<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Charami.com</title>
	<atom:link href="https://charami.com/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://charami.com</link>
	<description>Charlotte over haken, breien, lezen en zo</description>
	<lastBuildDate>Mon, 13 Jul 2026 12:14:48 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-BE</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.0.2</generator>

<image>
	<url>https://i0.wp.com/charami.com/wp-content/uploads/2020/02/cropped-Logo3.png?fit=32%2C32&#038;ssl=1</url>
	<title>Charami.com</title>
	<link>https://charami.com</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
<site xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">32142511</site>	<item>
		<title>Fairyloot Adult #50: juni 2026</title>
		<link>https://charami.com/2026/07/17/fairyloot-adult-50-juni-2026/</link>
					<comments>https://charami.com/2026/07/17/fairyloot-adult-50-juni-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Charlotte]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 17 Jul 2026 06:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gelezen]]></category>
		<category><![CDATA[boeken]]></category>
		<category><![CDATA[boekenbuit]]></category>
		<category><![CDATA[bookbox]]></category>
		<category><![CDATA[fairyloot]]></category>
		<category><![CDATA[unboxing]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://charami.com/?p=45298</guid>

					<description><![CDATA[De Fairyloot Adult-doos van juni was zonder twijfel één van de dozen waar ik dit jaar het meest naar uitkeek. Al heel vroeg in het jaar begonnen de spoileraccounts te speculeren over welk boek Fairyloot voor juni zou kiezen en die voorspellingen waren bijna unaniem. Het ging om een nieuw boek van een immens populaire auteur, eentje waarvan ik eerder al een reeks las die me volledig wist te overtuigen. Toen Fairyloot uiteindelijk het maandthema aankondigde, werd die speculatie ook effectief bevestigd. Vanaf dat moment kon ik alleen maar uitkijken naar wat Fairyloot van deze editie zou maken. Het thema voor juni werd Legends, met een boek dat perfect zou zijn voor liefhebbers van middeleeuwse fantasy, gearrangeerde huwelijken en mythologische wezens. Alleen al de themakaart leunde volledig in op die middeleeuwse sfeer en ik voelde meteen dat dit helemaal mijn ding ging worden. Het boek van de maand werd natuurlijk The Unicorn Hunters van Katherine Arden, de auteur van de fantastische Winternight Trilogy. Anne of Brittany was a child when her land was invaded, her castle besieged, and her royal father driven to his death. Now Brittany is occupied by her enemies, her treasury empty, and only one thing is lacking to complete her realm’s subjugation: she is required, on pain of the sword, to marry the King of France. But Anne cannot. She has promised her dead father that Brittany would never be conquered. Defiantly, she betroths herself in secret to France’s greatest enemy. But in a world where courts may spy on each other by magic, there is only one way to solemnize this illicit union. Under the guise of a hunting party, Anne takes her court deep into a deep forest, a strange place dogged with rumours of ancient enchantments; a place where diviners cannot see. She tells the French that she had gone there to hunt unicorns. It’s a ruse, a lie, a feint. But when, against all expectations, a unicorn does appear and a wounded stranger stumbles from the trees and falls at her feet, Anne is plunged into a world of enchantment where a doomed sovereign might find the power to change the destiny of her nation &#8211; or be lost in the mist for ever. En ja&#8230; zeg nu zelf, hoe geweldig én origineel klinkt dit verhaal? Alleen al de korte inhoud maakte mij ontzettend enthousiast. Ik kan echt niet wachten om aan dit boek te beginnen. Voor deze editie ontwierp Fairyloot een volledig nieuwe omslag, met het grafisch ontwerp door @lydiablagden en illustraties van @jasonchuangart. En&#8230; amai. Wat een prachtige cover. De illustratie, de kleuren, de compositie, het lettertype&#8230; voor mij klopt hier werkelijk alles. De omslag voelt rijk, luxueus en tegelijk helemaal alsof hij uit een Middeleeuws verhaal afkomstig is. Ik denk eerlijk gezegd niet dat Fairyloot deze cover nog veel beter had kunnen maken. Zoals gewoonlijk vinden we op de achterkant van de omslag de standaardcover terug in een aangepaste kleurenvariant. Hier ben ik wel iets minder enthousiast over. Vooral het roze voelt voor mij een beetje een vreemde keuze. Ik denk dat rood, aansluitend bij de rozen op de Fairyloot-cover, of zelfs het blauw van de bloemen veel beter had gewerkt. Ook het groen is naar mijn smaak net iets te fel gesatureerd. Maar goed, uiteindelijk maakt dat eigenlijk weinig uit. Ik verkies de Fairyloot-cover zonder enige twijfel boven de standaardcover, zowel qua illustratie als qua algemene uitstraling. De nieuwe versie wint het voor mij echt met grote voorsprong. Oh, kijk! Dit is nu exact wat ik bedoel wanneer ik zeg dat ik wil dat een boek eruitziet alsof het rechtstreeks uit de Middeleeuwen komt. De hardcover werd geïllustreerd door @sheydgarden en ik ben er compleet verliefd op. Die eenhoorn ziet er bewust een beetje onhandig en ietwat disproportioneel uit, precies zoals je dieren vaak terugziet op middeleeuwse miniaturen. Dat maakt het voor mij juist perfect. De kleuren, de sierlijke versieringen, het lettertype&#8230; het doet me denken aan oude manuscripten, wandtapijten en verluchte handschriften. &#9829;&#9829;&#9829; Voor mij is dit werkelijk een perfecte hardcover. Ook de sprayed edges, opnieuw ontworpen door @jasonchuangart, zetten diezelfde stijl moeiteloos verder. De kleuren sluiten prachtig aan bij de omslag en zorgen ervoor dat het hele boek één coherent geheel vormt. Ook de schutbladen blijven trouw aan dat middeleeuwse gevoel. De karakterillustraties van @annalisejensen ogen misschien iets minder strak en gepolijst dan wat we doorgaans van Fairyloot gewend zijn, maar net daardoor passen ze hier zo ontzettend goed. Ze voelen echt aan alsof ze uit een oud geïllustreerd manuscript komen. Verder bevat het boek ook een ingebonden auteursbrief met digitale handtekening en bonusinhoud. JAAA&#8230; Amai. Voor mij is dit qua sfeer en uitstraling een perfecte editie. Elk onderdeel van het ontwerp werkt samen en ademt dezelfde middeleeuwse sfeer uit. Dit is zonder twijfel één van mijn favoriete Fairyloot-edities van de afgelopen jaren. Er is eigenlijk maar één klein minpuntje. Ondanks hoe fenomenaal het ontwerp is, heb ik wel de indruk dat de fysieke kwaliteit van dit boek iets minder is dan wat ik gewoon ben van Fairyloot. De stofomslag voelt opvallend dun en licht aan, ik ben bijna bang dat hij zal scheuren wanneer ik hem vastneem. Ook het boekblok zelf voelt wat fragiel aan in de hardcover. Daarnaast mis ik hier echt kapitaalbandjes. Voor zo&#8217;n luxueuze editie voelt dat toch een beetje als een gemiste kans. Net dit boek, met zijn prachtige middeleeuwse uitstraling, had daar enorm bij gewonnen. Gelukkig doet dat niets af aan hoe ongelooflijk mooi deze editie geworden is. Als dit verhaal even goed blijkt te zijn als deze uitvoering, dan zou dit wel eens, in elk opzicht, één van mijn favoriete boeken van het jaar kunnen worden. Groetjes, Charlotte]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://charami.com/2026/07/17/fairyloot-adult-50-juni-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">45298</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Halverwege leesjaar 2026</title>
		<link>https://charami.com/2026/07/15/halverwege-leesjaar-2026/</link>
					<comments>https://charami.com/2026/07/15/halverwege-leesjaar-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Charlotte]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 15 Jul 2026 06:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gelezen]]></category>
		<category><![CDATA[lees-cijfertjes]]></category>
		<category><![CDATA[lezen]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://charami.com/?p=45387</guid>

					<description><![CDATA[Nu juni ook alweer achter de rug is, zijn we officieel halverwege 2026. Tijd dus om mijn leesdoelen er nog eens bij te nemen en te kijken hoe het ermee staat. Gevoelsmatig heb ik het idee dat dit nog niet zo&#8217;n geweldig leesjaar is geweest. Ik heb al meer boeken opgegeven dan ooit tevoren, twijfelde vaker aan mijn leeskeuzes en had regelmatig het gevoel dat ik mezelf door boeken aan het worstelen was waar ik eigenlijk niet zo veel zin in had. Tegelijk weet ik ook dat gevoel niet altijd overeenkomt met de werkelijkheid. Daarom leek het me leuk om de cijfers er opnieuw bij te nemen. Misschien blijkt het allemaal wel beter mee te vallen dan ik denk. Voor 2026 stelde ik mezelf vijf leesdoelen voor. Tijd voor een tussentijdse evaluatie! Leesdoel 1: Lees 100 boeken uit Al jaren zet ik mijn jaarlijkse leesdoel op 100 boeken. Niet omdat dat een magisch of noodzakelijk aantal is, maar gewoon omdat het een mooi rond getal is en een leuke traditie geworden is. Het blijft een fijn mikpunt, zonder dat ik er wakker van lig als ik het uiteindelijk niet haal. Halverwege het jaar betekent dat idealiter een vijftigtal uitgelezen boeken. Met 48 uitgelezen boeken kom ik daar dus net twee boeken tekort. Close, but no cigar. Toch valt dat, wanneer ik de cijfers naast vorige jaren leg, eigenlijk heel goed mee. Ik lees al enkele jaren opvallend constant rond dezelfde snelheid. Ook dit jaar kom ik gemiddeld opnieuw uit op acht boeken per maand. Opvallend is bovendien dat mijn gemiddelde boek één bladzijde dikker was dan vorig jaar. Eén boek minder lezen betekent dus zeker niet dat ik minder gelezen heb. Waar 2026 voorlopig wel uitspringt, is het aantal DNF&#8217;s. Met 10 DNF&#8217;s zit ik ondertussen al meer dan dubbel zo hoog als halverwege vorig jaar. Dat lijkt misschien negatief, maar eigenlijk kijk ik daar heel anders naar dan vroeger. Ik merk namelijk dat ik veel sneller herken wanneer een boek gewoon niet voor mij werkt. Vroeger voelde ik me bijna verplicht om door te zetten omdat ik het boek ooit gekocht had of omdat ik &#8220;nu toch al zo ver was&#8221; of omdat het misschien wel beter ging worden. Vandaag durf ik veel sneller toegeven dat mijn leestijd te kostbaar is om mezelf door een boek te sleuren waar ik geen plezier aan beleef. Dat betekent overigens niet dat ik na twintig pagina&#8217;s al opgeef. De 10 DNF&#8217;s waren samen goed