Verbeelding Bookchallenge 2017: Update 4

Net als vorig jaar doe ik weer mee met de uitdaging van Kathleen van Verbeelding.org, maar anders dan vorig jaar bekijk ik mijn vooruitgang slechts om de drie maanden. Hier is de update voor het laatste trimester van 2017!

Ik heb het al tot in den treure toe vermeld, maar hier ga ik nog een keer 😉 Sinds september worstel ik met een leesdip. De tijd om het een dipje te noemen is nu wel voorbij, denk ik zo. Ondanks het feit dat ik in dit trimester slechts 5 boeken las, kunnen ze dienen voor een verbazend aantal puntjes uit de challenge.


1. Een boek met meer dan 700 pagina’s (ieder jaar een beetje meer)
De naam van de wind telde 720 bladzijden, net genoeg voor het eerste puntje. Ook The Three Musketeers telt meer dan 700 pagina’s (786), maar ik ben er nog niet 100% uit of ik hem zal meetellen, gezien ik hem strikt genomen niet las, maar luisterde.

5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
Ik denk dat alle vijf de gelezen boeken als bestsellers kunnen worden bestempeld, met een grotere oplage dan 100.000

7. Een boek gepubliceerd in 2017
In het water was de nieuwe van Paula Hawkins

9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt (want er gaat niets boven een boek met een lange titel)
Ik vermoed dat jullie allemaal wel minstens tot vier kunnen tellen zeker?
De nacht van de vogels, Sapiens: A brief history of humankind en De naam van de wind voldoen alledrie.

12. Een boek met een nummer in de titel
Ook al zijn ze bijna gans het boek met vier, er zijn er maar drie echte musketiers, vandaar de titel The Three Musketeers.

13. Een boek met een illustratie op de cover
Goh, ik vind dit soms moeilijk om te zien. Wat is nu een illustratie en wat is een fotomanipulatie? Naar mijn ogen lijkt de cover van De naam van de wind wel een echte tekening.

14. Een non-fictie boek
Sapiens: A brief history of humankind

16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…)
Ook al spendeert het hoofdpersonage in De naam van de wind het leeuwendeel van zijn tijd aan de universiteit, hij is een trekker van oorsprong en maakt toch een aantal cruciale reizen in het verhaal.
Ook in The Three Musketeers wordt er wat afgereisd, doorheen Frankrijk en op en af naar Engeland.

17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
Zijn muziek is even belangrijk voor Kvothe van De naam van de wind als ademen. Zonder wordt hij gek, dus zeker gepast voor dit puntje.

20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
De eerste publicatie van The Three Musketeers verscheen al in 1844.

23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
De nacht van de vogels speelt zich af in Engeland en The Three Musketeers in Frankrijk en Engeland.

25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
Sapiens: A brief history of humankind leende ik van mijn broer, die ik wel als een vriend beschouw natuurlijk 😉

26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
De naam van de wind

30. Een eerste deel in een reeks
De naam van de wind is het eerste deel uit de Kronieken van Kvothe


Met deze 5 gelezen boeken kon ik nog 5 eerder onafgevinkte puntjes van de challenge afvinken!
Ik dacht eerst dat het er 6 waren, met puntje 20, maar toen ik de lijst overliep bleek dat ik eerder vergeten The Beauty and the Beast van Gabrielle-Suzanne Barbot de Villeneuve uit 1740 mee te tellen was.
Dus met 2017 voorbij, zou dit mijn eindstand op 25/30 brengen. Dit is wanneer ik gewoon alle boeken meermaals laat mee tellen waar mogelijk. Benieuwd wat de eindstand zal zijn als ik telkens maar 1 puntje per boek ga tellen, zoals vorig jaar. Dit vertel ik jullie bij mijn bericht over de eindstand van de VBC van 2017!

♪ De vrieskou daar zat ik toch al niet mee ♪

Nadat ik in de naailes mijn blouse had afgewerkt, waren er nog twee lessen over voor de kerstvakantie begon.
Ik wist al wat mijn volgend project ging worden, maar had eigenlijk nog niet echt zin om er al aan te beginnen. In plaats daarvan nam ik een project mee naar de les waarvan de stukken al sinds de zomer geknipt op mijn courage lagen te wachten.

De titel van dit bericht verraad misschien al wat dit gaat worden?

