Gelezen in augustus 2026
Augustus was opnieuw een vrij goeie leesmaand, al was hij wat wisselvalliger dan juli. Nu ik de kunst van het DNF’en steeds meer begin te omarmen, merk ik dat ik tijdens het lezen ook minder vaak blijf hangen bij boeken waarvan ik eigenlijk al vermoed dat ze geen hoge beoordeling zullen krijgen. Toch blijf ik soms hopen dat een boek mij onderweg nog van mening kan doen veranderen. Helaas gebeurt dat maar zelden.
Uiteindelijk las ik in augustus 8 boeken uit, samen goed voor 3259 bladzijden. Daarmee komt het gemiddelde augustus-boek op 407 bladzijden per boek.
Daarnaast begon ik aan één boek dat ik na amper 50 bladzijden alweer aan de kant schoof. Soms is dat alles wat ik nodig heb om te beseffen dat een boek gewoon niet gaat werken.
De uitgelezen boeken besloegen deze maand zowat het volledige spectrum: één boek kreeg 2 sterren, drie boeken kregen 3 sterren, drie boeken 4 sterren en eentje wist zelfs de volle 5 sterren binnen te halen. Het gemiddelde augustus-boek komt daarmee uit op 3,5 sterretjes.
Qua doelgroep was er deze maand helemaal geen variatie: alle boeken die ik las waren gericht op een volwassen publiek.
In leeswijze wisselde ik dan weer wel af. Ik las twee e-boeken en twee audioboeken, combineerde bij één boek luisteren met fysiek lezen en haalde daarnaast 4 fysieke boeken uit mijn eigen boekenkast.
Ook qua genres was er wat meer variatie dan in juli, met 3 verschillende genres: romantiek (2), mysterie (3) en fantasy (4).
Hieronder vind je de lijst van de boeken die ik in augustus las, samen met mijn beoordeling in sterretjes.
Klik op de link om naar de flaptekst en mijn recensie te springen! Zoals steeds: wees bedachtzaam dat zowel flaptekst als recensie eventueel spoilers kunnen bevatten, vooral wanneer het om vervolgdelen in een serie gaat. Soms verberg ik spoilers achter een uitklapbaar element of zwart gemaakte tekst.
- Sanderson, Brandon – The Final Empire (Mistborn #1) ★★★★★
- Hazelwood, Ali – Love, Theoretically ★★★★
- Arena, Brittney – A Dance of Lies (The Edge of Glass #1) ★★★
- Horowitz, Anthony – Close to Death (Hawthorne & Horowitz #5) 🎧 ★★★★
- Corrigan, Moorea – Thistlemarsh ★★★
- Greenwood, Kirsty – Romantic Hero (DNF)
- Yokomizo, Seishi – The Honjin Murders (Detective Kosuke Kindaichi #1) ★★★
- Horowitz, Anthony – A Deadly Episode (Hawthorne & Horowitz #6) 🎧 ★★★★
- Bouazzaoui, Soraya – Aicha ★★
Sanderson, Brandon – The Final Empire (Mistborn #1) ★★★★★
Genre: Fantasy
The lord ruler owns the world.
For a thousand years the ash fell.
For a thousand years, the Skaa slaved in misery and lived in fear. For a thousand years, the Lord Ruler reigned with absolute power and ultimate terror, divinely invincible. Every attempted revolt has failed miserably.
Yet somehow hope survives.
A new kind of uprising is being planned, one that depends on the cunning of a brilliant criminal mastermind and the courage of an unlikely heroine, a Skaa street urchin, who must learn to master Allomancy, the power of a mistborn.
What if the prophesied hero had failed to defeat the Dark Lord? The answer will be found in the Mistborn trilogy, a saga of surprises that begins here.
Toen ik The Final Empire jaren geleden voor het eerst las, bestond mijn recensie eigenlijk gewoon uit enthousiaste uitlatingen in de stijl van: “Wowie, mannekes, zooooo goed!” En dit vat het bij deze herlezing eigenlijk nog steeds goed samen.