voor nog eens 1331 gelezen bladzijden. Gemiddeld lees ik dus nog steeds zo&#8217;n 133 pagina&#8217;s voor ik besluit dat een boek niets meer gaat veranderen aan mijn mening. Misschien nog opvallender is dat mijn gemiddelde beoordeling net hoger ligt dan de voorbije jaren. De boeken die ik wél uitlas kregen gemiddeld 3,5 sterren, mijn hoogste gemiddelde sinds 2020. Misschien is sneller stoppen met boeken die niet werken uiteindelijk toch een goede beslissing. Leesdoel 2a: Lees 40% uit eigen boekenkast gekocht vóór 2026Leesdoel 2b: Lees 10 boeken gekocht vóór 2021 Dit leesdoel blijft één van mijn belangrijkste. Niet alleen wil ik vermijden dat ik uitsluitend nieuwe aankopen lees, ik wil ook eindelijk werk maken van de boeken die soms al jarenlang stof staan te verzamelen. Voor dit doel tel ik ook DNF&#8217;s mee. Het uiteindelijke doel is immers niet noodzakelijk elk boek uitlezen, maar wel eindelijk ontdekken of die boeken nog een plaats verdienen op mijn TBR. Halverwege het jaar had ik ongeveer 23 boeken uit mijn bestaande collectie moeten lezen om aan die 40% te komen. En dat is&#8230; exact gelukt. In totaal las of probeerde ik 23 boeken die ik al vóór 2026 in mijn bezit had. Daarmee kom ik netjes uit op de vooropgestelde (afgeronde) 40%. Opvallend is wel dat 8 van die 23 boeken uiteindelijk DNF&#8217;s werden. Vroeger zou ik dat waarschijnlijk als een mislukking hebben beschouwd. Vandaag zie ik dat anders. Dit leesdoel draait er namelijk niet om dat elk oud boek geweldig moet zijn, maar wel dat ik eindelijk ontdek welke boeken nog iets voor mij zijn en welke niet meer. Het tweede deel van dit leesdoel loopt voorlopig een stuk minder vlot. Ik wou dit jaar namelijk ook minstens tien boeken lezen die ik al vóór 2021 kocht. Halverwege het jaar zou dat dus op vijf boeken moeten staan. Momenteel staat de teller echter op één boek. Dat is voorlopig dus duidelijk mijn zwakste onderdeel van dit leesdoel. Misschien heb ik mezelf hier toch iets te ambitieus ingeschat. Of misschien heb ik simpelweg verkeerd geteld toen ik begin dit jaar door mijn boekenkasten ging. Dat kan ook. Het leuke is wel dat dat ene oude boek meteen een schot in de roos bleek te zijn. Dus ik kan misschien toch wat minder wantrouwig zijn tegenover die oudere aankopen. Nog een kleine nuance: twee van mijn gelezen boekenkastboeken waren herlezingen. Die tel ik bewust niet mee voor dit leesdoel, omdat ze eerder al eens &#8220;afgevinkt&#8221; werden. Daarnaast las ik ook nog vier boeken die ik pas in 2026 kocht en die dus vanzelfsprekend ook buiten dit doel vallen. Leesdoel 3: Lees (begin) 12 boeken van meer dan 500 bladzijden Begin dit jaar paste ik dit leesdoel lichtjes aan. Waar ik vorig jaar mikte op boeken van meer dan 600 pagina&#8217;s, verlaagde ik de grens naar 500 pagina&#8217;s. De reden daarvoor was eenvoudig: veel eerste delen in mijn nog ongelezen series zitten net boven de 500 pagina&#8217;s, terwijl de écht dikke kleppers vaak vervolgdelen zijn die ik nog niet kan lezen. Halverwege het jaar wou ik dus minstens zes boeken van meer dan 500 pagina&#8217;s beginnen. Dat bleek duidelijk geen probleem. Ik begon zelfs aan 9 boeken van meer dan 500 pagina&#8217;s. Wel bleken daarvan uiteindelijk drie boeken DNF&#8217;s te worden. Ook dat hoort erbij. Opvallend is daarnaast dat drie van de dikke boeken die ik wel volledig uitlas herlezingen waren. Dat toont eigenlijk mooi aan hoeveel minder intimiderend dikke boeken zijn als ik me al ingewerkt heb in de wereld. Leesdoel 4: Voltooi, schrap of been bij met minstens 13 begonnen series Dit leesdoel komt ook al een paar jaar terug, want series starten is tegenwoordig in elk genre quasi onvermijdelijk en dan is het belangrijk zicht te houden wat je verder wil opvolgen en wat net niet. Aan het begin van 2026 had ik nog 40 lopende series. Mijn bedoeling was om daar bewuster mee om te gaan en minstens dertien daarvan verder te lezen, af te ronden of bewust los te laten. Halverwege het jaar had ik dus ongeveer zes à zeven series willen afvinken. Dat is voorlopig niet gelukt. Momenteel staat de teller op 3 series. Eentje werkte ik volledig bij, eentje rondde ik definitief af en van één reeks besloot ik uiteindelijk dat ik ze niet langer wilde verderzetten. Toch voelt dit leesdoel minder dramatisch aan dan de cijfers doen vermoeden. Ik las namelijk wel degelijk opnieuw in verschillende andere lopende series. Alleen ging het daarbij vaak om herlezingen van eerdere delen, zodat ik later eindelijk aan de vervolgdelen kan beginnen. Cijfermatig boekte ik daardoor geen vooruitgang, maar inhoudelijk voelt het wel alsof ik stappen zet. Daarnaast gaat mijn aandacht dit jaar voornamelijk naar boekendoosboeken en laat dat nu net vaak eerste delen van nieuwe series te zijn. Leesdoel 5: Lees (begin) 30 boeken uit abonnementen (DNF&#8217;s tellen mee) Van alle leesdoelen is dit waarschijnlijk degene waar ik dit jaar al het meest bewust mee bezig ben geweest. Ik ontvang elke maand behoorlijk wat boeken via mijn verschillende abonnementen en wil vermijden dat die jarenlang ongelezen blijven liggen. Halverwege het jaar wou ik daarom minstens vijftien abonnementsboeken gelezen of geprobeerd hebben. Dat doel heb ik ruim gehaald. Momenteel staat de teller al op 19 abonnementsboeken. Dat verklaart misschien ook waarom ik soms het gevoel had dat mijn leeskeuzes meer gestuurd werden door mijn TBR dan door mijn actuele leesgoesting. Opvallend is wel dat van mijn tien DNF&#8217;s maar liefst zeven boeken uit een abonnement kwamen. Vroeger zou ik dat jammer gevonden hebben. Vandaag zie ik daar vooral ook het voordeel van in. Ik ben namelijk bewust beginnen bijhouden wanneer een abonnement een vervolgdeel uitbrengt van een reeks die ik nog niet gelezen had. Daardoor probeer ik eerst het eerste deel te lezen voor de verkoopdatum van het vervolg, zodat ik gegrond kan beslissen of ik dat vervolg ook echt wil kopen. Alleen al daardoor heb ik mezelf dit jaar de aankoop van vier vervolgedities kunnen besparen die ik anders puur uit FOMO zou hebben gekocht. Dat voelt misschien nog als een grotere overwinning dan dit leesdoel zelf. Samenvatting: Mijn leesdoelen halverwege 2026 Na zes maanden ziet de tussenstand er dus als volgt uit: Lees 50 boeken uit – &#x274c; 48 boeken Lees 40% uit eigen boekenkast gekocht vóór 2026 – &#x2705; 40% Lees 5 boeken gekocht vóór 2021 – &#x274c; 1 boek Lees (begin) 6 boeken van meer dan 500 bladzijden – &#x2705; 9 boeken Voltooi, schrap of been bij met minstens 7 begonnen series – &#x274c; 3 series Lees (begin) 15 boeken uit abonnementen – &#x2705; 19 boeken Als ik puur naar de vinkjes kijk, sta ik mooi op drie behaalde en drie niet behaalde tussendoelen. Dat is perfect in evenwicht. Maar eigenlijk vertellen de cijfers niet het hele verhaal. De grootste verandering zit voor mij niet zozeer in hoeveel boeken ik lees, maar in de manier waarop ik lees. Ik durf sneller een boek los te laten wanneer het niet werkt, probeer bewuster om te gaan met mijn gigantische TBR en gebruik mijn abonnementen eindelijk ook waarvoor ze bedoeld zijn: om boeken te lezen in plaats van ze enkel mooi in de kast te zetten. Natuurlijk zijn er ook nog duidelijke werkpunten. Vooral mijn oudste ongelezen boeken en mijn lopende series verdienen de komende maanden wat extra aandacht. Maar daarvoor dienen leesdoelen uiteindelijk ook: niet om perfect af te vinken, maar om mezelf af en toe weer even in de juiste richting te sturen. Ik ben alvast benieuwd hoe deze balans er eind december zal uitzien. Hoe loopt jouw leesjaar tot nu toe? Lig je mooi op schema, of heb je onderweg al een paar leesplannen moeten bijsturen? Groetjes, Charlotte]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://charami.com/2026/07/15/halverwege-leesjaar-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">45387</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Illumicrate #44: mei 2026</title>
		<link>https://charami.com/2026/07/13/illumicrate-44-mei-2026/</link>
					<comments>https://charami.com/2026/07/13/illumicrate-44-mei-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Charlotte]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 13 Jul 2026 06:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gelezen]]></category>
		<category><![CDATA[boeken]]></category>
		<category><![CDATA[boekenbuit]]></category>
		<category><![CDATA[bookbox]]></category>
		<category><![CDATA[illumicrate]]></category>
		<category><![CDATA[unboxing]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://charami.com/?p=45297</guid>

					<description><![CDATA[De Illumicrate van mei hadden jullie nog van mij tegoed. Dit was opnieuw zo&#8217;n doos waarbij ik eigenlijk niet echt had opgevolgd wat erin zou zitten, waardoor het uitpakken een echte verrassing werd. Het thema van de maand was Fatal Fortunes, met als slagzin: Het geluk is met de dapperen en de onverschrokkenen, maar sommige tegenslagen kunnen fataal zijn voor alle betrokkenen. Die slagzin was natuurlijk in het Engels, maar ik vond het eigenlijk wel grappig dat mijn Nederlandse vertaling toevallig ook rijmde, lol. Oh yes, een nieuwe boekenomslag! En dan nog eentje geïnspireerd op The Knight and the Moth. Het ontwerp van @marymetzgr slaat echt nagels met koppen. Meteen herkenbaar voor wie het boek kent, prachtig geïllustreerd en ook gewoon een heel mooie hoes om een hardcover mee te beschermen. Heel blij mee, Bartholomew! Eerst dacht ik dat dit een schetsboek of notitieboek was, maar het bleek een stickeralbum te zijn waarin je stickers kunt bewaren en later opnieuw gebruiken. De cover werd ontworpen door @rosdottir en is geïnspireerd op Immortal Consequences, een boek dat mij eerlijk gezegd niet meteen iets zegt. De illustratie vind ik wel heel mooi. Het derde item is een sleutelhanger met een prachtige hanger vol fijne details, ontworpen door @thebitterseason. Hier herkende ik de inspiratiebron, The Raven Scholar, eigenlijk meteen, ook al heb ik het boek zelf nog niet gelezen. Het laatste item is een set stickers met echt schitterende illustraties van @artbysarahmason. Mocht ik ooit mijn leeslog weer oppikken, dan zie ik mezelf deze zeker gebruiken om een pagina op te fleuren. De ontwerpen zijn bovendien geïnspireerd op het boek van deze maand, dus misschien bewaar ik ze wel speciaal voor wanneer ik dat boek lees. Het boek van de maand werd Blood Bound van Ellis Hunter. A debut high-stakes fantasy romance trilogy set against a once-in-a-generation