Vragen staat vrij

Het blijkt moeilijker dan gedacht om terug aan het bloggen te slaan. De goesting is er zeker wel, maar ik geraak maar niet voorbij die knipperende cursor.
Ik heb nog tal van blogposts op mijn ‘te-schrijven’ lijst staan (zoals handwerkjes, mijn reis afgelopen zomer, concerten, etc.), maar ik krijg ze maar niet uit mijn mouw geschud of uit mijn toetsenbord getokkeld.

Vandaar dacht ik om de bal eens door te spelen naar jullie in een heuse ask me anything. Kwestie van wat blogspiratie op te doen en weer wat terug in het schrijven te komen. Dus bij deze: Zijn er dingen die je hier graag eens over wilt lezen? Dingen die je van me wilt weten? Serieuze vragen of onnozele, alles is welkom.
Let wel dat ik niet beloof om overal op te antwoorden, vooral vis-à-vis te persoonlijke vragen 😉

Je kunt je vraag/vragen in een reactie achterlaten, of de meer verlegen vraagstellers mogen me ook altijd mailen op charlotte[at]charami[punt]com

Groetjes,
Charlotte

Gelezen in mei

In mei schakelde ik bij het lezen even over van het fantasy genre naar thrillers en las zo twee, compleet verschillende, boeken.

Dan Brown – Oorsprong (Robert Langdon #5) ★½


Dan Brown is zo’n auteur waar ik mij telkens na het uitlezen van één van zijn boeken afvraag waarom ik mij steeds weer laat vangen door de sensationele flaptekst. Met Oorsprong was dit deze keer niet anders.

Oorsprong is alweer de vijfde thriller met Robert Langdon, professor symboliek, in de hoofdrol. Deze keer gaan we samen met hem naar Spanje.
Waar komen we vandaan? Waar gaan we naartoe?
Robert Langdon is te gast in het moderne Guggenheim-museum in Bilbao, waar Edmond Kirsch – computerwetenschapper, miljardair en vriend van Langdon – een onthulling zal doen dat de wereld voor altijd zal veranderen. Echter voor hij deze onthulling kan doen, wordt hij, voor het oog van miljoenen kijkers, vermoord.
Daarna begint voor Langdon een race tegen de tijd om zijn vriend’s ontdekking toch openbaar te maken.

Dit boek maakt nogmaals duidelijk dat Dan Brown al zijn romans volgens dezelfde formule schrijft, waardoor het geheel nogal saai en voorspelbaar wordt.
Het enige dat de plot nog een beetje vooruit dreef was dat ik wou weten wat die grote ontdekking nu eigenlijk wel was, maar ook dat was nogal teleurstellend en getuige van weinig verbeelding: is het ‘dat’ maar?

Het verhaal had bijzonder weinig om het lijf. Nadenken werd ten zeerste afgeraden, tenzij ik plotgaten van de grootteorde van zwarte gaten wilde ontdekken.
De personages vond ik saai of clichématige of ronduit ongeloofwaardig.
De achtergrond, doorgaans een leuke gimmick in de Dan Brown boeken, sprak me deze keer totaal niet aan.

Kortom, voor mij was Oorsprong een heel groot ‘meh’ boek, waarvan ik het merendeel alweer ben vergeten. Misschien heb ik deze keer mijn lesje geleerd en neem ik niet opnieuw een Dan Brown boek in de hand.

Nicci French – Blauwe Maandag (Frieda Klein #1) ★★½

Ik las nog nooit eerder een boek van Nicci French, wat eigenlijk een beetje raar is, gezien ik wel van thrillers hou en dit auteursduo toch één van de bekende is binnen het genre. Maar toen de mama nogal lovend was over deze reeks met psychoanalytica Frieda Klein, besloot ik er ook eens aan te beginnen.

Frieda Klein is psychoanalytica. Ze leeft een strak georganiseerd leven, dat vooral gericht is op het helpen van anderen. Niet alleen haar patiënten, maar ook haar familie en vrienden kunnen altijd op haar rekenen. ’s Avonds trekt ze zich terug in haar huis, waar ze maar weinig mensen binnenlaat. De onrust in haar hoofd probeert ze te verdrijven met lange nachtelijke wandelingen door haar geliefde Londen. Frieda is ervan overtuigd dat wat zich in het hoofd van haar patiënten afspeelt controleerbaar is. Maar als een van haar patiënten vertelt dat hij ervan droomt een kind te hebben, met rood haar en sproeten, en kort daarna een jongetje verdwijnt dat aan die omschrijving voldoet, wordt Frieda geconfronteerd met de onbeheersbare werkelijkheid die zij altijd angstvallig buiten de deur heeft weten te houden. Kan Frieda’s kennis van de menselijke geest de recherche helpen bij het opsporen en ontmaskeren van de dader? Wat is het verband met een ontvoeringszaak van tweeëntwintig jaar eerder? En zal het jongetje levend worden teruggevonden?