Mijn metekindje, net als zo veel meisjes, is zot van de Disneyfilm Frozen. Vooral ♕ koningin Elsa ♕ is een grote favoriet en zeker voor Janneke, want zij is ook blond *kinderlogica*
Ik breide eerder al een Elsajurk voor haar, maar dat was geen echte en zeker niet bedoelt als enkel verkleedkledij. Met dit naaiproject wilde ik nu een echte verkleedjurk maken en daarvoor vond ik het perfecte patroon bij Knippie.

Zoals gezegd lagen de patroonstukken al een paar maanden geknipt en wel klaar, maar ik durfde er niet zo goed aan beginnen. Vooral ook omdat ik de instructies niet altijd ten volle begreep.
Maar nu, met de hulp van de juf in de naailes, stak ik het jurkje in slechts 2 lessen in elkaar, met bijkomend voordeel dat ik het mooi kon afwerken op de overlock machines! En het resultaat was echt super!

   

Janne kreeg haar pakje met kerstmis en jongens, wat was ze blij. Ze straalde gewoon! En toevallig was haar haar die dag mooi ingevlochten, wat het effect compleet maakte!

   

De andere zusjes zouden nu natuurlijk ook graag zo’n jurkje hebben, maar ik twijfel eigenlijk of ik dit wel zal doen. Niet dat ik niet wil, maar ik moet oppassen dat Janne’s pakjes van mij toch extra-speciaal blijven, want ik ben ten slot van rekening zowel haar tante als haar meter. De andere zusjes hebben nog andere meters, naast mij als tante, van wie ze ook cadeautjes krijgen. Dus op dit moment zeg ik eerder neen tegen een Elsa jurk voor de zusjes, zodat Janne’s jurk uniek en alleen van haar blijft!

Groetjes,
Charlotte

Gelezen in december

Ook in december werd niet zo veel gelezen. De leesdip bleek hardnekkig, maar ik las uiteindelijk toch een serieuze pil in het fantasy-genre en luisterde eindelijk naar het laatste hoofdstuk van een klassieker.

De naam van de wind – Patrick Rothfuss ★★★★

Deze fantasieserie van Patrick Rothfuss stond al een tijdje op mijn radar. Waarom ik nu net dit boek koos om te lezen na Sapiens weet ik ook niet echt. Het was er gewoon en ik ben erin begonnen. Dit was trouwens niet de eerste keer dat ik in het boek begon. Een tijdje terug begon ik in de Engelstalige versie, maar kon er toen mijn aandacht niet bij houden en legde hem aan de kant. Deze keer, in het Nederlands, was een groter succes.

In De naam van de wind maken we kennis met Kvothe, een legendarische held die nu, om één of andere reden, herbergier is geworden. De wildste verhalen doen over hem de ronde en een kroniekschrijver is er serieus op gebrand om het echt verhaal van Kvothe los te peuteren. Kvothe stemt in en begint met het vertellen van zijn levensverhaal. In dit eerste deel van wat een trilogie moet worden vertelt Kvothe over zijn jeugd tot zijn jaren aan de universiteit.

Wanneer ik een fantasieboek begin te lezen, heb ik eerst redelijk wat tijd nodig om erin te komen, omdat het een poosje duurt om de wereld in mijn geestesoog op te bouwen, om te herinneren wie al die personages zijn. Daarom dat zo’n boeken vaak een valse start kennen bij mij. Soms ben ik gewoon niet in de stemming om te veel te moeten nadenken of onthouden.
Bij dit boek was dit niet anders, met één valse start bij de Engelstalige versie, maar eenmaal ik die eerste paar hoofdstukken had gelezen zat ik al helemaal in het verhaal. Vanaf dan was het eigenlijk moeilijk om het boek neer te leggen. Boeiend, meeslepend, beeldend, spannend, ontroerend, grappig, al dit en meer komt bij me op wanneer ik dit verhaal wil omschrijven.

De schrijfstijl is heel toegankelijk en houdt de aandacht vast. Mijn ogen vlogen over de zinnen en werden eigenlijk weinig gehinderd door de soms onbekende termen die zo inherent zijn aan echt fantasy.
Het is trouwens behoorlijk indrukwekkend hoe doordacht die nieuwe fantasiewereld is. Van verschillende landen, nationaliteit en talen naar munteenheden, gebruiken en cultuur tot de verschillende soorten vakken aan de universiteit zoals alchemie, medicijnen, ambachten en – natuurlijk – magie. Zo veel detail, waar we telkens maar een glimpje van zien om het verhaal niet te pauzeren, maar die wel aangeven hoe goed de auteur over alles heeft nagedacht.

