2014 9 apr

Kronieken van een gebreide jurk herbezocht

Herinneren jullie de kronieken van een gebreide jurk nog, waar ik in verhaalstijl mijn belevenissen bij het breien van mijn eerste jurkje neerpende? In de proloog beschreef ik wat voor soort jurkje ik wou maken, maar uiteindelijk besloot eerst een kladversie te maken.

De inspiratie voor het jurkje dat ik wou, was het jurkje gebreid door ElbowGrease in wit-roze-blauw.

© ElbowGrease

© ElbowGrease

Ik vond het resultaat zo tof en zag er ook meteen één van mijn nichtjes in rondlopen. In mijn voorraad wolletjes vond ik ook de ideale nabootskleuren.

LS - 001

Maar, zoals in de kronieken beschreven, durfde ik niet direct aan het echte werk beginnen en maakte ik eerst een kladversie. De kleuren koos ik lukraak, maar tot mijn grote vreugde was het eindresultaat zo tof, dat ik vond dat het de naam kladjurkje niet verdiende.

LS - 020

Met deze versie succesvol afgerond, begon het snel te kriebelen om de eigenlijke versie die ik wou maken op de breinaald te zetten.

LS2 - 02  LS2 - 03

In een mum van tijd breide ik het hals- en borstgedeelte en kon ik alweer afbinden voor de mouwen.
Daarna lag het jurkje een ganse tijd stil. Vooral omdat het rokgedeelte vrij eentonig breien is, steeds rondjes enkel maar rechts. Maar uiteindelijk durfde ik het aan het werkje mee de trein op te nemen. Met mijn quasi dagelijkse gependel van over de 2 uren, groeide de rok snel tot ik het tijd vond om af te werken.

Na het lange stuk in tricotsteek, volgden 3 golfjes in de 3 kleuren.

LS2 - 05

Afwerken deed ik weer met de haaknaald, waarmee ik de oneffen stukken onder de oksels en aan de halsopening opfraaide met vasten. Ook de knoopsgaten werden met de haaknaald gemaakt door gewoon lusjes met lossen te haken. Voor de knoopjes koos ik felle roze bloempjes, wat het geheel echt snoezig maken.

LS2 - 04

En dan het eindresultaat!

LS2 - 01

Ik ben er echt zo, zo, zo tevreden mee! Ik kan niet wachten om mijn nichtje Emma het te zien dragen!

Groetjes,
Charlotte


De details

Patroon: Little sister’s dress (Kjole til lillesøster) van Tora Frøseth Design
Maat: Ik volgde de instructies voor 12 maanden voor mijn nichtje, dat toen ik aan het jurkje begon bijna 18 maanden was. Ondertussen is Emma wel bijna 2, maar doordat ik met een grotere breinaald breide en het jurkje langer maakte dan aangegeven (50cm lengte) zal het haar hopelijk wel nog passen!
Naald: 3,5mm
Wol: Zeeman Super Soft in witblauw (39g), fel roze (11g) en hemelsblauw (100g = 2bolletjes).


2014 7 apr

The Thirteenth Tale

40440 De YouTube-generatie is waarschijnlijk wel bekend met het fenomeen van het doorklikken. Je kijkt naar een filmpje en dan suggereert YouTube tal van gelijkaardige filmpjes met de boodschap “If you liked this, you might also like“. Voor je het weet zit je uren voor je pc van het ene naar het andere filmpje te surfen.
Goodreads heeft een gelijkaardig effect op mij. Ik zoek een boek op en lees de korte inhoud en voor ik het weet heb ik weer tientallen boeken in mijn “to read” lijst gevoegd door links naar gelijkaardige boeken te volgen. Tijdens één van zo’n surftochten, deze keer doorheen boeken gelabeld met Gothic, struikelde ik op deze The Thirteenth Tale van Diane Setterfield.

Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van Margaret Lea, de dochter van een boekhandelaar die boven haar vaders boekenantiquariaat woont en die beter overweg kan met boeken dan met mensen, waarmee ze best tevreden is. Op een dag vindt Margaret een aan haar geadresseerde, handgeschreven brief afkomstig van Vida Winter, één van de meest productieve en geliefde schrijfsters van Groot-Brittanië. Vida Winter is ernstig ziek en ze wil haar levensverhaal vertellen voordat het te laat is, daarom verzoekt ze Margaret om haar verhaal te komen vastleggen.
Margaret is vooral verbaasd door dit verzoek. Ze kent noch Vida Winter noch haar boeken, die vindt ze namelijk beneden haar standaard. Toch is ze nieuwsgierig en twijfelt ze of ze de opdracht al dan niet zal aanvaarden. Om haar te helpen beslissen kruipt ze op een avond in bed met haar vaders zeldzame exemplaar van Vida Winters “Thirteen Tales of Change and Desperation”. Ze is gefascineerd door de verhalen en verward als ze beseft dat het boek slechts twaalf verhalen telt. Waar is het dertiende verhaal? Geïntrigeerd besluit Margaret akkoord te gaan om Miss Winter te ontmoeten en te handelen als haar biograaf.
Terwijl Vida’s levensverhaal zicht ontvouwt, deelt ze met Margaret de duistere familiegeheimen die ze lang verborgen hield over haar tijd op Angelfield, het nu afgebrande landgoed dat haar ouderlijke thuis was. Maar niet alleen Vida moet haar verleden onder ogen zien, ook Margaret wordt geconfronteerd met een familiegeheim dat ze al jaren diep in haar hart opsloot.

In heb begin vond ik de schrijfstijl nogal onhandig en had ik moeite om in het verhaal te komen, wat niet geholpen werd door het feit dat sommig delen van het verhaal – vooral het verhaal van Isabelle – me heel ongemakkelijk maakten. Maar op een bepaald moment werd ik toch naar binnen gezogen in het ritme, dat zowel boeiend als hypnotiserend was. Jammer genoeg vond ik het ritme net te vroeg stil vallen. Op een bepaald moment worden er geen nieuwe elementen aan Vida Winters verhaal gevoegd en valt het verhaal een beetje stil. Er wordt geprobeerd dit te verhelpen door een grotere focus op een bijkomstig personage, maar op dat moment is het verhaal eigenlijk al verteld. Het mysterieuze dertiende verhaal krijgen we wel nog te lezen, maar enkel in de vorm van een idee/uittreksel. En zo komt het tot een cirkel, waarbij een prachtig middenstuk omringd wordt door ontgoochelende intro’s en eindes.
In het totaal geef ik het boek toch nog 3 sterren, want het verhaal is echt wel goed en voor het merendeel uitstekend geschreven. Voor wie graag Jane Eyre, Wuthering Heights en andere Gothic romans leest, zal dit boek zeker je honger kunnen stillen. Niet zoals de klassiekers dat doen, maar heel weinig hedendaagse boeken hebben dat in hun mars.


2014 26 mrt

Opnieuw tante!

Amelie

Ik ben opnieuw tante geworden!
Jawel, mijn kleine broertje is voor de derde keer papa geworden. Drie dochters heeft ie nu! Dochter nummer 3 kreeg de prachtige naam Amelie.

Natuurlijk heb ik dat kleintje, naar traditie, meteen een zelfgemaakt dekentje cadeau gedaan. Sinds september was ik er al mee bezig! Ik dacht dat ik zo mooi op tijd klaar zou zijn, maar het dekentje vroeg meer werk dan verwacht.

Het begon allemaal met de keuze van dekentje.

Toen Janne, dochter 1, geboren moest worden kon ik eigenlijk nog maar net haken. Mijn trukendoos was dus heel beperkt en ik koos daarom voor een simpel, uniform, traditioneel aandoend dekentje.

ts BB - 05

Voor Emma, dochter 2, was ik al wat zekerder van mijn stuk. Voor haar maakte ik het ondertussen zo populaire hartjesdeken.


ILS 11b

Dus toen ik hoorde dat mijn schoonzus opnieuw zwanger was, wou ik weer mijn grenzen wat verleggen. Ik ging dus op zoek naar het ideale patroon. Eigenlijk heb ik niet lang moeten zoeken, want er was een techniek dat ik al héél lang eens wou proberen: Entrelac crochet.

Met behulp van deze YouTube tutorial reeks maakte ik eerst een test doekje, om me vertrouwd te maken met de werkwijze.