Ik herlas het boek voor een Mistborn-leesclub met de vrienden met wie ik oorspronkelijk een Harry Potter-leesclub had, dus het was een extra leuke ervaring om opnieuw deze wereld in te kunnen duiken met nieuwe ontdekkers. En ja, dit boek krijgt van mij nog steeds vijf sterren.
Wat me bij deze herlezing vooral opviel, is hoe goed de volledige trilogie eigenlijk in elkaar zit. Nu ik weet waar het verhaal uiteindelijk naartoe gaat, springen zoveel kleine details – ogenschijnlijk onbelangrijke zinnetjes en vroege hints – er bovenuit. De planning van dit verhaal is echt indrukwekkend om te zien, hoeveel al van bij het prille begin aanwezig is.
Ik merkte deze keer wel wat meer zwakkere punten op.
Zo voelen vele personages een beetje onvolledig aan. Buiten Vin en Kelsier blijven de meeste leden van de crew nogal oppervlakkig. Breeze, Ham, Docks en Spook zijn allemaal memorabele namen met hun eigen persoonlijkheid en talenten, maar als ik heel kritisch ben, dan bestaan ze eigenlijk uit niet veel meer dan één kenmerkende eigenschap.
Ook de uitleg over het magiesysteem wordt heel vaak herhaald, en er zijn zeker scènes wiens enige doel is om nog maar eens een ander aspect van de Allomancy te demonstreren. Het maakt wel duidelijk waarom deze reeks zo vaak wordt aangeraden aan mensen die zich voor het eerst aan het fantasygenre wagen, met de mate waarin je hand wordt vast gehouden.
Maar goed, op dit punt is dit vooral muggenzifterij, want dit is en blijft gewoon een fantastisch boek waar ik enorm van heb genoten, ook bij het herlezen. De wereld is fascinerend, het magiesysteem is belachelijk leuk, de sfeer is fantastisch en het verhaal bouwt op naar een finale die zowel spectaculair als verrassend compleet aanvoelt voor het eerste boek van een trilogie.
En nu mag ik mijn vrienden alle dingen zien ontdekken waarvan ik al weet dat ze eraan komen. En misschien is dat nog wel het leukste aan deze herlezing.
Hazelwood, Ali – Love, Theoretically ★★★★
Genre: Romantiek
Honestly, it’s a pretty sweet gig—until her carefully constructed Elsie-verse comes crashing down. Because Jack Smith, the annoyingly attractive and broody older brother of her favorite client, turns out to be the cold-hearted experimental physicist who ruined her mentor’s career and undermined the reputation of theorists everywhere. And that same Jack who now sits on the hiring committee at MIT, right between Elsie and her dream job.
Elsie is prepared for an all-out war of scholarly sabotage but…those long, penetrating looks? Not having to be anything other than her true self when she’s with him? Will falling into an experimentalist’s orbit finally tempt her to put her most guarded theories on love into practice?
Ik heb Love, Theoretically jarenlang uitgesteld omdat ik één van Ali Hazelwoods oorspronkelijke STEM-romances wilde bewaren voor een regenachtige dag. Ik wilde niet op een punt komen waarop ik geen van dit soort boeken meer had om naar uit te kijken. Wat achteraf gezien eigenlijk een beetje een gekke manier van denken is.
Dus toen ik een zondag had waarop ik niets liever wilde dan de hele dag iets luchtigs en romantisch lezen, voelde het moment eindelijk goed. Ik had net The Love Hypothesis en Love on the Brain herlezen, en ik vond dat het eindelijk tijd was om deze op te pakken.
En ja, ik heb hem in één dag uitgelezen. Ik heb hem verslonden. Ik vond hem geweldig. Ik denk zelfs dat dit mijn favoriet van de drie is.
Is het baanbrekend? Nee. Is het gebrekkig? Waarschijnlijk wel. Is het me opgevallen? Helemaal niet. Ik was te druk bezig met heerlijk weg te zweven en mee te zwijmelen.
De boeken van Ali Hazelwood zijn voorspelbaar, maar op de best mogelijke manier. Je ziet bijna elke plotwending aankomen en weet vaak al precies wanneer en hoe iets zal gebeuren. Maar is dat niet net waarom we dit soort boeken lezen? Er zit iets ontzettend comfortabels in telkens opnieuw ongeveer hetzelfde verhaal te krijgen, maar dan met andere personages, een ander wetenschappelijk vakgebied en een nieuwe variant op dezelfde romantische chaos.
