Gemaakt

Lockdown naaisels

Ik sprak er al over in mijn vorig bericht, maar hier wil ik toch even wat inzoomen op de naaisels die ik afgelopen weken al in de lockdown maakte.
Doorgaans naai ik eigenlijk nooit thuis, ook al heb ik mijn eigen naaimachine. Reden hiervoor is omdat ik een eeuwige twijfelaar ben en een heel onzekere naaister. Eer ik in een stof durf te snijden man, niet normaal soms.
Maar nood breekt wed, dezer dagen, en gezien ik niet meer naar de naailes kan en gezien ik mijn steentje wilde bijdragen met de mondmaskers, heb ik afgelopen weken toch wel wat van mijn onzekerheden in het naaien overwonnen.

Het begon eigenlijk allemaal met de mondmaskers.
Mijn thuisstad had een oproep gelanceerd om mondmaskers te maken voor de gezondheidszorg, waarbij ze zelf de stof gingen voorzien. Die stof ligt qua structuur ergens tussen papier en stof in en de maskers die er van gemaakt worden zijn dus jammer genoeg slechts voor eenmalig gebruik.
Mijn teller staat ondertussen op een 100-tal maskers, maar de productie heb ik nu even stil gelegd om mij te kunnen toeleggen op andere zaken, zoals stoffen maskers voor familie en vrienden.

Doordat ik echter meer leerde werken met mijn eigen naaimachine door het maken van de maskers, begon het meer en meer te kriebelen om mij toch eens te wagen aan een ander project.
Na de geboorte van metekindje Elias was het bij mij beginnen kriebelen wat broekjes en shirtjes voor hem te naaien. Ik besloot gebruik te maken van die kriebel en wat stofjes uit voorraad om iets in mekaar te flansen.

Ik begon met een broekje via een patroon van Bernina. Eerst had ik nogal schrik om te beginnen snijden in mijn stof. Ik ben, zoals gezegd, nogal een onzekere naaister en een eeuwige twijfelaar. Maar dan besloot ik er gewoon maar voor te gaan, met het gedacht dat ik die stof hier toch had liggen en het was ofwel tot in de eeuwigheid bewaren ofwel er eindelijk eens iets mee te doen.
En kijkt, uiteindelijk bleek het eigenlijk vrij simpel te maken, zodat ik er zo nog een tweede maakte.
Ik vind het wel jammer dat het patroon maar in 1 maat bestaat, want ik was klaar om nog meerdere broekjes te maken, maar Elias groeit toch wel snel en dit maatje zal snel te klein worden.

Daarna besloot ik mij te wagen aan een patroon dat ik via Pinterest tegen kwam. De Charlie Sweatshirt van Shwin & Shwin.

Het moeilijkste van stukken thuis te naaien vind ik eigenlijk de mooie afwerking. Ik heb geen overlock machine, dus het is behelpen met de naaimachine, waardoor het – zoals ik het doe – niet zo netjes is dan als ik het met een overlock zou doen. En dat is voor een pietje-precies zoals ik toch even een knop omdraaien.
Maar bon, de trui was een iets grotere uitdaging dan de broekjes. Vooral aan de hals ben ik een paar keer opnieuw moeten beginnen. Ik denk dat het nog niet helemaal is zoals het moet, maar het is functioneel.

Vervolgens waagde ik mij nog aan een T-shirt uit een magazine van La Maison Victor: De Sam shirt in maat 62.
Toen ik daar aan begon was mijn zelfzekerheid door de voorgaande succes al wat toegenomen en het zat eigenlijk vrij snel in elkaar.

Daarnaast maakte ik ook nog een simpel rokje voor nichtje Emma. Hiervoor had ze bij haar laatste logeerpartijtje zelf de stof en bijpassende elastiek voor uitgekozen.

En tot slotte, amuseerde ik mij nog om met wat stofrestjes simpele scrunchies te maken. Ik had gehoord dat dit momenteel blijkbaar heel in is bij meisjes, maar had er mijn nichtjes nog niet over horen praatten. Maar als ze scrunchies niet kenden, dan konden ze de maaksels nog altijd gebruiken als rokjes voor hun poppen, dacht ik πŸ˜‰

Uiteindelijk zijn alle maaksels, na was schrik over een mogelijks verloren pakket, allemaal bij hun bestemmeling geraakt. Op basis van de foto’s die ik ontving van de modeshows denk ik dat iedereen heel tevreden is πŸ™‚

En nu?
Nu ben ik terug in de mondmaskers gedoken. Opt gemakske wel, want het is onduidelijk of we nu wel of niet maskers van de overheid uit gaan krijgen. We zien wel…

En hoe is het bij jullie op creatief vlak?

Groetjes,
Charlotte

2 Comments

  • Nancy uit Rumbeke

    de zgnd “wegwerpmaskers” zijn niet voor eenmalig gebruik Charlotte. Heel voorzichtig afdoen, dichtplooien, in een papieren omslag (een groot formaat dus) steken en 4 – 5 dagen aan de kant houden. Eventueel bij het uithalen, je stoomstrijkijzer op hoogste stand er eens opzetten (kan een zakdoek tussensteken) en hergebruiken. Een tip. Bovendien mogen die papieren exemplaren niet zomaar bij het gewone afval als ze niet eerst apart werden gehouden en al zΓ©ker niet bij P&K. De stoffen exemplaren mogen ook niet zomaar achteloos bij de andere was worden gegooid, houd ze in een zak apart tot wanneer je op minstens 60Β° kan wassen of “kook” ze dezelfde dag nog in een potje op het vuur ..Ik houd mijn hart vast met die mm, want een verkeerd gebruik kan een nieuwe golf aanzwengelen. En handschoentjes ook vermijden, ze strooien rond ipv beschermen, beter teveel je handen wassen en gels gebruiken.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: