Korte metten en al

In mijn laatste dezer dagen kon je al lezen dat ik hier wat aan het opruimen ben in de handwerkjes.
Een aantal werkjes heb ik uitgehaald, zoals de sjaal die ik daar toonde, maar ook een trui die ik al bijna een jaar aan het breien ben, maar waarvoor ik eigenlijk al bij de tweede naald de interesse voor had verloren. En dat blijft hier dan liggen, voor als ik er ooit weer goesting in heb. Nu dus niet meer, ik heb er meteen korte metten mee gemaakt!

Ook al vind ik het aan de ene kant wel jammer om werkjes uit te moeten halen waar ik toch al redelijk wat tijd in heb gestoken, aan de andere kant heb ik wel gemerkt dat het rust in mijn hoofd brengt nu ik ze definitief van de planning heb gehaald. Ze liggen hier geen stof meer te vergaren en er is geen eindeloze rij aan WIPs1 die me aanstaren in mijn Ravelry Notebook.

Maar dan zijn er ook die werkjes waarbij ik het niet over mijn hart krijg om ze helemaal uit te halen. Eén van die werkjes was de Japanse v-hals top.

De laatste keer dat ik deze hier toonde dateert alweer van augustus vorig jaar. Toen had ik net het kantwerk voor op de rug gehaakt en was ik begonnen met hetzelfde stuk voor de voorkant. Ik herinner mij dat ik daarna dit werkje vele keren heb meegenomen om op de trein te haken, maar ik had geen idee meer waar ik uiteindelijk was beland. Zeker is dat het op een bepaald moment weer winters koud werd en ik alle interesse in het haken van een zomers topje verloor en het volledige stuk verdween in de bak met maak ik ooit wel eens af.

Tijdens mijn opruimwoede deze vakantie kwam hij dan weer tevoorschijn. Tot mijn eigen verbazing bleek dat al het initiële haakwerk eigenlijk af was en het tijd werd om de stukken in elkaar te steken. Dus ja, opruimen werd even vergeten, en ik vloog er weer in om het af te maken. Ah ja, dat is toch ook een soort opruimen hé 😉 ?

Al bij al zat het eigenlijk vrij snel in elkaar. Het meeste werk was de stukken vastpinnen en positioneren. Dit vastpinnen deed ik trouwens met steekmarkeerders en niet met echte speldjes, want die vallen zo door het kantwerk!
Eenmaal alles goed vastgepind zat, was het haakwerk een makkie. Dan nog snel even een randje haken rond de hals en zoom en de top was klaar voor het wassen en blokken.

Het afgewerkte topje

Meteen nadat ik de stukken aan elkaar had gezet had ik al gemerkt dat het topje toch wel vrij klein uit viel, veel kleiner dan verwacht. Maar het vorige stuk dat ik met dit garen had gehaakt was nog redelijk wat gegroeid tijdens het wassen, dus ergens hoopte ik dat het deze keer ook het geval ging zijn.
Maar helaas, pindakaas. Het bleef eigenlijk ongeveer dezelfde grootte en komt met moeite tot aan mijn navel! Dit is er dus eentje direct voor de voddenzak of kringwinkel.
Eerlijk, ik vind het eigenlijk geeneens zo erg. Dit haakwerkje vond ik in theorie wel mooi en dan vooral de kaki-kleurige versie van Romanina. In de praktijk echter blijkt het niet alleen te klein uit te vallen, maar is het eigenlijk ook niet echt iets voor mij. Wat ouderwets en stofferig-aandoend. Dus ook al kan ik wel iets verzinnen om het patroon groter te maken zodat het mij past, ik ga er niet aan beginnen. Het is gedaan, af, schluss.

Het positieve in gans dit verhaal is dat ik nog een werkje van mijn lijst kan schrappen! Op naar ander en beter! 😉

Wat doen jullie wanneer een zelfgemaakt kledingstuk eigenlijk serieus tegenvalt? Toch afwerken of meteen mee stoppen? En wat doe je als je het hebt afgewerkt? Toch dragen of gewoon naar de kringwingel of de voddenzak?

Groetjes,
Charlotte

1. WIP = Work in Progress of werkjes waar je nog mee bezig bent

8 gedachten over “Korte metten en al

  1. Margaret

    Goed idee om projecten uit te halen en niet stof te laten vangen. Daarna haak of brei je vast iets anders waar je wel blij van wordt.
    Wat jammer dat het mooie truitje zo klein is geworden. Passende kleding haken of breien blijft lastig.
    Heb je het shirtje geblockt? Soms helpt dat. Werkt ook dat niet, dan kun je er vast iemand anders blij mee maken via jouw blog of via de Kringloopwinkel. Weggooien lijkt me echt zonde.