Goh, ik moet zeggen dat ik niet zo bijster enthousiast ben over dit boek. Vooral het einde en de ontknoping heeft mijn ontgoocheld in zijn ongeloofwaardigheid en voorspelbaarheid, waardoor mijn beeld over het volledige boek vertekend werd.

Maar eigenlijk was het boek wel goed geschreven. Ook al was het verhaal niet echt spannend, de tekst was vlot genoeg dat ik verder wou lezen.
Over de personages blijf ik wat in tweestrijd. Sommige zijn interessant en voelen echt aan, andere dan net het omgekeerde. Ook het hoofdpersonage, Frieda Klein, is eentje dat ik nog niet echt heb. Ze analyseert de psyche van anderen, maar is duidelijk ook niet ok. Is ze koud en berekend, of is dit gewoon een masker? Waarschijnlijk ontbreekt momenteel voor ons nog wat van haar persoonlijke achtergrond en wordt dit misschien duidelijker verder in de reeks? Maar op dit moment heeft ze mij nog niet kunnen overtuigen haar sympathiek te vinden.

Dus ja, Blauwe Maandag was voor mij een niet zo spannende thriller en was dus een beetje een ontgoochelende introductie van het schrijversduo Nicci French. Nu moet ik beslissen of ik hen nog een tweede kans geef met het vervolg op dit boek of dat ik het zo laat…

Gelezen in april

Hoe begin je weer te bloggen nadat je een hele tijd afwezig was? Want hoe langer ik niet blog, hoe moeilijker ik het vind om opnieuw een aangrijppunt te vinden. Ik kan toch niet out of the blue gewoon weer verder bloggen zoals voorheen? Ik kan toch niet doen alsof ik niet ben weg geweest?
Maar ja, waarom eigenlijk niet? Ik ben er gewoon even tussenuit geweest en hoef hier eigenlijk toch geen verantwoording voor af te leggen. That’s life 😀
Dus daarom pik ik zonder veel tierlantijntjes de draad gewoon weer op, met nog eens een boekenupdate. Dit zijn de boeken die ik las in april en wat ik ervan dacht!

In april las ik de volledige Reckoners of Wrekers serie van Brandon Sanderson, een trilogie die zich afspeelt in een post-apocalyptische wereld waarbij bepaalde mensen opeens superkrachten ontwikkelen. Echter, in plaats dat deze krachten hen superhelden maken, maakt het hen kwaadaardig en machtswellustig.

Brandon Sanderson – Steelheart (The Reckoners #1) ★★★★

Tien jaar geleden verscheen Calamity aan de hemel en ontwikkelden sommige mensen ineens bijzondere krachten, als een soort superhelden. Deze ‘Epics’ zijn echter bepaald geen superhelden. Ze kregen niet alleen een gave, maar ook een onstilbare honger naar macht en destructie. Niemand durft de Epics een strobreed in de weg te leggen. Behalve de Wrekers. Deze geheimzinnige groep heeft als enig doel Epics te bestuderen, hun zwakke punt te vinden, en ze te doden.
David is vastbesloten de Wrekers op te sporen, zich bij hen aan te sluiten en ze te overtuigen hun vizier te richten op de Epic die verantwoordelijk is voor de dood van Davids vader: Staalhart. Staalhart is een wrede Epic die als een tiran regeert over Newcago en erom bekend staat onverslaanbaar en onsterfelijk te zijn. Maar David is de enige die Staalhart ooit heeft zien bloeden. En hij zint op wraak.

Steelheart was het eerste boek dat ik van Sanderson las. Blijkbaar is hij wel een grote naam in het fantasy-genre en krijgen zijn boeken op Goodreads zo’n gemiddeld 4 sterren. Kortom een zeer geliefd auteur dus.
Maar bon, ik las dit boek voor ik dit wist, en ik weet niet in hoeverre deze serie als ‘uitstalraam’ voor zijn werk kan worden gebruikt, gezien dit zijn eerste boeken gericht op jongeren zijn, maar op basis van mijn nieuweling-blik kan ik wel beamen dat Sanderson behoorlijk goed kan schrijven.