En dan dat verhaal! Kvothe is echt een innemend personage en ook al heeft hij vrij veel last van het ik-kan-alles-en-ben-dan-ook-nog-eens-toevallig-de-beste-erin syndroom wat vaak bij dergelijke hoofdpersonages voorkomt, het stoort absoluut niet. Integendeel zelfs. Als er dan eens iets een beetje fout loopt, was ik zelfs ontgoocheld en verontwaardigd, wat dan weer illustreert hoe hard ik met alles mee leefde!

De naam van de wind, het eerste deel uit de Kronieken van Kvothe, is een indrukwekkend begin van een episch verhaal. Een beetje atypisch, maar dat maakt het nu net zo goed. Een aanrader voor al wie van fantasy houdt. Ik zit ondertussen al diep in het tweede deel!

The three musketeers – Alexandre Dumas ★★★

Begin 2017 had ik mij voorgenomen om nog eens wat meer klassiekers te lezen. Ik had net het einde gezien van de BBC reeks The musketeers en besloot dat ik mij eens wou verdiepen in het bronverhaal.

Wie heeft nu nog niet over de musketiers gehoord? Athos, Portos, Aramis en d’Artagnan zijn de protagonisten uit dit bekende verhaal en hun kreet ‘één voor allen, allen voor één’ is wereldberoemd.

Jullie vragen jullie misschien af waarom ik schrijf over begin 2017, terwijl ik aangeef dat ik dit boek in december heb gelezen? Ewel, dat komt omdat ik het een eerste keer “las” in januari 2017, maar het eigenlijk pas als echt gelezen beschouw in december. Ik verklaar mij nader.

In januari had ik dus besloten om de drie musketeers te lezen, maar in plaats van echt lezen, koos ik om het via audioboek te doen. Op Spotify vond ik de versie van TalkingClassics.
Nu, Talking Classics maakt verkorte audioboeken van klassiekers en dat wist ik ook toen ik er aan begon, maar in het geval van de drie musketiers vond ik het wel een extreem korte versie. Dit was op zich nu niet zo erg, want ik kende eigenlijk al de grote lijnen van het verhaal en kende ook de achtergrond van de vier hoofdpersonages, maar toch knaagde het aan me. Daarom besloot ik om de niet ingekorte versie van het verhaal ook als audioboek te luisteren, deze keer via LibriVox. En dit luisteren nam uiteindelijk bijna heel 2017 in beslag.

Uiteraard luisterde ik maar sporadisch, wanneer ik goesting had.
Het ding met Librivox is dat het verhaal wordt ingelezen door vrijwilligers van overal ter wereld. En zo komt het dat bijna elk hoofdstuk door een andere lezer werd gelezen, met een ander accent, eentje die wel of geen stemmen deed, die intoneerde of net niet, etc. Dit zorgde er voor dat het overschakelen tussen hoofdstukken voor mij zo onnatuurlijk leek, dat ik besloot maar één hoofdstuk per keer te luisteren en als je weet dat het boek meer dan 60 hoofdstukken telt, dan was ik wel even zoet zo.

Nu ik de volledige tekst heb geluisterd, in het Engels, wat misschien een beetje vreemd is gezien de originele tekst in het Frans is, maar dat was het enige wat ik kon vinden en ik weet trouwens niet of ik er voldoende van begrepen zou hebben in het Frans. Dus, nu ik de volledige tekst heb beluisterd, moet ik wel zeggen dat ik de verkorte versie van TalkingClassics eigenlijk wel goed genoeg vind. Het verkort het verhaal sterk, maar het condenseert het naar het essentiële. De volledige tekst is nogal zwaar, langdradig en omfloers op plaatsen. Typisch Frans zeker 😉

Uiteindelijk heb ik graag geluisterd naar de drie musketiers. Het zal geen favoriet worden, maar ik ben blij dat ik nu weet wat al de films en series over dit thema uit het boek halen en wat ze er bij verzinnen.