2013 19 mei

Ankertjes voor Zeeman

Laatst passeerde ik weer eens langs de Zeeman en ik kan niet langs de Zeeman passeren zonder te gaan kijken of ze nieuwe wolletjes binnen hebben.
Dat is één van de leuke, maar tegelijk ook frustrerende dingen van de Zeeman: Ze hebben leuke wolletjes tegen een héél schappelijke prijs, maar je moet er altijd snel bij zijn. Bepaalde kleuren/soorten hebben ze altijd, maar veel kleuren/soorten verdwijnen ook plots weer uit het assortiment, zonder dat je weet of die ooit terug komen en, als die dan toch terugkomen, of ze wel helemaal dezelfde zullen zijn als de eerste reeks.
Dus ja, daarom kan ik het nooit laten om de Zeeman binnen te lopen. Er is altijd een mogelijkheid om verrast te worden door weer een nieuw kleurtje of soort wol of door een oude bekende.

Zo heb ik in de loop der jaren al een aardige voorraad bij elkaar gesprokkeld. Vooral de Super Soft is mijn grote favoriet. Zo lekker zacht en zo’n toffe kleurtjes; 22 verschillende tinten had ik in mijn bezit.

Zeeman Super Soft Baby - 001

Om te weten wat die tinten waren had ik van elk kleurtje een eindje draad vastgeplakt op een blad papier met mijn eigen kleurnamen, want de nummers die op de labels staan kloppen niet (zo hebben 4 van de tinten blauw allen de nummer 60).

_Super_Soft_-_22_tinten_medium2

Maar zoals ik zei, laatst liep ik de Zeeman binnen en ziedaar! DRIE nieuwe kleuren Super Soft, waarvan eentje GEEL! Nog nooit had ik een gele kleur gezien in de Super Soft! Super! ;)
Daarnaast was er ook een nieuwe blauw-tint en een groen-tint.
Uiteraard sloeg ik mijn slag. Ik nam meteen alle bolletjes geel die ze hadden liggen (slechts 4) en 3 van elk van het blauw en het groen.

geel-aster-grasgroen

Nu kon ik gewoon opnieuw een stukje wol van elk van de drie kleurtjes knippen en ze bij plakken op mijn blad, maar ik vond dat er een nieuw systeem nodig was.
Na wat knutselen en proberen had ik mijn nieuw systeem klaar aan een sleutelhanger.

kleur-kaartjes

Oké, ja, ik geef toe, op de foto ziet de bundel kaartjes er niet zo handig uit, maar ik wist niet hoe ik het anders moest fotograferen. Het is echt wel een handig systeem, waarbij je de kaartjes kunt draaien om te zien welke kleuren bij mekaar gaan. En als ik wil, kan ik de gewenste kaartjes ook gewoon van de ketting halen en ze plat naast mekaar leggen.

Pas nadat ik de kaartjes af had viel me op hoe goed de kaartjes eigenlijk op kleine ankertjes lijken :lol: . Perfect voor Zeeman wol dus! :D

Wil je ook zo’n kaartjes maken? Zo ging ik te werk:

Benodigdheden:

  • Karton (van een koekjesdoos of zo)
  • Lijmstift
  • Geruit papier
  • Meetlat
  • Potlood
  • Passer (of een glas om een halve cirkel te tekenen)
  • Schaar
  • Plakband
  • Perforator

Bedek de figuurkant van je karton met lijm en kleef er een vel geruit papier op. Wacht tot de lijm droog is.

Kleurkaartjes - 001

Gebruik de ruitjes als gids om met de lat de kaartjes uit te lijnen. Gebruik dan de passer om de onderkant af te ronden. Zie mijn voorbeeld hier onder voor minimaal verlies aan karton.
Elk ankertje is 4cm breed. De uitsparing springt 1cm aan beide zijden naar binnen, zodat er nog 2 cm op het smalste punt over is. Deze uitsparing is 1,5cm hoog. Onder de uitsparing is nog een rechte lijn van 1,5cm lang op 4cm breedte. De ronde onderkant is ook ongeveer 1,5cm hoog.

Kleurkaartjes - 002

Knip de kaartjes uit. Knip ze eerst gewoon recht uit langs de buitenrand, zonder je zorgen te maken over de afronding of de uitsparingen.

Kleurkaartjes - 003

Knip het kaartje bij door eerst de afronding bij te snijden. Voor de uitsparingen, knip enkel de twee horizontale lijnen in, zodat je aan beide kanten een flapje hebt.

Kleurkaartjes - 004

Plooi deze flapjes naar achteren en maak ze vast met plakband.

Kleurkaartjes - 005

Gebruik de perforator om een gaatje in het midden van het afgeronde stuk te maken.