duel to the death between rival witches and dragon riders as they battle to control the source of all magic in their kingdoms. Perfect for fans of Fourth Wing, Throne of Glass, and Quicksilver. You duel or you die. Astrid has always known she is destined to die. She is the last Nachstern witch and heir to the Queendom of Arturea, cursed by a centuries-old covenant to duel the heir to the Kingdom of Vatra for the source of all magic: the Heart. And now Astrid’s time is up. She is heading into enemy territory to face Prince Zryan, the most powerful dragon rider in eons, with only her familiar, her potions, and her wits to aid her. She is going to die, and any chance her queendom has of curing the Blight that’s ravaging the lands and killing her people will die with her. Meanwhile, deep in dragon country, Skylar and her travelling troupe arrive in Vatra’s capital, ready to profit off the legions of spectators swarming to the city ahead of the duel. She despises the royals and all they stand for, especially as the King’s guard murdered her mother. But when her best friend disappears, suspected to have been taken in the conscription, her search takes her closer to the royals than she ever could have imagined. As the duel looms over the kingdom, Skylar and Astrid’s fates intertwine. They must battle a growing rebellion, their inner demons, and ultimately, those they love most, to determine if together they will save—or doom—their world. Hoewel de boekenmarkt de laatste tijd precies overspoeld wordt door drakenrijders, heb ik er eigenlijk zelf nog niet zo veel gelezen. Fourth Wing heb ik tot nu toe een beetje gemeden. De enorme hype errond had bij mij eerder het omgekeerde effect. Maar de combinatie van draken met heksen klinkt hier wel heel interessant, dus ik ben absoluut nieuwsgierig geworden naar dit verhaal. Ooh, amai&#8230; Illumicrate ging hier echt volledig hun eigen richting uit en ik ben grote fan van het resultaat! Deze prachtige illustratie van @yasu.art.studio spreekt mij veel meer aan dan de standaardcover. De overgang tussen licht en duisternis is prachtig uitgewerkt en alle elementen voelen alsof ze perfect op hun plaats zitten. Natuurlijk springt de draak meteen in het oog, maar vooral die vliegende panter steelt voor mij helemaal de show. Echt een cover die blijft uitnodigen om er opnieuw naar te kijken. OOOOH&#8230; daar is die vliegende panter weer! En hij heeft ondertussen nog wat gezelschap gekregen van andere coole, mooie beestjes. Ook hier speelt de illustratie opnieuw met het contrast tussen licht en donker. Het ontwerp van @mad_brake sluit in die zin wel mooi aan bij de omslag, ook al zijn de kleuren meer sober. En ook de sprayed edges zijn absoluut top tier. Klein beetje jammer dat de illustratie niet helemaal doorloopt over de boven- en onderkant van het boekblok, maar de voorkant alleen al maakt ontzettend veel indruk. De kleuren sluiten perfect aan bij de omslag en de illustratie van @isvoc zit vol diepte. Ik heb bijna het gevoel dat ik die drakenschubben kan aanraken. Op de schutbladen krijgen we twee uitgebreide illustraties van @palinlineart. De kleuren spatten werkelijk van de pagina&#8217;s. Vooral de tweede illustratie schreeuwt heel luid &#8220;romantasy&#8221; en doet me eerlijk gezegd ook sterk denken aan de sfeer van Sarah J. Maas, dus dit kan wel een heel plezant boek worden. Verder bevat het boek ook bonusinhoud en een ingebonden auteursbrief met digitale handtekening. Ja, dit vond ik toch wel een sterke Illumicrate-doos. Misschien niet de meest memorabele qua items, al zijn ze allemaal mooi uitgevoerd, maar de boekenomslag en dat boek alleen maken voor mij de volledige doos al de moeite waard. De illustratoren hebben hier echt fantastisch werk geleverd en de volledige editie voelt heel doordacht en samenhangend aan. De volgende Illumicrate-unboxing zal trouwens meteen die van juli zijn. De doos van juni heb ik namelijk overgeslagen nadat bekend werd welk boek erin zou zitten. Het verhaal klinkt op zich best leuk, maar niet als iets waarvan ik per se een speciale editie in mijn kast wilde hebben. Dan was het toch eens tijd om een van mijn skips te gebruiken. Groetjes, Charlotte]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://charami.com/2026/07/13/illumicrate-44-mei-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">45297</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Gelezen in juni 2026</title>
		<link>https://charami.com/2026/07/12/gelezen-in-juni-2026/</link>
					<comments>https://charami.com/2026/07/12/gelezen-in-juni-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Charlotte]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 12 Jul 2026 09:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gelezen]]></category>
		<category><![CDATA[boeken]]></category>
		<category><![CDATA[boeken-recensies]]></category>
		<category><![CDATA[lezen]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://charami.com/?p=45384</guid>

					<description><![CDATA[Juni werd een maand van herlezen, het verslinden van audioboeken en de snelle voldoening van kortverhalen en novelles. Uiteindelijk las ik in juni 9 boeken uit, goed voor 3200 bladzijden. Daarmee komt het gemiddelde juni-boek uit op 356 bladzijden per boek. Daarnaast was er ook 1 DNF. Dat boek legde ik na 90 bladzijden (28%) naast me neer. Gelukkig bleef het daarbij, waardoor de rest van de maand vooral gekenmerkt werd door boeken waarin ik wel helemaal tot het einde geraakte. En dat zie je ook terug in de beoordelingen. Hoewel de sterren opnieuw het volledige middengebied besloegen, overheersten vooral de hogere scores. Het merendeel van de uitgelezen boeken kreeg vier of zelfs vijf sterren, waardoor het gemiddelde boek van juni uitkomt op een mooie 4,0 sterretjes. Qua doelgroep was juni eenvoudig: alle boeken die ik deze maand oppakte waren bedoeld voor een volwassen publiek. In leesvorm lag de focus vooral op audioboeken. Ik las 6 audioboeken, 3 e-boeken en slechts 1 boek uit mijn eigen boekenkast. Dat laatste mag de komende maanden dus gerust weer wat omhoog. Qua genres wisselde ik tussen 4 verschillende genres: horror (1), romantiek (1), fantasy (3) en mysterie (5). Net als de voorbije maanden las (of beluisterde) ik bovendien alles in het Engels. Hieronder vind je de lijst van de boeken die ik in juni las, samen met mijn beoordeling in sterretjes. Klik op de link om naar de flaptekst en mijn recensie te springen! Zoals steeds: wees bedachtzaam dat zowel flaptekst als recensie eventueel spoilers kunnen bevatten, vooral wanneer het om vervolgdelen in een serie gaat. Soms verberg ik spoilers achter een uitklapbaar element of zwart gemaakte tekst. Horowitz, Anthony &#8211; Magpie Murders (Susan Ryeland #1) &#127911; &#9733;&#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Soto, Julie &#8211; Second Act Romance &#9733;&#9733; Horowitz, Anthony &#8211; Moonflower Murders (Susan Ryeland #2) &#127911; &#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Horowitz, Anthony &#8211; Marble Hall Murders (Susan Ryeland #3) &#127911; &#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Horowitz, Anthony &#8211; The Word is Muder (Hawthorne &#038; Horowitz #1) &#127911; &#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Wang, M.L. &#8211; Blood over Bright Haven &#9733;&#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Horowitz, Anthony &#8211; The Sentence is Death (Hawthorne &#038; Horowitz #2) &#127911; &#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Novik, Naomi &#8211; The Summer War &#127911; &#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Hill, Joe &#8211; The Pram &#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Harrow, Alix E. &#8211; The Everlasting (DNF) &#127911; Horowitz, Anthony &#8211; Magpie Murders (Susan Ryeland #1) &#9733;&#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Genre: Mysterie (herlezen) When editor Susan Ryeland is given the tattered manuscript of Alan Conway&#8217;s latest novel, she has little idea it will change her life. She&#8217;s worked with the revered crime writer for years and his detective, Atticus Pund, is renowned for solving crimes in the sleepy English villages of the 1950s. As Susan knows only too well, vintage crime sells handsomely. It&#8217;s just a shame that it means dealing with an author like Alan Conway&#8230; But Conway&#8217;s latest tale of murder at Pye Hall is not quite what it seems. Yes, there are dead bodies and a host of intriguing suspects, but hidden in the pages of the manuscript there lies another story: a tale written between the very words on the page, telling of real-life jealousy, greed, ruthless ambition and murder. Het herlezen van Magpie Murders bevestigde alleen maar wat ik al vermoedde: dit blijft één van mijn favoriete moderne misdaadromans. Hoewel ik me de grote plotwending van mijn eerste leesbeurt nog herinnerde, deed dat geen seconde af aan mijn leesplezier. Anthony Horowitz&#8217; briljante boek-in-een-boek-structuur is nog steeds even slim bedacht als ik me herinnerde. Een liefdevol eerbetoon aan de klassieke whodunnit, waarbij de lezer constant wordt uitgenodigd om mee te speuren. Eerlijk gezegd kan ik niet veel meer toevoegen dan wat ik na mijn eerste leesbeurt schreef. Deze herlezing bevestigde alleen maar dat dit een uitzonderlijk goed geconstrueerde misdaadroman is en een volkomen terechte vijfsterrenfavoriet. Soto, Julie &#8211; Second Act Romance &#9733;&#9733; Genre: Romantiek (kortverhaal) Two musical theater costars, separated by fate, reunite for a showmance to remember in a sizzling and banter-filled short story about second chances by #1 New York Times bestselling author Julie Soto. When food poisoning takes out the lead in their Valentine’s Day production of Oklahoma!, TV sensation Colby J. Turner swoops in to save the show. But for leading lady Bex Hardgrave, this last-minute casting is more drama than she bargained for. Eight years ago, their onstage chemistry sparked real-life fireworks—until a misunderstanding brought down the curtain on their budding romance. Now they’re sharing the spotlight again, and their old connection is threatening to steal the show. As showtime approaches, Bex and Colby will have to decide if their second-chance romance deserves its own standing ovation. Julie Soto’s Second Act Romance is part of The Improbable Meet-Cute: Second Chances, stories for star-crossed lovers and hopeless romantics. They