Soms is dat gewoon exact wat ik van een boek wil. En Love, Theoretically heeft dat helemaal waargemaakt.
Arena, Brittney – A Dance of Lies (The Edge of Glass #1) ★★★
Genre: Fantasy
My protector is gone, revealed to be a monster. But I remind myself that I am not a damsel. I’m no princess bound within a tower.
I am a shadow.
Vasalie Moran was once a dancer in King Illian’s court, until he framed her for murder. Barely surviving her two years in the dungeons, she’s suddenly called to face her king. He offers her a deal: become his spy at the six-week royal Gathering and he’ll grant her freedom.
As Illian’s orders grow bloody and dangerous, forcing her to harm and betray those around her, Vasalie discovers that the monster she serves may be aligned with a bigger monster—one far closer to home. With her world threatened, Vasalie enlists the help of Illian’s brother and greatest adversary, the infamous King of the East.
As the rivalry between brothers escalates, with Vasalie caught in the middle, the horrifying truth of her past comes to light. If she wants to survive, she must decide who to trust, who to fight for, and how much of her soul she’s willing to damn in the process.
Ik heb gemengde gevoelens over A Dance of Lies. Het concept en sommige ideeën waren interessant. De politieke verhoudingen en intriges waren waarschijnlijk mijn favoriete onderdeel, ook al waren ze vaak voorspelbaar. Helaas liet de uitwerking me te vaak op mijn honger zitten.
Het boek leest vlot genoeg, maar veel van het verhaal en de wereldbouw blijft nogal oppervlakkig. Het tempo lag soms te laag, waardoor bepaalde stukken nogal repetitief aanvoelden, en de schrijfstijl deed me af en toe wel erg sterk aan andere populaire auteurs denken. Daarnaast had ik regelmatig moeite met ons hoofdpersonage Vasalie. Ze komt doorheen het boek met ontzettend veel weg, ondanks het feit dat ze zich zo overduidelijk verdacht gedraagt. Andere personages vertrouwen haar dan weer veel te snel, terwijl haar gedrag en keuzes daar niet altijd aanleiding toe geven.
Ook emotioneel kon ik maar moeilijk aansluiting vinden bij Vasalie. Gezien alles wat ze heeft meegemaakt, verwachtte ik veel meer van haar emoties te voelen, maar ondanks dat we constant in haar hoofd zitten, bleef ze opvallend afstandelijk en vlak. De romance hielp ook niet echt, met relaties die voor mij volledig onder de noemer van ongegronde instalove vielen.
Er waren absoluut dingen die ik leuk vond aan dit boek, maar er waren ook gewoon te veel elementen die onderontwikkeld, voorspelbaar of net niet helemaal geslaagd aanvoelden. Het einde was heel dramatisch, misschien zelfs een beetje té, al vond ik het tegelijk ook wel iets hebben. Ik dacht oorspronkelijk dat ik het vervolg wilde lezen, zeker na de wending die het verhaal nam, maar ondertussen zijn er alweer zoveel andere boeken gepasseerd dat ik moet toegeven dat ik gewoon niet genoeg betrokken ben om te willen weten hoe het verdergaat.
Een degelijk boek met interessante ideeën, maar uiteindelijk eentje dat me niet genoeg wist te grijpen om echt te blijven hangen.
🎧 Horowitz, Anthony – Close to Death (Hawthorne & Horowitz #5) ★★★★
Genre: Mysterie
Richmond, London . Six attractive houses are tucked away in an exclusive and very upmarket gated Riverside Close. Surrounded by flowers and shrubbery, they’re sealed off from the busy main road and the realities of urban life. At weekends, with the gate locked, the residents enjoy the sound of birdsong, the whirr of mowers, the occasional snatch of opera through an open window.
Everyone knows each other. Everyone gets on.
That is, until the Kenworthies arrive. With their four big gas-guzzling cars, their noisy children and their plans to build a swimming pool in their garden, they quickly offend every one of their neighbours.
When Charles Kenworthy is found dead on his porch, the bolt of a crossbow through his chest, Daniel Hawthorne is called in.