    Groetjes, Margaret

    Reageren
    1. Charlotte Bericht auteur

      Ja, ik heb het inderdaad geblokt en had verwacht dat het nog wel zou groeien, gezien dit het geval was met mijn vorige gehaakte project met dit garen. Helaas is het echt niet groter geworden. Als ik wil kan ik er wel in, maar het zit echt niet comfortabel. Het wordt er dus eentje voor de kringloopwinkel. 🙂

      Reageren
  2. Liz

    Ik heb een aantal kledingstukken gehaakt, maar ze zijn niet allemaal zo goed uitgevallen als gehoopt… ik draag de meeste wel gewoon (alhoewel niet zo vaak). Ik vind uithalen toch wel zonde, behalve als het echt helemaal niks wordt. Afmaken en doorgeven aan iemand die het beter past is een goede optie. In de voddenman stoppen vind ik zonde! Dan zou ik het toch uithalen en een andere bestemming voor het garen zoeken denk ik.

    Reageren
    1. Charlotte Bericht auteur

      Er zijn dingen die ik zelf maakte die ik ook wel draag, maar dan enkel in huis. Als ik buiten moet doe ik steevast iets anders aan.
      Dit truitje zal er eentje voor de kringloopwinkel zijn, want noch ik noch iemand in mijn buurt kan/wil het dragen. Jammer, maar wel weer een ervaring rijker 😉

      Reageren
  3. sigridkatkatkatoen

    Herkenbaar! Ik moest eigenlijk glimlachen met je titel ‘korte metten’ , lang geleden dat ik die uitdrukking nog hoorde 🙂 Ons ma zei dat vroeger ook altijd “kötte mette mee maoken” 😉
    Maar goed bezig, uithalen of afmaken,… je ruimt goed op!
    Kledingstukken vallen bij mij heel vaak tegen, daarom dat ik er niet zo veel meer maak. Als ze tegenvallen, kijk ik eerst of iemand in mijn omgeving het leuk vindt of past, en anders inderdaad in de kledingcontainer ofzo. Het is nutteloos om het te bewaren hé.
    Groetjes, Sigrid

    Reageren
    1. Charlotte Bericht auteur

      Haha, als West-Vlaming komt die uitdrukking nog regelmatig over mijn lippen. Voor mij is het dus eigenlijk bijna een dagdagelijks gezegde 😉
      Mijn huidige ervaring tot nu toe met zelfgemaakte kledingstukken is dat gehaakte meestal tegenvallen. Die zien er eigenlijk dikwijls nogal ouderwets of te oud voor mij uit. Ik loop wel al een tijdje rond met een idee voor een gehaakte trui, maar ben er nog niet durven aan beginnen. Ik ontdekte wel onlangs de blog van creachick.nl, waar heel veel modern ogende gehaakte kledingstukken passeren. Die blog heeft mij eigenlijk wel de goesting om het toch eens te proberen, dat haak-idee van mij.
      Gebreide items lukken beter, gebaseerd op mijn kleine ervaring. De juiste maat breien blijft moeilijk, maar ik kan me meestal meer vinden in het eindresulaat. Gebreide stukken worden zoals ik het voor ogen had, terwijl gehaakte dikwijls nogal tegenvallen.
      Sjah, we blijven proberen hè 😉 Ik geef het nog niet op. Zeker niet nu na het succes van mijn oranje truitje 😉

      Reageren
  4. zwartraafje

    Goh, ik heb slechts enkele zelfgemaakte kledingstukken en de meeste draag ik wel graag. Dat ene rokje waar ik niet zo tevreden over ben ligt momenteel in een doos en ik ben nog even aan het afwachten wat ik ermee ga doen. Misschien vind ik het in de herfst/winter wel leuker om aan te doen.

    Reageren
    1. Charlotte Bericht auteur

      Goh, mijn ervaring is eigenlijk dat als het van in het begin tegen valt, de goesting om het te dragen niet gaat groeien. Daarom probeer ik het eigenlijk altijd onmiddellijk te beslissen, want anders blijft het gewoon onaangeraakt in de kast liggen.

      Reageren

Geef een reactie