Fluo-oranje Miette tadaaa!

Tadaa!
Het eerste kledingstuk dat ik voor mezelf breide en ook effectief ga dragen is een feit!
Als iemand mij op voorhand had gezegd dat ik een trui in fluo-oranje voor mezelf ging maken, dan had ik hen zot verklaard. Maar ziet, een vestje in het fluoste der fluo-oranjes!

Het plan voor dit truitje deelde ik al met jullie in april. Het was vooral de bedoeling een truitje te maken dat ging passen op een jurkje dat al veel te lang in mijn kast hing.
De wol werd online gekocht en toen ik die uit de doos haalde moet ik zeggen dat ik toch wel even moest slikken. Het was echt wel fluo oranje. Maar als ik de bollen bij het jurkje hield, dan zag het er echt wel goed uit, dus we hielden voet bij stuk.

Er moest eerst nog wat gerekend en geteld worden, maar toen eenmaal alles duidelijk was, kon ik aan het echte breiwerk beginnen. Eenmaal de steken opgezet, vloog ik vooruit en voor ik er erg in had, had ik een truitje met nog 1 mouw te gaan.
Maar dan viel het breien weer een beetje stil en bleef het truitje een tijdje onaangeroerd liggen.

Een maand of zo bleef het truitje liggen, tot ik mezelf vermanend toesprak en dwong verder te doen. En zoals steeds wanneer ik een handwerk terug op neem, begreep ik eigenlijk niet waarom het zo lang had blijven liggen, want het was echt niet zo veel werk meer.
Mouw twee verscheen niet veel later. Daarna volgde nog een relatief moeilijk stuk, doordat er mooi evenredig een aantal steken langs de randen voor de knoopsbanden en halsrand moesten worden opgenomen. Maar dat was dan ook het moeilijkste aan gans dat proces en lukte eigenlijk vrij vlot. En dan was het breien echt af. Eindjes wegwerken en presto!

De volgende horde vooraleer ik het truitje echt af mocht noemen, waren de knopen.
Bijpassende knopen werden vrij snel gevonden. Gelukkig heb ik 2 Veritas winkels in de buurt, dus wat ik niet vind in de ene, vind ik meestal wel bij de andere. Eventjes twijfelde ik nog om contrasterende knoopjes te nemen, groene bijvoorbeeld, want dat zou goed gaan bij dat kleedje. Maar uiteindelijk bleef ik toch bij oranje. Zo kon het truitje ook eventueel bij andere jurkjes worden gedragen.
En dan die dingen op hun plaats naaien. Dit is één van die dingen waarvoor ik nu blij ben dat ik naailes heb gevolgd. Ik weet nu niet alleen hoe ik voor de plaatsing van de knopen het best te werk gaat, maar ik kan ze ook vastnaaien op zo’n manier dat ze bijna zeker nooit meer gaan af vallen!
Toch was het even op de tanden bijten, want het waren maar liefst 8 knopen die vastgenaaid moesten worden, maar met het einde zo dichtbij kon ik mezelf wel blijven motiveren.

En dan wassen, drogen en kijken of het me past. En of het ook past op het jurkje!

    

Oh, yeah! Wat mij betreft is dit toch wel een groot succes!

Dit patroon ga ik zeker nog maken. Het is vrij eenvoudig, breit extreem vlot en ziet er bovenal fantastisch uit! Maar de volgende maak ik waarschijnlijk wel in een neutraler kleur 😉
Ik had trouwens veel minder wol nodig dan ik had verwacht: nog geen 2 bollen. Dit opent ook de mogelijkheden om de voorraad aan te spreken!

Groetjes,
Charlotte


De details
Patroon: Miette door Andi Satterlund van Untangling Knots
Wol: Stylecraft Special DK in Jaffa
Hoeveel wol: 1,7 bollen = 170 gram = 500,5 meter
Breinaald: 5,5mm voor het gewone breiwerk; 5mm voor de zomen
Mijn stekenverhouding: 18 steken x 25 rijen = 10 cm² in tricotsteek
Maat: 38″ – lees ook hier
Aanpassingen patroon: geen

Korte metten en al

In mijn laatste dezer dagen kon je al lezen dat ik hier wat aan het opruimen ben in de handwerkjes.
Een aantal werkjes heb ik uitgehaald, zoals de sjaal die ik daar toonde, maar ook een trui die ik al bijna een jaar aan het breien ben, maar waarvoor ik eigenlijk al bij de tweede naald de interesse voor had verloren. En dat blijft hier dan liggen, voor als ik er ooit weer goesting in heb. Nu dus niet meer, ik heb er meteen korte metten mee gemaakt!

Ook al vind ik het aan de ene kant wel jammer om werkjes uit te moeten halen waar ik toch al redelijk wat tijd in heb gestoken, aan de andere kant heb ik wel gemerkt dat het rust in mijn hoofd brengt nu ik ze definitief van de planning heb gehaald. Ze liggen hier geen stof meer te vergaren en er is geen eindeloze rij aan WIPs1 die me aanstaren in mijn Ravelry Notebook.