But how do you solve a murder when everyone has the same motive?
Het laatste te herlezen boek voor ik eindelijk aan het nieuwe Hawthorne & Horowitz-boek kan beginnen!
Ik herinner me dat ik de ongebruikelijke vertelstructuur van Close to Death de eerste keer niet meteen geweldig vond. Deze keer kon ik die vanaf het begin veel meer waarderen. Doordat ik de hele reeks zo kort na elkaar herlees, viel het me ook meer op hoe fijn het is dat dit boek van de gebruikelijke formule afwijkt. Het geeft ons een andere manier om Hawthorne beter te leren kennen en voelt tegelijkertijd als een heel natuurlijke manier om meer over hem te ontdekken.
Ik herinnerde me nog behoorlijk veel van het mysterie, dus echte verrassingen waren er deze keer niet. Daardoor kon ik wel veel meer aandacht besteden aan hoe goed het eigenlijk in elkaar zit. Ik kon meer letten op de dwaalsporen, de echte aanwijzingen en de manier waarop alles zorgvuldig in elkaar grijpt.
Al bij al opnieuw een fantastisch deel in deze reeks. Deze boeken zijn ondertussen echte comfort reads voor me geworden en ik zou met plezier nog heel veel verhalen in deze stijl lezen. Zeker als Rory Kinnear de luisterboeken blijft inspreken, want hij doet het echt fantastisch.
Corrigan, Moorea – Thistlemarsh ★★★
Genre: Fantasy
Welcome to Thistlemarsh—a ramshackle estate where an impoverished orphan and a beguiling Faeirie collide in an enchanting novel of love, revenge, and ruin.
In the wake of World War I, the world is a decidedly unmagical place for Mouse Dunne. She once dreamed of becoming a Faerie anthropologist, but with one telegram, her world shattered. At the Battle of the Somme, her cousin’s body disappeared into the mud, and her brother was left with debilitating shell shock. It was time, she knew, to put aside childish dreams.
When Mouse receives news that her uncle has left her the Faerie-blessed Thistlemarsh Hall, a dilapidated manor in the English countryside, she must leave her brother’s side and return to her childhood home to claim her birthright. But there is a catch in her uncle’s If Mouse does not rehabilitate the crumbling house in one month’s time, she will forfeit her inheritance and any hope of caring for her brother.
It quickly becomes clear it’s impossible to repair the manor in the allotted time, until a mysterious Faerie appears with a proposition. He offers to restore Thistlemarsh…for a price. Mouse knows better than to trust a Faerie—especially one so insufferably handsome and arrogant—but she is out of options. There are dark and magical forces at work in the house, and Mouse must confront the ghosts of her past and the secrets of her heart or lose Thistlemarsh, and herself, in the process.
Ik was enthousiast om in Thistlemarsh te duiken. De premisse sprak me hard aan en het boek begon veelbelovend, met een intrigerend uitgangspunt. Helaas is het er voor mij nooit echt in geslaagd om die belofte waar te maken.
Voor een boek waarin zoveel magie zit, voelde Thistlemarsh eigenlijk teleurstellend onmagisch aan. Ik bleef wachten op dat heerlijke, mysterieuze gevoel waarbij je helemaal wordt meegezogen in een vreemde en betoverende wereld, maar dat kwam er eigenlijk nooit. Ook de wereld bleef voor mij nogal oppervlakkig, waardoor de magische elementen eerder wat hol aanvoelden dan dat ze echt tot leven kwamen. Het verhaal was bovendien erg traag. Op zich heb ik daar niet per se een probleem mee, maar hier gebeurde er gewoon te weinig om me echt geboeid te houden.
Ook de personages wisten me niet echt te overtuigen. Ik had nooit het gevoel dat ik hen werkelijk leerde kennen, waardoor de meer emotionele momenten uiteindelijk weinig met me deden. Er zit een plot twist in die duidelijk bedoeld is om emotioneel aan te komen, maar tegen dan was ik simpelweg niet genoeg in de personages geïnvesteerd om er iets bij te voelen. Ook de romance kwam voor mij volledig uit het niets. Er was nauwelijks opbouw of chemie, waardoor die relatie nooit echt geloofwaardig aanvoelde. Dat het verhaal uiteindelijk ook nog eens als een romance werd afgerond, vond ik eerlijk gezegd nogal bizar en onnodig.