ECA 001

Het proeflapje maakte ik met restjes, niet bepaald traditionele baby-kleuren, maar ik was zo gecharmeerd door het resultaat dat ik besloot helemaal zot te doen en voor niet traditionele kleuren te kiezen.

ECA 002

Zoals je kunt zien koos ik voor wol van Bergère de France die al een tijdje zonder bestemming in mijn voorraad zat. De kleuren waren vrij verscheiden, sommige wat donker andere neutraal, maar al bij al vond ik het pallet mooi ogen.

En zo begon ik aan het entrelac avontuur. Een avontuur dat eigenlijk vrij gemakkelijk bleek te zijn. Behoorlijk repetitief ook en weinig uitdagend eenmaal ik de werkwijze onder de knie had.

Ik heb weinig foto’s genomen van het haakproces, vooral door de slechte belichting, maar ook omdat het dekentje altijd in mijn werktas zat. Ik heb het namelijk voor 90% op de trein van en naar het werk gehaakt!
Daarnaast was ik tijdens het haken ook niet echt overtuigd van het resultaat. Ik vond het precies niet zo mooi, waardoor ik minder geneigd was foto’s te nemen. Het is eigenlijk een geluk dat ik het dekentje op de trein maakte, want ik zou het anders misschien nooit hebben afgewerkt, maar doordat ik steeds opmerkingen kreeg over hoe mooi het wel niet was, bleef ik doorbijten en verder haken.

Naast het feit dat ik zelf niet helemaal overtuigd was van wat ik aan het maken was, was er nog een aspect waardoor ik bijna had opgegeven. Het dekentje groeide namelijk verschrikkelijk traag. Nu begrijp ik waarom de meeste entrelac dekens op het internet met een haaknaald van 9mm of groter werden gemaakt! Er waren momenten waarvan ik dacht dat het echt niet vooruit ging. Elke nieuwe ronde duurde langer dan de vorige en elke ronde was ook smaller dan verwacht.

Uiteindelijk besloot ik, na 17 rondes entrelac, dat het tijd werd om af te ronden. Ik haakte de ronde met driehoekjes en toen gebeurde het! Toen pas werd ik verliefd!
Ja, de afwerking was echt wat dit dekentje nodig had om mij te overtuigen. En dan heb ik mij nog eens helemaal laten gaan met de boord, waardoor het voor mij helemaal top werd.

Oordeel zelf! (Sorry voor de slechte kwaliteit)

ECA 005

ECA 003

ECA 004

ECA 006

Ik ben echt, echt blij dat ik heb doorgezet met dit dekentje. Het is echt een weinig traditioneel babydeken geworden, maar ik vind de kleuren echt werken. Het eindresultaat is een echt dens dekentje dat eigenlijk ook dienst zou kunnen doen als tapijt voor de wieg ;) .

Gelukkig vonden mijn schoonzus en broer het ook een geslaagd deken. De reactie van mijn broer maakte mij helemaal blij: “Amai, uw dekentjes worden alsmaar mooier en mooier!” ^_^
Zeg nu zelf, daarvoor doen we het toch? ;)

De details:

Wol: 14 kleuren van Bergère de France Idéal
Haaknaald: 5mm
Beginnen: Ketting van 32 lossen [(3*10)+3-1] om met 3 diamanten te beginnen
Aantal rondes: 17 rondes met volledige diamanten, 1 ronde om de randen recht te maken en dan nog 13 rondes voor de boord.
Tijd: Beginnen haken op 19 september 2013. Afgewerkt op 3 maart 2014.
Hoeveelheid wol: Minder dan 1 bolletje van 50g per kleur. Per gebruikt kleur, in deze volgorde, verbruikte ik exact:

  • Meije: 38g
  • Hortensia: 40g
  • Banane: 43g
  • Chenas: 37g
  • Fougere: 25g
  • Cyclamen: 28g
  • Marinier: 37g
  • Citronnier: 39g
  • Elephant: 30g
  • Brouilly: 32g
  • Myostis: 36g
  • Vitamine: 38g
  • Olivine: 40g
  • Orque: 44g

2014 24 mrt

De Helen-trilogie van Preston & Child

Koortsdroom  Weerwraak  Twee Graven

Preston & Child zijn mijn favoriete schrijversduo sinds ergens begin de jaren 2000 en hun boeken met de excentrieke FBI-agent Aloysius Pendergast zijn mijn absolute favorieten. De 3 boeken waar ik het vandaag over zal hebben zijn respectievelijk het 10de, 11de en 12de deel uit de reeks en vormen een alleenstaande trilogie. Hoewel het handig is wat achtergrondkennis van de vorige delen te hebben, is het niet noodzakelijk om van deze boeken te kunnen genieten.