Maar dan zijn er ook die werkjes waarbij ik het niet over mijn hart krijg om ze helemaal uit te halen. Eén van die werkjes was de Japanse v-hals top.

De laatste keer dat ik deze hier toonde dateert alweer van augustus vorig jaar. Toen had ik net het kantwerk voor op de rug gehaakt en was ik begonnen met hetzelfde stuk voor de voorkant. Ik herinner mij dat ik daarna dit werkje vele keren heb meegenomen om op de trein te haken, maar ik had geen idee meer waar ik uiteindelijk was beland. Zeker is dat het op een bepaald moment weer winters koud werd en ik alle interesse in het haken van een zomers topje verloor en het volledige stuk verdween in de bak met maak ik ooit wel eens af.

Tijdens mijn opruimwoede deze vakantie kwam hij dan weer tevoorschijn. Tot mijn eigen verbazing bleek dat al het initiële haakwerk eigenlijk af was en het tijd werd om de stukken in elkaar te steken. Dus ja, opruimen werd even vergeten, en ik vloog er weer in om het af te maken. Ah ja, dat is toch ook een soort opruimen hé 😉 ?

Al bij al zat het eigenlijk vrij snel in elkaar. Het meeste werk was de stukken vastpinnen en positioneren. Dit vastpinnen deed ik trouwens met steekmarkeerders en niet met echte speldjes, want die vallen zo door het kantwerk!
Eenmaal alles goed vastgepind zat, was het haakwerk een makkie. Dan nog snel even een randje haken rond de hals en zoom en de top was klaar voor het wassen en blokken.

Het afgewerkte topje

Meteen nadat ik de stukken aan elkaar had gezet had ik al gemerkt dat het topje toch wel vrij klein uit viel, veel kleiner dan verwacht. Maar het vorige stuk dat ik met dit garen had gehaakt was nog redelijk wat gegroeid tijdens het wassen, dus ergens hoopte ik dat het deze keer ook het geval ging zijn.
Maar helaas, pindakaas. Het bleef eigenlijk ongeveer dezelfde grootte en komt met moeite tot aan mijn navel! Dit is er dus eentje direct voor de voddenzak of kringwinkel.
Eerlijk, ik vind het eigenlijk geeneens zo erg. Dit haakwerkje vond ik in theorie wel mooi en dan vooral de kaki-kleurige versie van Romanina. In de praktijk echter blijkt het niet alleen te klein uit te vallen, maar is het eigenlijk ook niet echt iets voor mij. Wat ouderwets en stofferig-aandoend. Dus ook al kan ik wel iets verzinnen om het patroon groter te maken zodat het mij past, ik ga er niet aan beginnen. Het is gedaan, af, schluss.

Het positieve in gans dit verhaal is dat ik nog een werkje van mijn lijst kan schrappen! Op naar ander en beter! 😉

Wat doen jullie wanneer een zelfgemaakt kledingstuk eigenlijk serieus tegenvalt? Toch afwerken of meteen mee stoppen? En wat doe je als je het hebt afgewerkt? Toch dragen of gewoon naar de kringwingel of de voddenzak?

Groetjes,
Charlotte

1. WIP = Work in Progress of werkjes waar je nog mee bezig bent

En dan had Janne nog een verjaardagsfeestje

Ik vertelde al dat Jannekes verjaardagsfeestje werd uitgesteld en dat ik dan speciaal langs ging op de dag van haar verjaardag om haar cadeautjes te geven.
Haar feestje ging uiteindelijk door eind juli en ik had nu niet meteen gepland om nog een cadeautje speciaal voor het feestje mee te nemen. Ah ja, ze had al zo veel gekregen. Maar ja, naarmate de datum van het feestje naderde vond ik het nu toch maar zielig om met lege handen toe te komen, dus besloot ik om nog eens wat te oefenen op de naaimachine. De rokjes die ik nog in de naailes had gemaakt waren in goede aarde gevallen en rokjes, die komen altijd van pas. Dus ik ging eens zelf, zonder hulp van de naailes, een rokje in elkaar steken.

Het principe had ik wel al in mijn hoofd, maar ik besloot toch nog eens wat rond te kijken op het internet.
Op hetzelfde YouTube-kanaal waar ik de uitleg voor de pennenzak vond, stond ook een filmpje voor een eenvoudig rokje.
En eenvoudig was het! Ik heb hier een stapeltje stofjes van 50cm liggen, dus geen meet en knipwerk. En in een haai en een draai zat het in elkaar!

Jammer dat ik niet meer van dat stofke heb, want vind het wel een schoontje. Helemaal Janne!
En ook dit rokje viel in goede aarde en is al meermaals gedragen! Toch altijd leuk om te zien dat de kindjes kleertjes dragen die ik heb gemaakt ^_^ Zo blijf ik ook altijd plannen om nieuwe te maken ook 😉

Groetjes,
Charlotte