Daarnaast had ik moeite met de schrijfstijl. Ik kan best begrijpen dat iemand die als mooi of poëtisch zou omschrijven, maar voor mij voelde het vaak alsof de auteur nét iets te hard haar best deed om mooi te schrijven. Daardoor werd het eerder geforceerd en soms zelfs irritant. Vooral de dialogen voelden regelmatig houterig, onnatuurlijk en wat gekunsteld aan.
Er waren zeker dingen die ik wel interessant vond. De oorspronkelijke premisse is echt veelbelovend en af en toe zag ik het boek dat ik gehoopt had te zullen lezen. Maar uiteindelijk heeft Thistlemarsh me nooit echt kunnen betoveren. Voor een verhaal dat zoveel magie en mysterie belooft, vond ik het verrassend vaak gewoon saai. Tegen het einde las ik vooral nog verder om te weten hoe het allemaal zou aflopen.
Een teleurstellend boek dus, zeker omdat ik hier eigenlijk heel graag van had willen houden.
Greenwood, Kirsty – Romantic Hero (DNF)
Genre: Romantiek
Gertie Bickerstaff writes happily-ever-afters for a living. . . . Or she did, until her own love life fell apart. Now her ex is thriving, her deadline is looming, and she can’t write a single word.
The last thing Gertie needs is more drama—like waking up to find a confused and rugged cowboy on her sofa. And not just any cowboy, but River Oakley, the villain from her unfinished novel. Somehow very real . . . and very shirtless.
River wants to go home. Gertie wants her life back. So they strike a deal: he’ll use his cunning ways to help her win back her ex, she’ll finish the novel, and, surely, he’ll return to whatever world he rode in from.
But as River Oakley proves to be so much more than just the bad guy, Gertie has to choose: the ending she thought she wanted . . . or the plot twist she never saw coming.
Pfoeh, vanaf het begin had ik problemen met de schrijfstijl en ik kreeg al snel een hekel aan het hoofdpersonage. Ze kwam op mij ontzettend zielig over en ik merkte dat ik me bij elke pagina meer en meer aan haar begon te ergeren.
Toch heb ik mezelf nog door de eerste vijftig pagina’s gesleurd, omdat ik het idee achter het verhaal eigenlijk heel leuk vond en het een eerlijke kans wilde geven. Helaas werd het alleen maar erger. Ik begon hele alinea’s te scannen en zag er steeds meer tegenop om verder te lezen.
De geforceerde humor was de druppel. De auteur wilde duidelijk grappig, overdreven en schattig melodramatisch zijn, maar bij mij kwam het vooral gênant en kinderachtig over. Ik kreeg er eerder plaatsvervangende schaamte van dan dat ik moest lachen.
Op dat punt vond ik het nogal zinloos om mezelf nog verder te forceren, dus ik besloot het boek niet verder te lezen.
Yokomizo, Seishi – The Honjin Murders (Detective Kosuke Kindaichi #1) ★★★
Genre: Mysterie
In the winter of 1937, the village of Okamura is abuzz with excitement over the forthcoming wedding of a son of the grand Ichiyanagi family. But amid the gossip over the approaching festivities, there is also a worrying rumour – it seems a sinister masked man has been asking questions around the village.
Then, on the night of the wedding, the Ichiyanagi household are woken by a terrible scream, followed by the sound of eerie music. Death has come to Okamura, leaving no trace but a bloody samurai sword, thrust into the pristine snow outside the house. Soon, amateur detective Kosuke Kindaichi is on the scene to investigate what will become a legendary murder case, but can this scruffy sleuth solve a seemingly impossible crime?
Ik hoorde voor het eerst over The Honjin Murders van Anthony Horowitz in Close to Death, waarin hij Japanse locked-room-mysteries omschrijft als de beste in het genre. Toen ik dit boek vervolgens toevallig aangeraden tegenkwam in een boekhandel in York, voelde het bijna als een teken dat ik het moest kopen en ontdekken of Horowitz gelijk had.
