Dezer dagen #2

Poeh, weeral een maand voorbij. Alweer een maand geleden dat ik het eerste berichtje in mijn nieuwe rubriek “dezer dagen” publiceerde, met de boodschap dat ik dit elke maand ga proberen doen. En lap, tis nog maar de tweede keer en ik was het al bijna weer vergeten, want het stond eigenlijk gepland voor afgelopen vrijdag 😉
Voor diegene die de eerste keer gemist hebben, de rubriek ‘dezer dagen’ is eigenlijk bedoeld als een soort varia post, waar ik allerhande kleine dingetjes plaats die me bezig houden en die ik wil delen, zonder er persé een individuele blogpost aan te willen wijden.


Verlangen naar: Mijn trip naar Londen om Harry Potter and the Cursed Child te zien. Op 8 maart is het zo ver! Spannend! Ik ben zo benieuwd.

Onlangs kregen we een nogal onaangenaam bericht van de organisatie: onze zitjes, die we al bijna een jaar geleden kochten, zouden een beperkt zicht op het podium hebben. Ter compensatie zouden ze ons £20 terug betalen en we konden 2 zitjes (van de 3) omruilen voor zitjes op de allereerste rij AA.
De kaart van het zitplan toonde dat dit nu ook niet meteen fantastische plaatsen waren, ook al wilden ze ons doen geloven van wel. Het is zoiets als op de eerste rij zitten in de cinema.
De stoute schoenen werden dus aangetrokken, dit voorstel werd geweigerd en een betere oplossing werd geëist. Niet veel later kregen we bericht dat we met 3 konden verhuizen naar rij H zitjes 8 tot 10!
Niet te schatten! Schitterende plaatsen 😀


Genoten van: Lunch met een ex-treincollega Petra. Rekenen en tellen leerde ons dat we elkaar al zo’n 7 jaar kennen, gewoon van op de trein. Zotjes!
Door het veranderen van de treinregeling komen we elkaar jammer genoeg niet meer tegen op de trein, dus besloten we dat het eens hoog tijd werd om nog eens af te spreken.
Het was precies weer zoals op de trein: kletsen-kletsen-kletsen en voor we het door hadden waren alweer een 3-tal uren gepasseerd!
We waren het er allebei over eens dat we daar een gewoonte van moeten maken! De volgende datum ligt al vast 😀


Ontdekt dat: Naai-gerelateerde zaken twintig keer sneller gaan thuis, dan in de naailes.
Bij het maken van de pyjamavest liep ik weer kilometers achter op mijn klasgenootjes en dat frustreerde mij. Daarom vroeg ik of ik niks thuis kon doen voor de volgende les, zodat het wat vlotter vooruit ging. Ik moest mij absoluut niet verplicht voelen om dat te doen, maar als ik echt wou kon ik al het beleg van de kraag vastzetten met rijgdraad zodat ik de volgende les meteen kon gaan stikken.

Zaterdagmorgen aan de keukentafel, met een muziekje en een drankje, zette ik die kraag vast in nog geen twintig minuten. Iets wat me in de les zelf zeker een uur zou hebben gekost. Blijkbaar zit ik daar dus toch niet helemaal op mijn gemak.
Hierdoor ben ik dus opnieuw gaan overwegen om toch geen naaimachine te kopen. Thuis gaat het misschien beter en vlotter?


Verbaasd over: De reactie van De Banier op mijn bericht over de Metal Art workshop. Had ik helemaal niet verwacht! Ik vraag me stiekem wel een beetje af hoe ze mij gevonden hebben 😉


Gefrustreerd over: het trage opschieten van het korte truitje dat ik in de kerstvakantie begon te breien.

Ondertussen is de tweede mouw af, maar ik loop een beetje vast op de kraag. Hiervoor moet ik een aantal steken rondom opnemen en ik ben ondertussen al 3 keer opnieuw moeten beginnen omdat het ofwel niet schoon is, ofwel niet juist uitkomt. Straks probeer ik opnieuw. Duimen!


Gekeken naar:
Victoria: Een héél eind terug zond VRT het eerste seizoen van Victoria uit, een serie die het leven van de Britse Queen Victoria dramatiseert. De serie stond al een heel eind onbekeken op mijn digicorder, omdat ik mezelf al te goed ken en weet dat wanneer ik begin, ik niet ga kunnen stoppen. En jawel, ik had gelijk 😉 Ik vloog in een mum van tijd door de acht afleveringen.
Kostuumdrama’s zijn helemaal mijn ding en ik heb dan ook heel hard genoten van dit eerste seizoen. Het is misschien niet 100% historisch correct, maar dat nemen we er maar bij. Heel graag naar gekeken en hoop dat VRT ook seizoen 2 gaat uitzenden!

Midnight Sun: Canvas is zo’n zender die ik vaak vergeet. Gelukkig had ik nu wel gezien dat ze weer een aantal Scandinavische series gingen uitzenden. Midnight Sun zonden ze ergens in januari uit en gisteren keek ik de laatste aflevering.
Adembenemend mooie beelden, een intrigerend verhaal, een spannende ontknoping en een interessante introductie van een cultuur waar ik quasi niks van weet. Er waren wel een paar zaken die me niet helemaal aanstonden, zoals de soms te expliciete scènes of het ronduit arogante gedrag van één van de hoofdpersonages, maar dat neemt helemaal niks weg van het fantastische verhaal dat hier werd verteld.