can be read or listened to in one sitting. Let’s do it again. Ik pakte Second Act Romance een beetje impulsief op. Ik had zin in iets korts en romantisch, en omdat ik goede dingen had gehoord over Julie Soto&#8217;s schrijfstijl, leek het me een prima manier om een eerste indruk van haar werk te krijgen. Ik ben er echter niet helemaal van overtuigd dat een kortverhaal als dit de beste introductie is. Het draait grotendeels om de musical Oklahoma!, en als iemand die er niet mee bekend is, miste ik daardoor een deel van de aantrekkingskracht. Toch was het prettig en vlot, en ik heb genoten van Julie Soto&#8217;s schrijfstijl. Dus in die zin kan het dan toch als een succes bestempeld worden, gezien deze korte kennismaking me alsnog nieuwsgierig maakt naar een van haar romans. &#127911; Horowitz, Anthony &#8211; Moonflower Murders (Susan Ryeland #2) &#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Genre: Mysterie (herlezen) Featuring his famous literary detective Atticus Pund and Susan Ryeland, hero of the worldwide bestseller Magpie Murders, a brilliantly complex literary thriller by Anthony Horowitz. The follow-up to Magpie Murders. Retired publisher Susan Ryeland is living the good life. She is running a small hotel on a Greek island with her longterm boyfriend Andreas. It should be everything she&#8217;s always wanted &#8211; but is it? She&#8217;s exhausted with the responsibilities of making everything work on an island where nothing ever does, and truth be told she&#8217;s beginning to miss her old life in London. And then a couple &#8211; the Trehearnes &#8211; come to stay, and the story they tell about an unfortunate murder that took place on the same day and in the same hotel in which their daughter was married, is such a strange and mysterious one that Susan finds herself increasingly fascinated by it. And when the Trehearnes tell her that their daughter is now missing, Susan knows that she must return to London and find out what really happened &#8230; Het herlezen van Moonflower Murders bevestigde ook mijn oorspronkelijke beoordeling. Net als in het vorige deel werkt de structuur van een boek in een boek fantastisch en zat ik opnieuw vol spanning samen met Susan Ryeland de puzzelstukjes bij elkaar te leggen. Hoewel ik Magpie Murders nog steeds het sterkere van de twee vind, is dit vervolg wederom een prachtig geconstrueerde mysterie vol slimme dwaalsporen en liefdevolle verwijzingen naar klassieke detectiveverhalen. Mijn enige echte kritiekpunt is hetzelfde gebleven als in 2021 en dat is dat sommige gedeelten wat te langdradig aanvoelden. Nu ik weet dat dit uiteindelijk slechts een trilogie zal worden, voelt deze herlezing ook een beetje bitterzoet aan, maar het was de perfecte manier om me voor te bereiden op het lezen van het afsluitende deel. &#127911; Horowitz, Anthony &#8211; Marble Hall Murders (Susan Ryeland #3) &#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Genre: Mysterie Susan Ryeland has had enough of murder. She’s edited two novels about the famous detective, Atticus Pünd, and both times she’s come close to being killed. Now she’s back in England, and she’s been persuaded to work on a third. The new ‘continuation’ novel is by Eliot Crace, grandson of Miriam Crace, who was the biggest-selling children’s author in the world until her death exactly twenty years ago. Eliot believes Miriam was deliberately poisoned. And when he tells Susan he has hidden the identity of Miriam’s killer inside his book, Susan knows she’s in trouble once again. As Susan works on Pünd’s Last Case, a story set in an exotic villa in the South of France, she uncovers more and more parallels between the past and the present, the fictional and the real world—until suddenly she finds she has become a target herself. It seems someone in Eliot’s family doesn’t want the book to be written. And they will do anything to prevent it. Marble Hall Murders bleek een zeer bevredigende afsluiting van Susan Ryelands avonturen, hoewel ik ook begrijp waarom Anthony Horowitz besloot de serie hier te beëindigen. De bekende boek-in-een-boek-structuur blijft even indrukwekkend als altijd, en ik blijf de enorme toewijding bewonderen die nodig is om niet één, maar meerdere volledig uitgewerkte mysteries in dezelfde roman te verwerken. Deze keer weeft het verhaal drie onderling verbonden mysteries met opmerkelijke vaardigheid samen, terwijl Susan zelf even scherpzinnig, observerend en heerlijk bijdehand blijft als altijd. Dat gezegd hebbende, voelde haar betrokkenheid bij het onderzoek wel iets gekunstelder aan dan in de vorige boeken. Gelukkig is Horowitz&#8217;s uitstekende schrijfstijl meer dan sterk genoeg om het uitgangspunt te dragen. Ik waardeerde ook Susans meer persoonlijke verhaallijn over het heropbouwen van haar leven in haar vijftiger jaren na haar vertrek van Kreta, wat de roman veel van zijn emotionele diepgang geeft en het laat voelen als een oprecht afscheid van het personage. Het boek is misschien iets langer dan nodig, maar het is niettemin weer een slim opgebouwd mysterie vol liefdevolle verwijzingen naar detectiveverhalen, wat resulteert in een passende en zeer plezierige afsluiting van een fantastische serie. &#127911; Horowitz, Anthony &#8211; The Word is Muder (Hawthorne &#038; Horowitz #1) &#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Genre: Mysterie (herlezen) SHE PLANNED HER OWN FUNERAL. BUT DID SHE ARRANGE HER OWN MURDER? One bright spring morning in London, Diana Cowper – the wealthy mother of a famous actor &#8211; enters a funeral parlor. She is there to plan her own service. Six hours later she is found dead, strangled with a curtain cord in her own home. Enter disgraced police detective Daniel Hawthorne, a brilliant, eccentric investigator who’s as quick with an insult as he is to crack a case. Hawthorne needs a ghost writer to document his life; a Watson to his Holmes. He chooses Anthony Horowitz. Drawn in against his will, Horowitz soon finds himself a the center of a story he cannot control. Hawthorne is brusque, temperamental and annoying but even so his latest case with its many twists and turns proves irresistible. The writer and the detective form an unusual partnership. At the same time, it soon becomes clear that Hawthorne is hiding some dark secrets of his own. A masterful and tricky mystery that springs many surprises, The Word is Murder is Anthony Horowitz at his very best. Na het lezen van Anthony Horowitz&#8217; Susan Ryeland-trilogie, snakte ik naar meer van zijn kenmerkende, gezellige misdaadromans. Het herlezen van The Word Is Murder leek dan ook een logische volgende stap. Deze serie kiest voor een andere aanpak, waarbij Horowitz zichzelf in het verhaal verwerkt als een onwillige Watson naast de briljante, maar norse detective Daniel Hawthorne. Het resultaat is een slimme mix van feit en fictie die me voortdurend deed afvragen welke details echt waren en welke voor de roman waren verzonnen. Hoewel de moordzaak zelf een boeiende, klassiek opgebouwde whodunnit blijft met talloze wendingen en dwaalsporen, merkte ik dat ik bij deze herlezing vooral aandacht besteedde aan Hawthorne zelf. Zijn mysterieuze verleden en raadselachtige persoonlijkheid worden net zo intrigerend als de moordonderzoeken in deze serie, en de wisselwerking tussen hem en Horowitz is wat deze serie echt laat schitteren. Geestig, slim en vol liefdevolle verwijzingen naar klassieke detectiveverhalen, was dit boek de tweede keer net zo vermakelijk. Wang, M.L. &#8211; Blood over Bright Haven &#9733;&#9733;&#9733;&#9733;&#9733; Genre: Fantasy Magic has made the city of Tiran an industrial utopia, but magic has a cost—and the collectors have come calling. An orphan since the age of four, Sciona has always had more to prove than her fellow students....]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://charami.com/2026/07/12/gelezen-in-juni-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">45384</post-id>	</item>
		<item>
		<title>College-stijl vestje</title>
		<link>https://charami.com/2026/07/04/college-stijl-vestje/</link>
					<comments>https://charami.com/2026/07/04/college-stijl-vestje/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Charlotte]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 04 Jul 2026 08:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gemaakt]]></category>
		<category><![CDATA[breien]]></category>
		<category><![CDATA[trui]]></category>
		<category><![CDATA[vestje]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://charami.com/?p=45383</guid>

					<description><![CDATA[Toen ik begin februari dit vestje opzette, dacht ik eerlijk gezegd dat het een relatief snel project zou worden. Een klassiek model, niet al te ingewikkeld en vooral heel leuk om te zien. Vier maanden later pas was het uiteindelijk helemaal af. Het was geen gigantisch project qua breiwerk, maar wel een project dat af en toe even terug de vergeetkast in verdween. Ik zag het patroon voor het eerst in Ik hou van breien van Anna Wilkinson. Die retro-uitstraling sprak me meteen aan. De contrasterende kleuren, de ribboorden en vooral die typische Amerikaanse varsity-look&#8230; die moest ik ooit eens opzetten! Dat &#8220;ooit&#8221; werd dus februari. Al vrij snel merkte ik dat het patroon me meer hoofdbrekens bezorgde dan verwacht. Het boek is een Nederlandse vertaling van een Engelstalig patroon en ik weet nog altijd niet of mijn frustraties veroorzaakt werden door het oorspronkelijke patroon of door de vertaling. Regelmatig botste ik op instructies waarbij ik gewoon niet begreep wat er precies bedoeld werd. Met als gevolg dat ik stukken moest uithalen, herbeginnen, en instructies tot in het oneindige opnieuw lezen. En ja, op sommige momenten zat er niks anders op dan improviseren. Soms omdat ik dacht dat ik eindelijk begreep wat de bedoeling was, soms omdat ik er gewoon geen energie meer in wilde steken en mijn eigen oplossing logischer leek. Gelukkig waren er ook dingen waardoor ik verder wilde breien. Ik ben echt fan van de draaisteek die in de rode stukken wordt gebruikt. Het is vrij gemakkelijk te breien en het eindresultaat is een subtiel vals kabeltje dat gans het breiwerk meer structuur en diepte geeft. Ik was ook reuze benieuwd hoe de diagonale lijn op de voorpanden gebreid zou worden. Hierbij moest ik nog eens mijn kleurwissel techniek opnieuw opfrissen. Een beetje zoeken en prutsen, dat wel, maar zo&#8217;n tof