Steelheart leest als een trein, vol actie, avontuur, plottwists, onverwachte revelaties en intrigerende personages in een goed uitgewerkte dystopische wereld.
Ondanks het feit dat dit in essentie een soort van superhelden verhaal is, is het toch heel origineel en vernieuwend, wat ik geen kleine prestatie vind in deze tijden waar de superheldenfilms ons rond de oren worden gesmeten. De plot zit heel goed in elkaar, en zoog me van begin af aan naar binnen. Ergens in het midden verloor het boek wel iets van zijn snelheid, maar die werd voor de eindconfrontatie dubbel zo snel weer opgevoerd, met een einde dat me even naar adem deed snakken.

Steelheart is een aanrader voor al wie van superheldenfilms houdt, maar eens wil lezen over slechte superhelden. Een boek dat bijna zó als script voor een film kan worden gebruikt, gezien alles, en dan vooral de actiescènes, zo beeldend zijn beschreven dat je ze zo voor je ziet.
Het eerste deel van deze trilogie is een afgerond geheel, maar met nog tal van vragen die me direct deden rijken naar het vervolg.

Brandon Sanderson – Mitosis (The Reckoners #1.5) ★★★

Mitosis werd door Sanderson gepubliceerd als een soort van wachtbordje in afwachting op het vervolg op Steelheart. Het is een korte novelle, van slechts een 35 bladzijden, dat toch een op zichzelf staand verhaal vormt, vol actie en kleine hints naar welke richting boek 2 zal nemen. Het is niet onmisbaar voor als je boek 2 wil lezen, maar wel een tof extraatje.

Brandon Sanderson – Firefight (The Reckoners #2) ★★★★

Na de gebeurtenissen en revelaties uit Staalhart, is David er op gebrand de Epic ‘Firefight’ op te sporen. Die zou zich in Babylar, het voormalige Manhattan, bevinden, dat wordt geregeerd door de mysterieuze dictator Regalia. Het ongedeerd binnendringen van deze onderdrukte stad is een waar huzarenstukje, maar David wil alles riskeren om Firefight op te sporen

Firefight was voor mij zeker weer een bijzonder sterk boek, maar precies met iets minder wind in de zeilen dan het eerste deel. Ik kan er niet meteen mijn vinger op leggen waarom, misschien omdat ik soms wel wat ontgoocheld was over de keuzes en acties van de personages of omdat er soms scènes zijn waar eigenlijk niet zo veel gebeurd, terwijl ik ondertussen wel gewoon was aan de constante actie voorheen.
Maar bon, dit zijn echt wel muggenzifterijen. De plot is ongelofelijk sterk met weer schokkende revelaties en interessante weetjes over het hoe en wat van de Epics.
De locatie waar dit boek af speelt was voor mij zo veel meer intrigerend dan het Newcago uit Steelheart, met een ongelofelijk tof mysterie in zijn centrum.
En ja, ook deze keer weer een knallend einde, waardoor ik meteen ook weer het vervolg moest lezen.

Brandon Sanderson – Calamity (The Reckoners #3) ★★★

Het plan van Regalia kwam in Firefight tot een schokkend en hartverscheurend einde. Nu moeten de overgebleven Wrekers omgaan met de gevolgen. Daarnaast is David gebrand om Calamity, de ster wiens radiatie ervoor zorgt dat er Epics zijn, te vernietigen.

Ook nu weer een boek vol actie en interessante ideeën. Helaas vond ik de grote finale een beetje een anti-climax. Het leek alsof de schrijver het opeens zelf niet zo goed meer wist en het dan maar een heel banaal, deus-ex-machina einde heeft gegeven om er van af te zijn. Jammer wel, want de ganse serie zat tot zo ongeveer de helft van Calamity tjokvol actie, originele ideeën en diepgang.

Ondanks het feit dat ik niet zo’n fan ben van het einde van deze serie, heb ik er wel enorm van genoten. Sanderson bracht enkele heel unieke en fascinerende ideeën naar boven, die een compleet nieuwe wending aan het superhelden genre geven. De reeks van de Reckoners heeft me dus zeker kunnen overtuigen van de schrijf- en verteltalenten van meneer Sanderson, waardoor ik zeker nog meer van hem lezen, en dan vooral zijn fel bejubelde serie Mistborn.