Kleurkaartjes - 006

Schrijf onder het gaatje welke wol en kleur je rond de uitsparing zal wikkelen. Wikkel de draad zoveel keer rond totdat de uitsparing bedekt is. Maak het woluiteinde vast aan de achterkant door hem ofwel vast te klemmen of vast te plakken met plakband. En voilà, je kaartje is af.

Kleurkaartjes - 007

Je kan er gemakkelijk een hele reeks maken, zelfs al heb je ze niet direct nodig. Ze zijn handig om liggen te hebben, vooral als je zo’n koopgewoontes hebt als ik ;)

Groetjes,
Charlotte

8
2013 17 mei

Blah

Niet te geloven dat ik hier al zo lang niks meer heb geplaatst. Wat vliegt de tijd toch.
Om eerlijk te zijn voel ik me de laatste tijd nogal blah. Een betere term om mijn gevoel te beschrijven vind ik niet. Gewoon blah. Je weet wil, nergens zin in hebben, moe zijn, futloos, chaos in het hoofd, gedachten niet kunnen ordenen…

Jawel, op dat uur gaat mijn werker 's morgens af en dan blijf ik nog tot 5u snoozen...

Jawel, op dat uur gaat mijn werker ‘s morgens af en dan blijf ik nog tot 5u snoozen…

Het feit dat ik het redelijk druk heb op het werk, een nogal stressy periode aan het doorgaan ben, héél vroeg moet opstaan als ik naar Brussel moet en ook nog eens moet studeren voor de avondschool zal de vermoeidheid niet verholpen hebben.

japans

Nu, dat van de avondschool is nu voorbij.
Ik volg al vier jaar Japans in de avondschool en vorige woensdag was het eindexamen. Als je slaagt voor dit examen, dan krijg je een officiëel attest voor “basiskennis”. Mijn resultaten heb ik nog niet, maar ik ben vrij positief dat ik geslaagd ben :D .
De school waar ik Japans volg, organiseert geen vijfde jaar meer, en eerlijk gezegd ben ik het ook een beetje beu. Vooral dit laatste semester was nogal lastig te combineren met het werk.
Maar ja, misschien dat ik in september toch opnieuw zin heb? In dat geval zal ik waarschijnlijk opteren om in dezelfde school opnieuw jaar 3 te volgen, kwestie van alles nog eens te herhalen ^_^ . We zien wel.

sjaal

En wat met al dat handwerken?
Wel ja, de laatste tijd is dat ook wat minder geweest. Ik heb alleen gewerkt aan wat ik al (lang) mee bezig was, namelijk de gebreide sjaal en het lapjesdeken.
De sjaal is bijna af. Misschien nog 1 of 2 herhalingen en dan de rand.

lapjesdeken

En het lapjesdeken is mijn tv-project van het moment. Wanneer ik naar tv kijk maak ik vierkantjes. Niet altijd, want dan zou het deken quasi af zijn, maar soms. Meer dan soms hab ik gewoon te koude handen om te haken :S . Wat is dat met dat rotweer zeg!

Het weer zal ook wel één van de oorzaken van het blah-gevoel zijn. Grijs, koud, nat,… Pff, niet direct wat je associeert met mei!

Maar, ik heb me voorgenomen om het blah-gevoel weg te werken. Niettegenstaande de blah sta ik toch bol van de ideeën en goestingskes op haak- en breigebied. Ik heb, hoe kan het ook anders, ook weer wat aankopen gedaan die mij misschien terug in mijne schwung kunnen brengen :) . Maar meer hierover later ;)

Groetjes,
Charlotte

3
2013 7 apr

Dat moest er van komen!

Een paar dagen geleden kreeg ik een reactie van iemand (ik heb alleen de naam “kuchiimuchii”) die ook begonnen was aan de “Branching out” ajour sjaal. Om te zorgen dat ze niet de hele sjaal zou moeten uithalen als ze een foutje zou maken, plaatste ze op regelmatige intervallen een life-line of levenslijn.

Hmmhmm, interessant. Dat ik daar zelf nog niet aan had gedacht! Zo’n simpel concept die het (brei)leven zoveel gemakkelijker kan maken.

Wat is dat nu, zo’n levenslijn?
Ewel, dat is simpelweg een stukje restdraad die door de lussen van breiwerk wordt geregen en die dienst kan doen als een soort breinaald die je steken op houdt. Wanneer je dan verderop een fout maakt in je werk, kun je je breiwerk uithalen tot aan de levenslijn, zonder dat je werk verder ontrafelt, want de levenslijn houdt de steken tegen :)

Er zijn hoogst waarschijnlijk verschillende methodes om levenslijnen te plaatsen, maar ik deed het simpelweg met een naald en een stukje contrasterende draad (zorg er wel voor dat de kleur niet af gaat!).

