Rudolph Murray, the red-nosed reindeer

Dawn Toussaint heeft zichzelf weer maar eens overtroffen en gaf ons hiermee een fantastisch kerstcadeau: een nieuw gratis patroon voor dit schattige rendier met rode neus. Deze werd niet Rudolf, maar Murray genaamd.

Zo lief, vind je niet? En die gebreide rood-witte sjaal maakt het volledig af 😀

Ik ben een GROTE fan van Dawn’s amigurumi. Al haar creaties zijn zo schattig en, dit is het beste van al, ze worden allemaal tijdens het haken in elkaar gezet. Naaien komt er niet aan te pas! Eén voor één haak je de onderdelen aan mekaar.
In het begin is het wel een beetje verwarrend hoe je alle verschillende delen vasthoud bij het haken en waar de haaknaald naartoe moet, maar eenmaal dat je het door hebt, sta je volledig verstel van de vindingrijkheid en eenvoud van het systeem. Ze is echt een fantastische ontwerpster en nog een héle lieve ook om ons gratis patronen te geven!!

Ik maakte een Murray voor mijn schoonzus, als een kerstcadeau. Het haken van de pop ging als vanzelf, maar ik wilde echt wel de gebreide sjaal. Probleempje, ik kan niet breien!
Dus ging ik te rade bij mijn moeder, die zelf een breister is. We besloten elk een sjaaltje te breien, mijn moeder in harige, super zachte wol en ik in gewoon acryl.

Breien valt redelijk mee. Een beetje verwarrend (wat doe je als je een steek laat vallen bijvoorbeeld? De steken zijn niet zo duidelijk als bij haken vind ik), maar het lukte wel. Alleen die breinaalden zijn verschrikkelijk marteltuigen. Geen idee hoe ik die onder mijn oksel houd zonder mezelf te pijnigen.
Nu het breien ging traag, maar lukte oké. Volgens mijn moeder slaagde ik zelfs in iets dat een grote prestatie is voor een beginner. Ik begon met 6 steken en na een paar rijen had ik er opeens 7. Geen idee hoe ik het deed, maar ik werkte dan maar door met 7 steken 😀

De sjaal van mijn moeder ging veel sneller dan de mijne en ziet er pakken mooier uit. Niet te verwonderen met de fouten die ik maakte en de verschillen in spanning. Mijn moeder zei:”Tjah, je bent nu eenmaal een haakster OF een breister“, wat ik niet echt eerlijk vond, gezien mijn sjaaltje nu ook weer niet zo slecht gelukt was. Ik gebruikte zelfs 2 kleuren!

Nu, hier is mijn Murray met de gebreide sjaal van mijn moeder. De foto’s zijn niet zo goed, want ik moest ze nog snel op kerstmorgen nemen.

    

Ik vind hem goed gelukt. Ik gebruikte geen vilt voor de ogen, maar haakte een magische ring hiervoor:

Maak een magische ring met 6 vasten. Trek de uiteinden aan om de ring te sluiten. Haak 2 vasten in elk van de volgende 3 steken. Bind af en steek je veiligheidsoog door het gaatje van de magische ring.

Mijn schoonzus en haar dochter (mijn metekindje) vonden de pop allebei super.

En wat met mijn eigen gebreide sjaal? Die maakte ik vandaag pas af. Hoe die er op Murray had uitgezien weet ik niet, maar hier gebruikte ik mijn Kokeshi pop als model 😉

Ziet er toch niet zo verschrikkelijk uit? Je kan het niet zo goed zien op de foto, maar naar het einde van de sjaal toe worden mijn steken meer en meer gelijkmatig. De zijkanten met de kleurenwissels zien er wat slordig uit, maar ook niet zo erg, vind ik. Voor een eerste poging vind ik het eigenlijk wel geslaagd ^_^

Als een resultaat van dit brei-avontuur wil ik bewijzen dat mijn moeder ongelijk heeft, dat je niet OF een breister OF een haakster moet zijn, maar dat beiden kunnen. Dus ja, nog veel werk voor de boeg ;).
Als iemand suggesties heeft voor patronen voor een beginner, laat dan maar gerust een berichtje na!

Het patroon voor Murray kan gedownload worden via Dawn’s blog. Een Nederlandste vertaling plaatste ik hier.

Oh ja, en nog een Prettig Kerstfeest gewenst!! 😉