Roma

Veni, vidi, vici
Cliché, ja, ik weet het, maar kon het toch niet laten ;)

Rome 01   Rome 02

Ik ben zò blij dat ik Rome gezien heb!
We hebben wel een beetje pech gehad met de monumenten. Het Colosseum stond in de steigers en in de straat er voor zijn ze bezig een nieuw metrostation aan het bouwen. Van de Trevifontein was niks te zien. Die zat volledig achter plexiglas en steigers.

Rome 03

Ook aan de Spaanse trappen waren ze aan de fontein aan het werken. En dan nog het Sint-Pietersplein, dat vol stond met stoelen en afgezet was met hekkens.
Ja, toch wel jammer. Een excuus om ooit nog eens te gaan heb ik dan weer wel ;) !

Maar ik heb toch veel en veel moois kunnen zien hoor! Een prachtige stad! Lees verder

Charami’s enquête, de resultaten

Enquête 2014 - resultaten

Sinds zaterdagavond laat ben ik terug van mijn reis. Rome was super! Een meer uitgebreid verslag (met foto’s) volgt later, wanneer ik tijd heb gehad om deze te bekijken ^_^ .

De enquête heb ik ondertussen afgesloten en ik dacht dat de resultaten jullie ook wel zouden interesseren.
55 lieve mensen hebben de tijd genomen om op de 16 vraagjes te antwoorden. Dankjewel hiervoor! Jullie hebben me zeker geholpen een beter beeld van mijn publiek te vormen en mij de goesting gegeven om door te doen!
Omdat een paar mensen aangaven dat mijn berichtjes soms te lang zijn (oeps :unsure: ), zijn hier de belangrijkste resultaten in lijstvorm!

  • 100% van mijn lezers zijn vrouwen. Ja, dat was nu wel te verwachten ^_^ .
  • De leeftijd van mijn lezers ligt redelijk gespreid. Van jongedames van 17 of jonger, tot dames van 71 of ouder en alles daar tussen.

    Enquête 2014 - resultaten_6019_image002

    En voor de curieuzeneuzen onder jullie, ikzelf bevind me nog net in het interval 21-30. Vorige maand kreeg ik een nieuwe voordeur en daar moet ik eigenlijk nog altijd aan wennen. Bah…

  • 65% van mijn lezers komen uit Nederland. Als Belgje was ik toch wat verbaasd over het grotere aandeel Nederlanders, gezien ik denk dat ik nogal Vlaamsch schrijf, soms. Maar leuk, tof, hartstikke gaaf ;) . En uit de reacties kan ik afleiden dat jullie Nederlanders dat Vlaams nu net leuk vinden! Hah, geestig vind ik dat.
  • 47% leest Charami al langer dan een jaar. Toffe mensen zeg! Eenmaal mij gevonden, zijn jullie dus een vrij trouw publiek. Jeij!
  • De meesten (64%) geven aan Charami te bezoeken telkens er een nieuw bericht wordt geplaatst. Nu dus ook. Hallo :wave: !
  • De overgrote meerderheid leest deze blog op een gewone computer of laptop. Dit vind ik vooral handig om te weten voor het uitzicht. Tegenwoordig moet je met webdesign rekening houden met al die kleinere toestellen, maar daar weet ik dus nougatbollen van. Dus de meeste mensen zien Charami zoals ik wil dat ze het zien!
  • Over webdesign gesproken, jullie blijken fan van het nieuwe uitzicht. Jeij! Sommigen vinden het zelfs mooier dan voorheen. Dubbel-jeij!
  • Van alle manieren om te abonneren op deze blog, is het e-mail abonnement het populairst.

    Enquête 2014 - resultaten_6019_image009

    Bij de overige, wordt opnieuw “mijn favorieten” of “e-mail” herhaald, maar ook websites als Blogger. Ik wist zelfs niet dat dit mogelijk was…

  • De favoriete onderwerpen worden als volgt aangegeven:

    Enquête 2014 - resultaten_6019_image011

    De boekenrecensies zijn het minst populair, maar daar ga ik mij nu eens niks van aantrekken, nèh :p . Bij overig wordt trouwens meestal “Alles” geantwoord. Leuk om te lezen!

  • Wat het nalaten van reacties betreft, vinden sommige mensen het moeilijk. Hierbij spreken ze dan enerzijds over het technische aspect, maar ook persoonlijke reservaties.
    Voor diegene die denken dat berichtjes niet geapprecieerd worden, daartegen kan ik vol overtuiging zeggen “NIET WAAR!”. Maar soit, dankzij deze enquête besef ik nu ook wel dat, ook al krijg ik geen reacties, het wordt wel gewaardeerd. En dat is het voornaamste toch :)

En dan rest nog de open vragen.
Ik ga hier nu niet uit de biecht praten en alles gaan neerpennen, maar ik wil toch even kwijt dat ik het echt, echt, echt tof vond wat ik daar allemaal las. Zoals ik in het begin zei, de goesting is er volledig om door en verder te gaan!
Dankjewel voor de lieve, inspirerende woorden; voor de suggesties en ideeën; voor de steun en de doe-zo-verders. Ik haal er echt veel uit! Misschien moet ik wel elk jaar een kleine enquête organiseren. Het is zeker en vast een boost voor mijn zelfvertrouwen ;)

René Magritte, Le Fils de l'Homme

René Magritte, Le Fils de l’Homme

Over dat zelfvertrouwen gesproken, mensen die om een foto van mij vragen gaan toch nog even op hun honger moeten zitten eer ik deze drempel durf te overschrijden. Ik haat foto’s van mezelf en om die dan zo eventjes op internet te zetten, daar krijg ik de kriebels van… Misschien maak ik een grappige foto à la René Magritte, maar met een bol wol i.p.v. een appel ;)

En zo ben ik aan het einde gekomen. Als er nog iets is dat jullie willen weten, dat ik hier ben vergeten, vraag maar!
En err,jah, in lijstjes werken is blijkbaar geen garantie voor kortere berichten…

Inferno

Dan Brown InfernoWie, na de Da Vinci Code, nog nooit van Dan Brown heeft gehoord heeft echt met zijn kop in het zand gezeten. Inferno is ondertussen al zijn tweede roman na de internationale bestseller en zijn vierde met Professor Robert Langdon in de hoofdrol.

In Inferno wordt Professor Langdon wakker in een Italiaans ziekenhuis, zonder herinnering hoe hij daar is terecht gekomen. Er is op hem geschoten en ze zijn hem zelfs tot in het ziekenhuis gevolgd. Met de hulp van een jonge dokter vlucht Langdon uit het ziekenhuis. Tijdens zijn vlucht ontdekt hij dat hij in het bezit is van een reeks verontrustende codes, gecreëerd door een briljante wetenschapper; een genie dat geobsedeerd is door het einde van de wereld en het duistere meesterwerk Inferno van Dante Alighieri.

Inferno is volgens hetzelfde recept geschreven als Dan Browns andere boeken. Het leest vlot, is zeker onderhoudend en perfect voor vakantie, maar je mag er niet te lang bij stil staan.
Veel onverwachte wendingen en pogingen om de lezer op het verkeerde been te zetten zijn doorgaans perfect voor een thriller, maar dan moeten ze ook in mekaar klikken op het einde. Te vaak bleef ik met het gevoel zitten dat het niet klopte, maar had ik echt geen zin om de vorige hoofdstukken opnieuw te lezen om te zien waar de fout nu zat. Ook koos Brown naar mijn gevoel te vaak voor een Deus ex machina, waarschijnlijk wanneer hij zelf noch kop noch staart meer zag aan zijn tientallen plotwendingen. Daarnaast werd ook hier weer heel uitgebreide beschrijvingen van de steden waar het verhaal zich afspeelt gegeven. Dit is waarschijnlijk zeer leuk als je die steden (her)kent, maar als je er nog nooit bent geweest is het nogal vervelend.

In conclusie, een leuke, snel lezende thriller voor bij het zwembad (of binnenkort alweer voor bij het haardvuur), wanneer het hoofd echt nood heeft aan verlof.