Gezien ik steeds brei op rondbreinaalden is het héél gemakkelijk om daar een levenslijn te plaatsen met een naald. Ik schoof gewoon mijn breiwerk van de naalden op de kabel, waardoor de lusjes iets breder werden. En dan met een simpele naald en wat katoen in rood ging ik door de lusjes.

AS - 009

Ik noteerde waar in het patroon ik de levenslijn invoegde, voor het geval ik alles daarna terug zou moeten uithalen.
De volgende rij breide ik dan gewoon volgens de volgende rij in het patroon, waarbij ik de levenslijn negeerde.
Uiteraard moet je ervoor zorgen dat je de levenslijn niet mee breit. Om te controleren dat de levenslijn niet is mee gebreid kun je er eventjes aan trekken om te zien of die losjes mee beweegt. Als dat zo is, dan zit je goed!

Na een paar rijen zag mijn levenslijn er dan zo uit:

AS - 010

Nu, waarom is de titel van dit bericht nu “Dat moest er van komen!”? Je kunt het vast wel raden, niet?
Jawel, de levenslijn is al goed van pas gekomen :roll: Op een bepaald moment had ik twee steken laten vallen en ik kon in de verste verte niet zien hoe ik die terug kon oprapen.

AS - 011

Mijn levenslijn lag een 20-tal rijen onder de fout.

AS - 012

En hoewel ik het niet zo leuk vond die 20 rijen te moeten uithalen, was ik toch super content dat het er geen 200-tal waren!

AS - 013

Daarna nam ik een fijne breinaald om de steken via de levenslijn terug op te zetten. De dikte van de naald doet er niet toe, gezien het toch je werknaald is die de dichtheid van je steken bepaald.
Ik begon aan de kant zonder werkdraad en werkte zo naar de werkdraad toe, de steken ophalend zoals de katoendraad erin zat.

AS - 014

Gewoon de rode draad volgen, letterlijk ;) , tot alle steken terug op de naald zitten.

AS - 015

En dan opnieuw beginnen breien. Met de juiste naald, hé!
De levensdraad heb ik laten zitten, hopende dat ik die niet meer nodig zal hebben ^_^ . Na een paar rijen ga ik die naar boven verplaatsen, zodat ik niet telkens een groter stuk moet uithalen ;) . Uiteraard hoop ik dat ik gewoon niks meer moet uithalen, hé. Maar dankzij de levenslijn is het uithalen geen ramp meer!

Groetjes,
Charlotte

7
2013 5 apr

Vertaling: Juliana Wrap © Rachel Lintern

Hier is ie dan, en met toestemming van de ontwerpster Rachel Lintern: De vertaling van de Juliana Wrap.

Juliana_006_medium2 Rachel Lintern maakte de oranje versie van de Juliana Wrap om te dragen op Konninginnendag eind april 2010 in Amsterdam. Ze doopte de sjaal “Juliana”, naar de vorige koningin van Nederland, op wiens verjaardag Koninginnendag viel.
Koninginnennacht wordt de avond daarvoor gevierd met openlucht concerten tot laat in de nacht. De Juliana Wrap is dan ook perfect om op deze gelegenheid te dragen, gezien het net genoeg gezelligheid geeft zonder te zwaar te worden. En de twee kwastjes zijn niet alleen super-schattig, maar ook functioneel. Dankzij de kwastjes krijgt je sjaal het gewicht die het nodig heeft om mooi over je schouders te blijven liggen.
Dit patroon is een echte aanrader!

Klik op de onderstaande link om een PDF-venster te openen in je browser, of klik rechts en sla het document op!

pdf_icon
Juliana Wrap – Rachel Lintern

5
2013 26 mrt

Boehoe

Mijn externe harde schijf is zaterdag gestorven :panic:

Gelukkig heb ik veel kunnen recupereren via mijn back-up schijf, maar ik ben toch wel een aantal dingetjes kwijt :cry: .
Naast foto’s van mijn laatste reis, van m’n haakwerkjes (gelukkig net op tijd het laatste kerstcadeau hier gepost) en van geplande tutorials (boehoe, daar moet ik nu opnieuw aan beginnen :wall: ) ook een aantal vertalingen die ik had beloofd.

Nogal ironisch niet? Net nu ik bericht dat ik wel vertalingen wil doen, verlies ik het werk waar ik al een tijd mee bezig ben. :thumbdown:

Nu ja, rampen zijn er niet gebeurd. Het meeste dat ik verloren ben is wel vervangbaar. Gelukkig had ik de reis-foto’s al gedeeld met mijn reisgenoten, zodat ik die via hen terug kan winnen.
Maar het is verdomme wel vervelend, grr.

Zal me leren. Ik zal nu nog neurotischer worden wat betreft back-ups maken.

Toeme, toeme, toeme toch :(

6