resultaat! Tijdens het maken heb ik nog een paar kleine zaken aangepast. Zo liet ik het borstzakje uit het oorspronkelijke patroon achterwege. Persoonlijk vind ik het vestje zonder zakje net iets mooier. Ook twijfelde ik even of ik een rits zou inzetten in plaats van de tien knoopjes uit het patroon. Uiteindelijk bleef ik toch bij de originele versie. Bij Veritas vond ik exact de juiste kleur knoopjes en achteraf bekeken ben ik heel blij met die keuze. Ze passen perfect bij de retro uitstraling. Het was trouwens ook al een hele tijd geleden dat ik nog eens een patroon breide dat volledig in elkaar genaaid moest worden. Meestal kies ik voor naadloze patronen. Het in elkaar zetten zelf viel eigenlijk heel goed mee, al vond ik de naden aanvankelijk wat dik uitvallen. Misschien bestaat daar nog een betere techniek voor die ik niet ken? Maar die te dikke naden werden voornamelijk verholpen tijdens het wassen en blocken. En daarbij probeerde ik eens iets nieuws. Ik heb namelijk voor het eerst steam blocking gebruikt. Daarbij hou je de stoom van een strijkijzer boven het breiwerk zonder het effectief aan te raken. Ik had eigenlijk niet verwacht dat dat zoveel verschil zou maken. Na het gewone wassen voelde het vestje al zachter aan, maar door de stoom werd hij nog soepeler. Ook de naden kwamen veel mooier te liggen, waardoor het geheel meteen een veel professionelere uitstraling kreeg. Die techniek ga ik in de toekomst zeker nog gebruiken. Groetjes, Charlotte De Details Patroon: College-stijl vestje uit Ik hou van breien – Anna Wilkinson Gebreide maat: 36 Wol: Stylecraft Special DK in Claret (±420 m) en Parchment (±635 m) Breinaald: 3 mm Stekenproef: 24 steken × 33 rijen = 10 cm]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://charami.com/2026/07/04/college-stijl-vestje/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">45383</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Fairyloot Adult #50: mei 2026</title>
		<link>https://charami.com/2026/07/02/fairyloot-adult-50-mei-2026/</link>
					<comments>https://charami.com/2026/07/02/fairyloot-adult-50-mei-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Charlotte]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 02 Jul 2026 06:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gelezen]]></category>
		<category><![CDATA[boeken]]></category>
		<category><![CDATA[boekenbuit]]></category>
		<category><![CDATA[bookbox]]></category>
		<category><![CDATA[fairyloot]]></category>
		<category><![CDATA[unboxing]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://charami.com/?p=45296</guid>

					<description><![CDATA[De aankondiging van het mei thema voor de Fairyloot Adult heb ik volledig gemist. Waarschijnlijk omdat ik de aprildoos had overgeslagen en de tijd dan precies dubbel zo snel gaat? Voor ik het goed en wel besefte, kreeg ik al de bevestiging van mijn bestelling in mijn mailbox. Oeps, lol. Ik weet eigenlijk ook niet goed wat ik gedaan zou hebben als ik de aankondiging wel had gezien, want dit thema kan voor mijn smaak echt alle kanten uit. Het thema voor mei was Venomous Academia. Zoals de naam al doet vermoeden, viel het boek binnen het Dark Academia-subgenre, aangevuld met elementen als gevonden familie en dodenbezwering. Allemaal zaken die mij wel aanspreken. Toch blijft Dark Academia voor mij een genre waar ik een wat wisselende relatie mee heb. In theorie ben ik dol op de sfeer en esthetiek, maar in de praktijk blijken zulke boeken mij toch regelmatig teleur te stellen. Ze leunen soms iets te hard op de sfeer en net iets te weinig op een verhaal dat mij echt weet mee te slepen. Toch ben ik achteraf bekeken absoluut niet kwaad op mezelf dat ik deze doos niet heb overgeslagen. Het boek van de maand werd Deathbringer van Sonia Tagliareni. For fans of Naomi Novik and Kerri Maniscalco, a dark academia romantasy steeped in necromancy, forbidden love, and a twisty murder mystery set within the perilous halls of a magical institute, as a death mage who hates her magic and a poison mage who hates her are forced to work together to stop a killer before one of them is next. Born with the ability to speak with the dead, Viola hates her magic. It killed her sister, Olivia, and if she doesn’t learn why, it will kill her too. Her only hope lies within the perilous walls of Gorhail Institute of Magic, where Olivia spent her final days. There, Viola clashes with Sylas, a poison mage whose magic stems from three magical snakes. Immortal, tormented, and reckless, Sylas is tethered to a life he never asked for and haunted by guilt for his father’s death. His hatred for death mages runs deep, and he’s determined to keep Viola at a distance. But when an attack forces him to heal her, their fates become intertwined by a magical bond that threatens to upend his loyalties—and his common sense. As more students start turning up dead, Viola and Sylas are drawn into an uneasy alliance that pulls them deeper into Gorhail’s treacherous passageways, where secrets fester beneath the stone and the dead do not rest. And as enemy lines begin to blur and their undeniable attraction grows, Viola and Sylas uncover a chilling someone is hunting mages for their magical relics, and if they can’t uncover the killer in time, Viola will be next. Oké&#8230; dit klinkt eigenlijk wel heel leuk. Toen ik opnieuw het label Romantasy zag opduiken, trok ik heel even een gezicht, maar het murder mystery-aspect wist mijn aandacht meteen weer terug te winnen. Een ingewikkeld moordmysterie, gecombineerd met een academische setting en necromantie, klinkt eigenlijk als een verhaal dat mij helemaal zou kunnen meeslepen. Of het effectief een schot in de roos wordt, valt natuurlijk nog af te wachten, maar mijn nieuwsgierigheid is alvast gewekt. Voor de omslag deed Fairyloot opnieuw volledig hun eigen ding met een exclusief ontwerp van @alexanderkopainski. Het volledige ontwerp doet denken aan een luxueus zwart lederen boek. De lederstructuur zelf is volledig mat afgewerkt, terwijl de overige zwarte vlakken juist een glanzende afwerking kregen. De rode accenten combineren dan weer glanzend papier met rode folie, waardoor de cover heel veel diepte krijgt. Het is zonder twijfel een heel mooie omslag. Toch heb ik het gevoel dat hij misschien iets te veel lijkt op heel wat andere fantasycovers. Er is niet meteen iets dat er echt uitspringt en mijn aandacht trekt. Vreemd genoeg slaagt de standaardcover daar voor mij net iets beter in, ondanks dat die eigenlijk ook verschillende bekende fantasy-elementen gebruikt. Maar goed, mooi blijft deze Fairyloot-versie absoluut. Zoals ondertussen gebruikelijk is, staat op de achterkant opnieuw een variant van de standaardcover. Deze keer werden de rode en zwarte kleuren omgewisseld. Op mijn foto&#8217;s komt dat helaas niet helemaal goed tot zijn recht. In werkelijkheid neigt het rood veel meer naar een diepe bordeauxkleur en dat vind ik persoonlijk veel mooier dan het helderdere rood op mijn foto&#8217;s. Ooh, deze stijl van hardcover vind ik echt ontzettend leuk. Het lijkt alsof de illustratie rechtstreeks met de hand op het boek geschilderd werd. De prachtige tekening van @lindseycarrillustrates haalt duidelijk inspiratie uit de standaardcover, maar voelt tegelijk helemaal eigen aan. Heel mooi uitgevoerd en echt prachtig geïllustreerd. Amai&#8230; ook de sprayed edges zijn indrukwekkend. Deze werden opnieuw ontworpen door @alexanderkopainski en bevatten ontzettend veel fijne details. Aha&#8230; daar is de romantasy, haha. De schutbladen werden geïllustreerd door @dariabobrova.art. Ik heb wel een klein beetje het gevoel dat Fairyloot hun zilverfolie-budget nog niet helemaal had opgebruikt en daarom hier nog wat extra sterretjes en cirkeltjes heeft toegevoegd. Voor mij voelt die folie iets te willekeuriger aan dan bij sommige eerdere edities. Los daarvan vind ik de illustraties wel heel geslaagd. Ik blijf een zwak hebben voor personage-illustraties en deze tekenstijl ligt mij ook echt. Verder bevat het boek nog een bonushoofdstuk en de ondertussen traditionele ingebonden brief van de auteur met digitale handtekening. Op de keper beschouwd is dit opnieuw een heel geslaagde Fairyloot-editie. Alles sluit mooi op elkaar aan en je merkt dat er veel aandacht is besteed aan een coherent totaalontwerp. Ook inhoudelijk ben ik eigenlijk behoorlijk nieuwsgierig geworden. Ik hoop echt op een topper en dat het aflevert wat het belooft in de flaptekst. Voorlopig ziet het er alleszins veelbelovend uit! Groetjes, Charlotte]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://charami.com/2026/07/02/fairyloot-adult-50-mei-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">45296</post-id>	</item>
		<item>
		<title>The Broken Binding SF&#038;F Sub #5: mei 2026</title>
		<link>https://charami.com/2026/06/29/the-broken-binding-sff-sub-5-mei-2026/</link>
					<comments>https://charami.com/2026/06/29/the-broken-binding-sff-sub-5-mei-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Charlotte]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 29 Jun 2026 06:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gelezen]]></category>
		<category><![CDATA[boeken]]></category>
		<category><![CDATA[boekenbuit]]></category>
		<category><![CDATA[bookbox]]></category>
		<category><![CDATA[TBBsub]]></category>
		<category><![CDATA[unboxing]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://charami.com/?p=45257</guid>