Koortsdroom, het 10de Pendergast-boek en het eerste uit de Helen-trilogie begint in Pendergasts verleden.
Samen met zijn vrouw, Helen, is hij op safari in Zambia, wanneer zijn hulp wordt ingeroepen door een nabij gelegen safarikamp om een roodharige leeuw, die wel een brokje mensenvlees lust, op te jagen en te doden. Niet alleen Pendergast, maar ook zijn vrouw is een uitstekende jager en ze gaan met plezier de uitdaging aan. Helaas, het avontuur kent een afgrijselijk einde wanneer Helen brutaal wordt vermoord en half opgepeuzeld door net die leeuw die ze aan het opjagen zijn.
Nu, twaalf jaar later, vindt Pendergast echter bewijs dat het ongeval helemaal geen ongeval was, maar dat zijn vrouw werd vermoord!
Samen met Vincent D’Agosta – nog zo’n bekend personage uit de Preston & Child boeken – gaat Pendergast op zoek naar de waarheid achter de dood van zijn vrouw. Maar gaandeweg leert hij dat hij zijn vrouw toch niet zo goed kende als hij had verhoopt.

Er staat veel meer op de achterflap van dit eerste deel, maar persoonlijk vind ik dat er wat te veel verklapt wordt. Hoe minder je weet bij het beginnen lezen, hoe beter.
Ik kan je zeggen dat het een superspannend boek is, met veel onverwachte plotwendingen en revelaties. Ook de twee vervolgen ‘Weerwraak’ en ‘Twee Graven’ zijn twee prachtige staaltjes van het schrijverstalent van Preston & Child. Naar mijn mening, absolute aanraders voor mensen die van spanning, avontuur, mysterie en een tikkeltje absurditeit houden.


2014 23 mrt

Grote stap.

Sinds een paar weken ben ik officiëel eigenares van een huis!

Sleutelsb

Jawel, na het tekenen van dozijnen papieren bij de bank en notaris kreeg ik dan eindelijk de sleutels in handen. Dat doet toch raar, hoor.
Voor alles in kannen en kruiken was liep ik rond met heel veel twijfels en angst, maar gelukkig zijn deze gevoelens verdwenen nu alles concreet vorm begint te krijgen. Ik zie mezelf echt wel wonen in dat huisje, mits een aantal cosmetische ingrepen.
En meer is er ook niet echt te doen aan mijn huisje. Enkel decoreren en bemeubelen. Luxe.

Nu, dat decoreren vind ik toch wel een grote uitdaging, hoor. Er is zoveel keuze en er zijn zoveel mogelijkheden dat ik echt wel met het gevoel “kiezen is verliezen” rond loop. En uiteraard is mijn natuurlijke staat van twijfelaar ook niet echt een hulp. En het feit dat ik een brede smaak heb en in alles wel iets zie, maakt het kiezen er ook niet gemakkelijker op.
Maar, we geraken er wel uit! Een beetje met de keer en zonder opjagen.

Spannend!


    Lezen over:

    • Haken
    • Breien
    • Lezen
    • Welkom

      Vul je e-mail adres in om deze blog te volgen! Zo krijg je telkens een mailtje wanneer er een update gebeurt!

      Voeg je bij 473 andere abonnees

      Help de site

      Help me deze site te onderhouden met een kleine donatie (minimum €1).

      Zoeken

      English!

      Charlotte speaks English! Just follow the link to the other blog.

      Want to read the English version of a particular post you see here? Click the same icon that's at the top of the post you want. Don't see the icon? Head over to the english blog and request a translation!

      Doneren

      Steun Charami met:

      Boodschap