Luisteren naar: De intro van Midnight Sun. Het is een joik van Maxida Märak en het heeft echt iets magisch. Je ziet door die klank zo de uitgestrekte landschappen onder de middernachtzon. Kippevel.


Nadenken over: Kathleen van verbeelding.org lanceerde deze week het idee om tijdens de vastenperiode 40 dagen lang te bloggen. Alle details vind je hier terug. Zou ik proberen mee doen? Twijfel-twijfel. Ik kan maar proberen niet? En als het niet lukt, niks verloren 😉


En jullie? Hoe was jullie maand?

Groetjes,
Charlotte

Sterretjes geven op Goodreads

Op Goodreads kan je je gelezen boeken beoordelen met behulp van sterretjes. Hiervoor kan je van 1 tot 5 sterretjes geven, geen halfjes.
Tot nu toe gaf ik sterretjes altijd weinig doordacht. Ik gaf sterretjes gewoon op basis van mijn gevoel van het moment. Achteraf kwam het meer dan eens voor dat ik mijn initiële beoordeling wou aanpassen, omdat het niet paste in vergelijking met een vorig of volgend gelezen boek.
Daarom nam ik mij in het begin van het jaar voor om (1) eens na te denken over een bijpassende betekenis bij het aantal sterretjes, en om (2) niet meer onmiddellijk na het uitlezen van een boek de beoordeling in te vullen.

Vorige maandag, bij het publiceren van de gelezen boeken van januari, probeerde ik al eens om sterretjes te geven volgens het systeem dat ik had neergeschreven om basis van de Goodreads sterretjes. Nu een week later denk ik wel dat het een goed systeem wordt en deel ik deze even hier voor toekomstig gebruik ^_^

De tekst in het Engels is wat Goodreads zelf voorstelt bij het aantal sterretjes. De tekst daarnaast is wat ik daarmee vanaf nu ga bedoelen.

★ did not like it: Afschuwelijk boek, quasi onleesbaar.
★★ it was ok: Ik was niet echt onder de indruk. Niet afschuwelijk, maar ook niet goed.
★★★ liked it: Leuk! Onderhoudend en graag gelezen, maar zal waarschijnlijk geen blijvende indruk nalaten.
★★★★ really liked it: Ooh, dit boek maakt mij blij. Meeslepend, met leuke personages en een memorabele leefwereld/plot.
★★★★★ it was amazing: Dit boek is quasi perfect. Ik ben compleet sprakeloos, het is magistraal en meesterlijk. Vergeet ik nooit of te nimmer meer.

Voilà, dan weet ge dat ook. Kwestie dat ge niet denkt dat die sterretjes puur decoratief zijn 😉

Groetjes,
Charlotte

Geblunder in de naailes

Vanavond heb ik opnieuw naailes en ga ik verder werken aan het vest van mijn pyjama. Hopelijk wordt er vanavond wat minder geblunderd dan vorige week. 0_0

Mijn grootste schrik bij het naaien is de surjeteuse of overlockmachine. Dit is een soort naaimachine dat je naden perfect afwerkt, zoals kledij gekocht in de winkel. Het belangrijkste dat je moet weten om te begrijpen waarom ik daar schrik van heb, is dat daar naast een naald ook een mesje aan hangt, dat het te veel aan stof direct wegsnijdt. Bij het surjeteren of overlocken moet je dus goed oppassen waar je je kledingstuk legt.
Voelt ge mij al komen? Van mijlenver verzekers 😉

Vorige week dus, ik had mijn schoudernaden gestikt en nu moest ik die afwerken met de surjeteuse. Bij mij gaat dit altijd gepaard met een schietgebedje vooraf. Ook deze keer, ook al begin ik me al wat zelfverzekerder te voelen.

Alles ging goed, de rechternaad kwam er schoon uit, de draad was geen enkele keer naast gegaan en ik had niet te veel weggesneden.
Maar bij de linkernaad ging het mis.

Ik was zodanig aan het opletten dat ik de linkerkant van mijn stuk weg hield van het mesje dat ik, pardoes, de rechterkant met mijn elleboog onder de machine duwde.

Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!
Oh shit, nu is alles kapot!

Na de initiële shock en paniek, bleek de schade nog mee te vallen. Als ik dan toch één stuk van de pyjama onder de overlock moest duwen, dan liefst het rugbeleg, het kleinste stuk van de ganse vest. En dit was hier gelukkig het geval.
Oef! Het ging erger geweest zijn als ik een gat in mijn rugpand of zo had. Nu was het al bij al een gemakkelijke reparatieopdracht: het oude beleg losmaken, een nieuw beleg knippen, bekleven met kleefstof, de tekens nemen en dan opnieuw op zijn plaats stikken.
En jawel, daarna moest ik weer naar de surjeteuse. Ik moet zeggen dat ik toch lichtjes hartkloppingen had, maar alles verliep deze keer zonder incident.

De rest van de naailes verliep daarna quasi foutloos, behalve op het eind, toen bleek dat ik op een of andere manier de naad van de kraag had dubbel gestikt. Doh!
Maar ook hier blijk ik een krak te zijn in het maken van gemakkelijke fouten. Ik moet niks uithalen, want het stuk dat dubbel gestikt werd, moet daarna verstopt worden onder de tweede naad van de kraag. Hah! Chanceke #2 😉

Maar allé, vanavond gaan we voor minder stress en paniek in de naailes. Brand ge een kaarske voor mij?

Groetjes,
Charlotte