					<description><![CDATA[Bij mijn vorige unboxing van het SF&#038;F Subscription abonnement van The Broken Binding vertelde ik al dat het abonnement na amper zes maanden werd omgevormd van een tweemaandelijks naar een maandelijks abonnement. Dat betekende dus dat er na het aprilboek meteen alweer een nieuwe levering in mei op de stoep stond. Het thema voor mei was Ghostly Memories en beloofde een standalone historische fantasy voor liefhebbers van sterke vrouwelijke personages, eeuwenoude mythes en spookverhalen. Toch wel een sterke combinatie van kernwoorden! Het boek dat achter dit thema schuilging was The Girl with a Thousand Faces van Sunyi Dean. From the USA Today bestselling author of The Book Eaters comes The Girl with a Thousand Faces, a Gothic tale set in a historical Hong Kong that meshes ancient myths and local legends into a haunting story of ghosts, grief, and women who will not forgive. When Mercy Chan washes up on the shores of Hong Kong with no family, no money, and no memories, the only refuge she finds is the infamous, ghost-infested slum of Kowloon Walled City. Since then, she has rebuilt her life, working for the local triad as a ghost talker and dealing with the angry and bitter spirits who haunt the district. The filthy gutters and cramped alleyways of Kowloon have become her home. But the past Mercy can’t remember isn&#8217;t done with her. An unusually powerful ghost has infested Kowloon’s waterways, drowning innocents and threatening the district. It claims to know Mercy—and secrets from her past that are best left forgotten. As Mercy is drawn into a deadly cat-and-mouse game with this malignant spirit, she begins to realize that the monster she fights within these walls may well be one of her own making. Via de spoileraccounts had ik op voorhand al ontdekt dat dit het boek van mei zou worden. Van Sunyi Dean las ik eerder al The Book Eaters. Mijn verwachtingen daarvoor lagen ontzettend hoog, maar uiteindelijk bleef vooral de ontgoocheling hangen nadat ik het boek had uitgelezen. Toch vind ik één boek veel te weinig om een auteur meteen af te schrijven, zeker wanneer het om een debuut gaat. Bovendien klinkt de premise van haar nieuwste boek opnieuw ontzettend sterk, dus ik stond helemaal open om deze The Broken Binding editie aan mijn kast toe te voegen. Voor deze editie werd een volledig nieuwe omslag ontworpen door @diamonster09. Die illustratie moest eerlijk gezegd even binnenkomen. Ze is zó anders dan de standaardcover en er gebeurt ontzettend veel tegelijk. Het is echt zo&#8217;n afbeelding waarbij je telkens opnieuw iets nieuws ontdekt wanneer je ernaar kijkt. Toch ben ik er als cover niet helemaal verliefd op. Begrijp me niet verkeerd: het is een prachtige illustratie en technisch ongelooflijk knap gemaakt, maar ze nodigt mij niet meteen uit om het boek vast te nemen. Misschien verandert dat volledig zodra ik het verhaal gelezen heb en alle elementen uit de tekening ook effectief kan plaatsen. Op de achterkant van de omslag krijgen we een variatie op de standaardcover, aangepast aan het kleurenpalet van deze editie. Ik vind het eigenlijk wel leuk dat er voor felroze gekozen werd. Het sluit aan de ene kant mooi aan bij de illustratie van @diamonster09, terwijl het tegelijk een kleur is die je niet meteen zou verwachten. De hardcover zelf kreeg een prachtige grijsblauwe linnen afwerking met goudfolie-illustraties van @claymorecovers. Op mijn foto&#8217;s oogt het blauw veel feller en meer verzadigd dan het in werkelijkheid is. In het echt neigt de kleur eerder naar een zachte grijsblauwe tint, die eigenlijk perfect aansluit bij de straat op de omslagillustratie. Het vormt bovendien een heel mooie combinatie met de goudfolie. De illustraties voelen tegelijk elegant, licht oosters en toch ook een beetje dreigend aan. En uiteraard verdienen de katjes ook een eervolle vermelding. Ook de sprayed edges werden ontworpen door @claymorecovers en hier zie je pas echt hoe mooi alles op elkaar afgestemd is. De illustratie lijkt haast naadloos uit de omslag verder te lopen, waardoor het hele ontwerp één mooi geheel vormt. Ooh&#8230; brr&#8230; die schutbladen. Deze illustraties maken meteen duidelijk dat dit verhaal behoorlijk wat horrorelementen zal bevatten. Ze zijn gruwelijk, ongemakkelijk en tegelijk ongelooflijk fascinerend om naar te kijken. Ze werden gemaakt door @charisloke. Wat ik hier vooral geweldig aan vind, is hoe de illustraties verschillende verborgen gezichten bevatten. Daarnaast vertelde de illustrator dat beide afbeeldingen elkaars spiegelbeeld vormen en, afhankelijk van hoe je ze op elkaar legt, samen een lus of zelfs een oneindigheidssymbool creëren. Het klinkt alsof er ontzettend veel details uit het verhaal in verwerkt zitten, zonder daarbij spoilers prijs te geven. Dat alleen al maakt me ontzettend nieuwsgierig om te ontdekken hoeveel betekenis er precies in verborgen zit. Verder is deze editie uiteraard opnieuw voorzien van bijpassende kop- en staartbanden, een leeslint en een handtekening van de auteur. Opnieuw levert The Broken Binding een editie af van bijzonder hoog niveau, iets wat ondertussen eigenlijk geen verrassing meer is. Ik heb wel het gevoel dat deze editie pas echt volledig tot haar recht zal komen nadat ik het boek gelezen heb. Vrijwel alle illustraties lijken namelijk verborgen verwijzingen en symboliek te bevatten die waarschijnlijk pas achteraf hun geheimen prijsgeven. En &#8230; dat maakt mij alleen maar nieuwsgieriger om dit boek op te pakken. Groetjes, Charlotte]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://charami.com/2026/06/29/the-broken-binding-sff-sub-5-mei-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">45257</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Page &#038; Wick #10: januari 2026</title>
		<link>https://charami.com/2026/06/27/page-wick-10-januari-2026/</link>
					<comments>https://charami.com/2026/06/27/page-wick-10-januari-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Charlotte]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 27 Jun 2026 06:00:37 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gelezen]]></category>
		<category><![CDATA[boeken]]></category>
		<category><![CDATA[boekenbuit]]></category>
		<category><![CDATA[bookbox]]></category>
		<category><![CDATA[page-&-wick]]></category>
		<category><![CDATA[unboxing]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://charami.com/?p=45031</guid>

					<description><![CDATA[Het lijkt wel alsof Page &#038; Wick de laatste tijd nogal veel malchance heeft. Ik had de dozen van september en november overgeslagen, maar voor die van januari had ik geen skips meer. Normaal had ik een reset moeten krijgen voor het nieuwe jaar, maar dat was op dat moment niet het geval op hun website en toen had ik niet echt goesting om daar achteraan te lopen, lol. Dus ja, januari werd niet geskipt, hoewel ik langer hoe meer mijn twijfels heb of het Page &#038; Wick-abonnement wel bij mij past. Hun keuzes zijn meestal romantasy en ik heb absoluut niets tegen dat genre, maar het zijn niet vaak verhalen waar ik specifiek naar uitkijk of een dure speciale editie van zou willen. Tenzij je natuurlijk afkomt met auteurs zoals Sarah J. Maas, lol. Soit, terug naar waarom Page &#038; Wick zoveel malchance heeft. Dit is een unboxing van hun januari-boek. In het slechtste geval zou ik dat begin februari verwacht hebben. Uiteindelijk werd het boek pas halfweg mei geleverd. De verzendpartner waarmee Page &#038; Wick samenwerkte, bleek zijn werk niet bepaald goed te doen. Boeken werden slecht verpakt verstuurd, met beschadigingen als gevolg, er werden onverwijderbare stickers op boeken gekleefd, pakketten kwamen op verkeerde adressen terecht, enzovoort. Page &#038; Wick besloot daarom alle verzendingen tijdelijk stop te zetten totdat ze een nieuwe verzendpartner hadden gevonden en alles opnieuw op orde was gebracht. Ik vind het oprecht bewonderenswaardig dat ze ervoor gekozen hebben om de verzending volledig stil te leggen om te voorkomen dat hun klanten de dupe zouden worden. Helaas is dit niet het eerste probleem dat ze hebben moeten oplossen. Ondertussen heb ik al meerdere boeken van hen ontvangen met drukfouten, productieproblemen of andere vergissingen. En ja, uiteraard speelt dit mee in mijn overweging of ik dit abonnement wel wil behouden. Maar goed, terug naar deze unboxing. Het thema van januari was Once Upon a Winters Curse, wat uiteraard meteen doet denken aan een winters sprookje. Zoals verwacht zou dit boek opnieuw een romantasy worden, vol schaduwmagie, een vervloekt koninkrijk en de klassieke enemies-to-lovers trope. Op zich allemaal elementen die mij in verhalen wel kunnen smaken. Dit boek werd A Curse of Shadows and Ice van Catharina Maura. From USA Today Bestselling Author Catharina Maura comes a Beauty and the Beast retelling featuring a cursed emperor, a princess who possesses forbidden magic, and a marriage that could save them all. Princess Arabella of Althea is left no choice when Felix Osiris, the Shadow Emperor, threatens to overthrow her country unless she agrees to marry him. When she learns his empire is cursed and she’s destined to set them free, they come to an agreement: help him minimize the curse’s effect on his people, and he’ll let her go. As Felix teaches Arabella how to control her forbidden and volatile magic, her feelings for him turn from hatred to passion… and she realizes that she must break the curse, or she’ll lose him forever. Ik had nog nooit van deze auteur of dit boek gehoord, maar van zodra ik las dat het een Beauty and the Beast retelling was, steeg mijn enthousiasme toch meteen een flink stuk, lol. Op zich klinkt de korte inhoud inderdaad als iets dat mooi binnen zo&#8217;n hervertelling zou passen. Niet bijzonder origineel of verrassend misschien, maar alleen al die associatie maakt dat ik automatisch meer interesse krijg. De standaardcover vond ik eerlijk gezegd niet bepaald geïnspireerd, dus ik ben blij dat Page &#038; Wick er iets helemaal anders van heeft gemaakt. De illustratie van @kasia.jasmina voelt echt aan als iets uit een sprookjesboek. Vooral de dualiteit tussen de lichte kant links en de duistere kant rechts vind ik heel origineel. De tekening zit boordevol details en ik ben fan van de tekenstijl. Ook de manier waarop de illustraties op zowel de voor- als achterkant worden ingekaderd met zilverfolie vind ik heel geslaagd. Het versterkt dat sprookjesboek gevoel nog extra. Deze cover is zonder twijfel een enorme stap vooruit ten opzichte van de standaardcover. Tegelijkertijd is het vreemd genoeg geen cover die mij echt vastgrijpt. Ik vermoed dat ik er in een boekhandel misschien gewoon voorbij zou lopen. Begrijp me niet verkeerd: ik vind hem mooi. Maar hij trekt mijn blik niet meteen naar zich toe. Ik kan niet goed uitleggen waarom. De hardcover zelf straalt dan weer volledig die winterse sfeer uit. De achtergrond bestaat uit schakeringen van blauw, paars, zwart en wit, met tekst en sneeuwvlokken in zilverfolie. Gezien we in het verleden van Page &#038; Wick al eens een boek kregen met een typfout op de cover, heb ik deze tekst verschillende keren opnieuw gelezen om te controleren of alles deze keer wel correct was, lol. Ik zie geen fouten, dus phew! Voor de rest vind ik de hardcover prima. Niet echt iets waarvan ik achterover val, maar zeker mooi genoeg. Datzelfde gevoel van &#8220;niet wauw, maar wel mooi genoeg&#8221; zet zich eigenlijk verder bij de sprayed edges. Boven- en onderaan krijgen we enkel een effen kleur, terwijl de voorkant versierd werd met een illustratie van sneeuwvlokken en rozen. Ik vind het wat vreemd dat die rozen hier plots zo&#8217;n prominente rol krijgen. Tot nu toe werd dat motief nergens echt nadrukkelijk naar voren geschoven. Ja, er staan rozen op de omslagillustratie, maar ze lijken daar niet belangrijker dan alle andere elementen. Daardoor voelt de keuze voor de rozen op de sprayed edges een beetje onverwacht aan. Maar goed, het kleurenpalet past wel mooi binnen het geheel. Bij Page &#038; Wick krijgen we doorgaans dezelfde illustratie op beide schutbladen en deze illustratie van @drawing.llamas straalt echt wel Belle en het Beest uit. Vooral het uiterlijk van het vrouwelijke personage en haar jurk doen meteen aan Belle denken. Op zich zie ik absoluut dat dit een mooie illustratie is en dat de artiest veel talent heeft. Toch was ik er niet echt van onder de indruk. De kwaliteit van de schutbladen leek namelijk ondermaats. De tekening oogde wazig, alsof een kleine afbeelding veel te groot was opgeblazen. Eerst dacht ik dat dit misschien een bewuste artistieke keuze was om de scène een wat dromerige uitstraling te geven? Tot ik enkele dagen later een mail van Page &#038; Wick ontving met, jawel, alweer een verontschuldiging. Mannekes, lief. Het voelt ondertussen alsof ze bij bijna elk boek dat ik van hen ontvangen heb een excuses-mail hebben moeten uitsturen. Dit is wat ze schreven: Due to a production error, an incorrect file was used for the endpapers. While the difference is subtle, we want to ensure the beautiful artwork is shared exactly as it was originally intended. To do this, we will be sending a high-quality art print to all affected customers. This will be dispatched to you separately once ready, and no action is needed on your part. Dus ja, het wazige uiterlijk was duidelijk helemaal geen bewuste keuze. En uiteraard is het vriendelijk dat ze een extra art print willen opsturen, maar eerlijk gezegd hoeft dat voor mij niet echt. Ik had liever een gedeeltelijke terugbetaling gekregen. Ik heb steeds meer het gevoel dat er bij Page &#038; Wick toch serieuze problemen zijn met communicatie en kwaliteitscontrole. Hoe is het mogelijk dat dit blijft gebeuren? Het maakt mij niet bepaald enthousiast over het bedrijf en het geeft mij ook weinig vertrouwen om mijn abonnement te behouden. Ik kan best sympathie opbrengen voor een kleine onderneming, maar na drie jaar actief te zijn, kan je hen toch moeilijk nog een nieuwe firma noemen. Op een bepaald moment verwacht je toch dat de grootste struikelblokken ondertussen achter hen liggen en bepaalde fouten niet meer blijven terugkomen. Eerlijk gezegd begint het stilaan een beetje gênant te worden. Dus ja, mijn eerste Page &#038; Wick-doos na twee skips heeft mij niet echt overtuigd dat ik dit abonnement wil houden. Hun ideeën zitten vaak goed en de concepten zijn meestal interessant. Maar het ontbreekt voor mij te vaak aan die echte wauw-factor. En het feit dat er bijna consequent fouten opduiken in hun edities helpt natuurlijk ook niet, zeker niet voor een abonnement met een toch vrij stevig prijskaartje. Mijn geduld om hen nog extra speelruimte te geven is ondertussen eigenlijk wel opgebruikt. Dit abonnement biedt drie skips op zes boeken per jaar. De boeken van maart, mei en juli heb ik ondertussen al overgeslagen omdat geen enkel boek mij voldoende aansprak om er een dure speciale editie van te willen. Volgens mijn account heb ik momenteel nog één skip over, terwijl ik dacht dat die allemaal opgebruikt waren. Dus voorlopig laat ik het abonnement nog even lopen om te zien wat de komende keuzes worden. Maar ik vermoed dat, zodra ik niet langer kan skippen en de boekkeuzes mij niet overtuigen, ik waarschijnlijk een kruis zal trekken over dit abonnement. Vorige week kondigde Page &#038; Wick bovendien aan dat ze vanaf oktober een nieuw kwartaalabonnement rond Epic Fantasy lanceren. En amper enkele dagen later volgde alweer een aankondiging voor een wachtlijst van een nieuw tweemaandelijks Spicy Romance-abonnement. Ze voelen zich duidelijk klaar om uit te breiden. Maar mijn ervaring met hen heeft mij voorlopig nog niet overtuigd van de maturiteit en consistentie die nodig zijn om vertrouwen te wekken voor zo&#8217;n uitbreiding. Hoewel mijn oren bij de woorden &#8220;Epic Fantasy&#8221; spontaan beginnen te flapperen, ga ik dat abonnement toch met een gerust hart aan mij voorbij laten gaan. Misschien verandert mijn mening ooit nog, maar voorlopig moeten ze voor mij eerst bewijzen dat ze hun huidige productieproces volledig onder controle hebben. Groetjes, Charlotte]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://charami.com/2026/06/27/page-wick-10-januari-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">45031</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Illumicrate #43: april 2026</title>
		<link>https://charami.com/2026/06/24/illumicrate-43-april-2026/</link>
					<comments>https://charami.com/2026/06/24/illumicrate-43-april-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Charlotte]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 24 Jun 2026 06:00:19 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gelezen]]></category>
		<category><![CDATA[boeken]]></category>
		<category><![CDATA[boekenbuit]]></category>
		<category><![CDATA[bookbox]]></category>
		<category><![CDATA[illumicrate]]></category>
		<category><![CDATA[unboxing]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://charami.com/?p=44999</guid>

					<description><![CDATA[Het teaserfilmpje dat Illumicrate op Instagram postte voor het aprilthema trok eigenlijk meteen mijn aandacht. Het begon met een statig gebouw, gevolgd door een vrij eclectische verzameling beelden: ouderwetse sleutels, een marmeren standbeeld in een vijver vol lelies, een Engels cottage-stijl huisje tussen de planten, een tijger, een bos, feeërieke lichtjes, een detail uit een tapijt, oplichtende paddenstoelen… Het gaf mij tegelijk vibes van Downton Abbey en een duister feeënsprookje. De trailer ging bovendien vergezeld van een hele reeks kernwoorden, waaruit ik vooral &#8220;everything I believed was a lie&#8221; en &#8220;mysterious faerie&#8221; onthield. Soit, dit alles om te zeggen dat ik wel heel curieus was naar deze doos. Het thema voor de Illumicrate van april werd uiteindelijk Faerie Bargains vergezeld van een heel liefelijke, Dowton Abbey-achtige illustratie, wat toch wel een beetje mijn vermoeden op basis van de teaser bevestigde. Ook de verdere beschrijving, waarin het boek werd aangeprezen voor fans van bosfeeën, folklore en magische landhuizen, trokken helemaal mijn aandacht. Het eerste item in deze doos is al meteen helemaal passend voor dit thema, namelijk een mok met illustraties door @rosiethorns88, geïnspireerd op Emily Wilde’s Encyclopaedia of Faeries. Net zoals de boekenpot in de vorige doos krijg ik maar niet genoeg van deze mokken, ook al puilen mijn keukenkasten ondertussen al goed uit. @rosiethorns88 maakt altijd prachtige kunstwerken en de illustratie op deze mok is opnieuw schitterend en ongelooflijk gedetailleerd. Bovendien past ze perfect bij de sfeer van de boeken waarop ze gebaseerd is. Het volgende item is een enkele ovenwant met illustraties van @_smurfee, geïnspireerd op The Courting of Bristol Keats, een inspiratiebron die zeker bij dit thema past, maar waar ik persoonlijk iets minder goede herinneringen aan heb. Nu goed, uiteindelijk is de inspiratiebron voor dit item niet echt noodzakelijk. Het design vind ik niet het mooiste dat er is, maar het is wel iets praktisch dat ik effectief kan gebruiken. Dus eigenlijk maakt het mij niet zo veel uit dat ik het ontwerp wat minder vind, lol. Ooh, het derde item is weer een tofke! Een set om een boekenlegger in kruisjesteek te maken van een magische feeënboekenplank. Toevallig was ik onlangs met iemand aan het praten die het ontspannende effect van kruisjessteek enorm aan het promoten was, en toen zei ik nog dat ik dat ook eens wou proberen. Kruisjessteek lijkt mij alvast een stuk minder intimiderend dan sommige borduurkits die we eerder al in boekendozen kregen. Bovendien zijn zowel het eindresultaat als het ontwerp van @escheeseman helemaal toepasselijk voor boekenliefhebbers en voor het thema van deze doos. Jawel, dit was nog eens een doos met vier items in plaats van drie. Het laatste item is een set postzegel-washi tapes ontworpen door @forensicsandflowers, geïnspireerd door drie verschillende boeken: Lore of the Wilds, These Hollow Vows en The Rose Bargain. Ik ben sowieso altijd blij met washi tape, dus dit is voor mij een geslaagd item. De postzegelvorm maakt het ook net iets origineler dan een standaardrolletje tape. Het boek van de maand voor het thema Faerie Bargains werd Thistlemarsh van Moorea Corrigan. Faeries disappeared over one hundred years ago, as suddenly as slipping through a doorway. It was only the very foolish, or the very determined, who held out hope for their return&#8230; In the wake of World War I, the world is a decidedly unmagical place. Mouse Dunne once dreamed of becoming a Faerie anthropologist, but with one telegram, her world shattered. At the Somme, her cousin Bertie’s body disappeared into the mud, and her brother Roger came home with devastating shell shock. It was time, she knew, to put aside childish dreams. Then Mouse receives news that her uncle has left her Thistlemarsh Hall, a crumbling manor in the English countryside, once blessed by the Faerie King himself. But there is a catch: if Mouse does not rehabilitate the house in one month&#8217;s time, she will forfeit her inheritance and any hope of caring for her brother. It looks impossible, until a mysterious Faerie appears with a proposition. Mouse knows better than to trust a Faerie – especially one so insufferably handsome and arrogant – but she is out of options. There are wild and magical forces at work in the house, and Mouse must confront the ghosts of her past&#8230; or lose everything. Amai, de flaptekst voor dit boek klinkt als niets dat ik ooit eerder heb gelezen. Het combineert een hele reeks verrassende elementen en klinkt bovendien veel duisterder en mysterieuzer dan wat de standaardcover en de illustratie bij dit thema zouden doen vermoeden. Ik ben echt benieuwd! Toen ik de originele omslag voor dit boek zag, dacht ik meteen dat dit een heel liefelijk en gezellig verhaal zou zijn. De opgewekte lentekleuren, de vrolijke bloemen, het schattige muisje en de hommel stralen allemaal iets veiligs, uitnodigends en gezelligs uit. Zelfs ondanks de slang onderaan. Deze Illumicrate-cover omarmt echter een veel dreigendere, onheilspellendere sfeer. Ik was dus in eerste instantie wat verward toen ik het boek uit de verpakking haalde. Maar nu ik de flaptekst aandachtig heb gelezen, lijkt deze detailrijke illustratie van @niallcgrant eigenlijk veel beter te passen bij wat het verhaal lijkt te gaan worden. De originele cover blijf ik mooi vinden, maar ook wat generisch. Deze Illumicrate-versie heeft zich daarentegen echt voor mij gewonnen. Oh, maar zeg. Waauw. Weer helemaal iets anders dan ik had verwacht! De hardcover heeft een illustratie die over beide zijden en de rug van het boek doorloopt, gemaakt door @harkalelinai, en jawadde, petje af. De stijl doet denken aan een middeleeuws tapijt of een oude afbeelding van een jachtpartij. Het heeft iets heel erg Wild Hunt-achtigs. De toon blijft mysterieus, duister en dreigend, en verhoogt alleen maar mijn nieuwsgierigheid naar het verhaal. De illustratie op het boekenblok, eveneens van @harkalelinai, zet die sfeer helemaal verder. Dit ziet er zelfs bijna spookachtig griezelig uit. En vooral ook heel mooi. De schutbladen werden geïllustreerd door @olyfrogg, die een heel andere stijl hanteert dan de andere illustratoren van deze editie, maar wel eentje die complementair aanvoelt. De illustraties hebben iets van een ouderwets sprookjesboek en versterken opnieuw dat gevoel van folklore en mysterie. Bovendien doen de afgebeelde scènes mijn nieuwsgierigheid naar het verhaal alleen maar verder toenemen. Verder komt het boek nog met bonusinhoud en een ingebonden auteursbrief met digitale handtekening. Ja, toch weer een machtige doos van Illumicrate. Heel blij met de items, maar vooral het boek steelt de show, zoals het eigenlijk hoort. Ik ben reuzebenieuwd naar dit verhaal nu ik deze editie heb gezien. De standaardeditie vond ik wel mooi, maar ze wist mij niet echt te intrigeren. Deze duistere, onheilspellende uitvoering doet mij daarentegen voortdurend afvragen wat er zich precies in dit verhaal afspeelt. Het doet mij ook afvragen welke van beide stijlen uiteindelijk het dichtst bij de inhoud van het boek zal liggen: de vrolijke kleurtjes en schattige figuurtjes van de standaardcover, of de duistere, dreigende sfeer van deze Illumicrate-editie. Ik hoop echt dat Illumicrate er boenk op zit, want deze illustraties nodigen mij veel meer uit om het boek effectief op te pakken. En sowieso, een boek dat uiterlijk echt de ziel van zijn verhaal weet weer te geven, maakt voor mij een speciale editie altijd nog dat tikkeltje bijzonderder. Dus, reuzebenieuwd! Groetjes, Charlotte]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://charami.com/2026/06/24/illumicrate-43-april-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">44999</post-id>	</item>
		<item>
		<title>The Broken Binding SF&#038;F Sub #4: april 2026</title>
		<link>https://charami.com/2026/06/22/the-broken-binding-sff-sub-4-april-2026/</link>
					<comments>https://charami.com/2026/06/22/the-broken-binding-sff-sub-4-april-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Charlotte]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 22 Jun 2026 06:00:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gelezen]]></category>
		<category><![CDATA[boeken]]></category>
		<category><![CDATA[boekenbuit]]></category>
		<category><![CDATA[bookbox]]></category>
		<category><![CDATA[TBBsub]]></category>
		<category><![CDATA[unboxing]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://charami.com/?p=44982</guid>

					<description><![CDATA[Hoewel het SF&#038;F abonnement van The Broken Binding in november begon als een tweemaandelijks abonnement, is het sinds april omgezet naar een maandelijks abonnement. Dat betekent dat de eerder verwachte zes boeken per jaar nu verdubbeld zijn naar twaalf. Hoewel ik steeds aangeef dat ik wat selectiever moet zijn in de boeken die ik via mijn boekenabonnementen koop, hoor je me absoluut niet klagen over deze ontwikkeling, lol. Het thema voor april was Ruthless Kindness en het bijhorende boek was eigenlijk vrij gemakkelijk te voorspellen. De illustratie op de themakaart verwees namelijk wel héél duidelijk naar de cover van het boek. The Broken Binding gaf bovendien nog mee dat dit een boek zou zijn voor fans van gothic en academische settings, mythologische dreigingen en oeroude voorspellingen. En ja, daarmee wist ik eigenlijk meteen welk boek het ging zijn en dat mijn interesse zeer zeker gewekt was. Het boek dat schuilging achter die intrigerende kernwoorden is het eerste deel in een nieuwe reeks van een erg bekende auteur, namelijk Daughter of Crows van Mark Lawrence. The survivor of a brutal academy must exhume her own past in the first book in a new series from the international bestselling author of the Library Trilogy and the Broken Empire series. Set a thief to catch a thief. Set a monster to punish monsters. The Academy of Kindness exists to create agents of retribution, cast in the image of the Furies—known as the kindly ones—against whom even the gods hesitate to stand. Each year a hundred girls are sold to the Academy. Ten years later only three will emerge. The Academy’s halls run with blood. The few that survive its decade-long nightmare have been forged on the sands of the Wound Garden. They have learned ancient secrets amid the necrotic fumes of the Bone Garden. They leave its gates as avatars of vengeance, bound to uphold the oldest of laws. Only the most desperate would sell their child to the Kindnesses. But Rue … she sold herself. And now, a lifetime later, a long and bloody lifetime later, just as she has discovered peace, war has been brought to an old woman’s doorstep. That was a mistake. Hoewel Mark Lawrence voor mij absoluut geen onbekende naam is en ik verschillende van zijn reeksen op mijn TBR heb staan, heb ik eigenlijk nog nooit een boek van hem gelezen. Deze flaptekst klinkt echter opnieuw ontzettend interessant, dus misschien wordt dit wel eindelijk mijn kennismaking met deze auteur. Voor de omslag maakte @christophercantart een volledig nieuwe illustratie en ik ga eerlijk zijn: ik wist in eerste instantie niet zo goed wat ik hiervan moest vinden. De standaardcover vind ik namelijk een absolute parel. Hoewel deze nieuwe illustratie veel van dezelfde elementen gebruikt, voelt de sfeer volledig anders aan door het kleurgebruik en de algemene compositie. Deze cover leunt veel sterker in op de titel van het boek, met de overvloed aan kraaien. Het geheel heeft echt de uitstraling van een schilderij en technisch gezien is het absoluut prachtig uitgevoerd. Maar toch zit er iets in mij dat niet helemaal overtuigd is. En ik kan eigenlijk niet eens goed uitleggen waarom. Want als ik naar de details kijk, vind ik die geweldig. Het gebouw op de achtergrond straalt iets bijna goddelijks uit met zijn gouden glans. Tegelijkertijd hangt er over de volledige illustratie een enorm gevoel van dreiging. Niet alleen door de drie gewapende vrouwen op de voorgrond en de berg lijken aan hun voeten, maar ook door de mysterieuze menigte die zich achter hen verzamelt. Dus ja&#8230; een beetje gemengde gevoelens. Ik bewonder de illustratie absoluut, maar ze grijpt me toch minder vast dan de standaardcover. Ik denk dat dit de eerste keer is dat The Broken Binding ook de originele cover mee verwerkt in hun editie. Op de achterkant vinden we namelijk een aangepaste versie van de illustratie van @tomrobertsillustration. Ik ben echt blij dat die originele illustratie ook vertegenwoordigd wordt in deze editie, want die cover was voor mij één van de grote aantrekkingspunten van dit boek. Hoewel ik de keuze voor een oranje kleurenpalet volledig begrijp binnen het ontwerp van deze editie, blijf ik toch een lichte voorkeur houden voor de originele kleuren van deze illustratie. De hardcover zelf is uitgevoerd in een warme oranje kleur met zwarte folie. De illustratie van @claymorecovers sluit perfect aan bij de thematiek van de drie Furieën en voelt tegelijk elegant en dreigend aan. Heel cool gedaan. Het contrast tussen het oranje linnen en de zwarte folie werkt hier ook bijzonder goed. Ooh, wow. Dit ziet er absoluut wreedaardig en traumatisch uit. @jeleynai maakte twee fantastische illustraties. En met fantastisch bedoel ik uiteraard &#8220;ongelooflijk knap gemaakt&#8221;, want mooi zijn deze scènes niet bepaald te noemen. Ze zijn brutaal, gewelddadig en behoorlijk confronterend. Ik vind het ook heel passend dat gekozen werd voor monochrome illustraties. Daardoor voelen ze nog grimmiger aan dan wanneer ze volledig in kleur zouden zijn uitgevoerd. Echt chic gedaan. Deze illustraties hebben mijn nieuwsgierigheid naar het verhaal misschien nog meer aangewakkerd dan de flaptekst zelf. De sprayed edges vind ik helemaal geweldig. De illustratie werd gemaakt door @jeffbrown_graphics en sluit verrassend goed aan bij de rest van de editie, ondanks dat er opnieuw een andere artiest aan te pas kwam. Dat blijft toch één van de sterkste punten van The Broken Binding: verschillende illustratoren inzetten zonder dat het geheel gefragmenteerd aanvoelt. Verder komt het boek met bijpassende kop- en staartbanden en een leeslint. En alsof dat nog niet genoeg is, is deze editie ook nog eens met de hand gesigneerd door Mark Lawrence. Hoewel ik in tweestrijd blijf over mijn mening rond de nieuwe omslag, blijf ik het wel een prachtige editie vinden. Aan de ene kant vind ik de illustratie indrukwekkend, vol details en technisch ontzettend sterk uitgevoerd. Aan de andere kant springt ze voor mij gewoon net iets minder in het oog dan de standaardcover. Maar als geheel werkt deze editie wel ontzettend goed. De hardcover, de schutbladen, de sprayed edges en alle kleine details vormen samen een bijzonder mooi en luxueus pakket. En misschien nog belangrijker: het boek zelf intrigeert mij enorm. Vooral de illustraties op de schutbladen hebben mijn nieuwsgierigheid stevig aangewakkerd. Dus ja, opnieuw een editie waar ik heel blij mee ben en een boek dat hopelijk eindelijk mijn eerste kennismaking met Mark Lawrence wordt. Groetjes, Charlotte]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://charami.com/2026/06/22/the-broken-binding-sff-sub-4-april-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">44982</post-id>	</item>
	</channel>
</rss>