Ik heb echt genoten van de sobere, directe schrijfstijl. Het boek is in wezen gewoon een verslag van de “feiten”, met weinig tierlantijntjes en nauwelijks introductie van de personages, maar toch bleef het me moeiteloos vasthouden. Het is kort, rechttoe rechtaan en heel vlot te lezen.
De oplossing van de moord was ook volkomen absurd. De verteller beweert dat we de oplossing zelf zouden moeten kunnen vinden, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat ik er ooit op zou zijn gekomen. Dat stoorde me echter niet. Ik lees dit soort mysteries meestal net om de oplossing voorgeschoteld te krijgen, en deze was zo heerlijk absurd dat ik er met plezier in meeging.
Het motief was misschien wat dom, al paste het wel bij de tijd en cultuur waarin het verhaal zich afspeelt.
Ik zou zeker nog meer mysteries van Yokomizo willen lezen, vooral als ze allemaal zo kort en fijn zijn als deze. Ik had dit boek met gemak op één gezellige namiddag kunnen uitlezen.
🎧 Horowitz, Anthony – A Deadly Episode (Hawthorne & Horowitz #6) ★★★★
Genre: Mysterie
The actors have been cast, the script written, and filming has already started in Hastings.
But when Hawthorne and Anthony visit the set, they find a far from happy family.
The director’s pretentious, the screenwriter’s an eco-warrior, the two stars hate each other, and the producer has run out of money.
And things are about to get much, much worse.
In the middle of shooting, the actor playing Hawthorne is stabbed – which leaves the real Hawthorne with no choice. He has to step in and investigate his own murder.
Because the killer may not have got the right man. Was it Hawthorne himself who was meant to be the target?
A Deadly Episode is a wild ride through a world that the author knows only too well, and the most personal case Hawthorne has had to deal with so far.
Nu ik eindelijk klaar ben met het herlezen van de vorige boeken, kon ik eindelijk aan het nieuwe Hawthorne & Horowitz-boek beginnen!
En natuurlijk speelt een deel van het verhaal zich af in York. Hoe toevallig, net nu ik er ben geweest! Ik had dit eigenlijk vóór mijn reis moeten lezen!
Ik heb het boek als luisterboek beluisterd, opnieuw ingesproken door de fantastische Rory Kinnear, die de droge humor en sarcasme in deze boeken perfect weet te vangen. Dit was misschien niet mijn favoriete deel van de reeks, maar het had nog altijd dezelfde charme, gezelligheid en droge humor die ik ondertussen van deze boeken verwacht.
Ik miste deze keer wel een beetje de dynamiek tussen Hawthorne en Horowitz. Horowitz is een groot deel van het boek op zijn eentje bezig met het verleden van Hawthorne en probeert meer over hem te weten te komen, waardoor er heel wat minder dialogen en interacties tussen de twee zijn. We komen ook niet zo veel over Hawthorne te weten als ik had gehoopt, al is dat natuurlijk ook een beetje het punt. Horowitz moet ons net genoeg informatie geven om ons te blijven verleiden om nog meer boeken te lezen.
Qua opbouw voelde dit een beetje als een combinatie van de eerdere boeken en Close to Death. We krijgen een nieuw mysterie, maar daarnaast wordt er ook een oude zaak onderzocht door Horowitz op zijn eentje. Veel van het verhaal wordt bovendien achteraf verteld, in plaats van dat we Hawthorne en Horowitz samen volgen terwijl ze alles uitzoeken.
Ik vermoed dat ik dit boek bij een herlezing meer zal waarderen, wanneer ik weet waar alles naartoe gaat. De ontknoping zelf vond ik dan weer wat te campy en onnozel en uiteindelijk ook een beetje teleurstellend.
Maar toch was dit opnieuw een leuk en gezellig mysterie, en ondertussen ben ik natuurlijk veel te benieuwd naar wat Hawthorne nog allemaal voor Horowitz verborgen houdt.
Bouazzaoui, Soraya – Aicha ★★
Genre: Fantasy
The ultimate female rage fantasy, Aicha is a fierce and devastatingly powerful romantic epic fantasy perfect for fans of The Priory of the Orange Tree and She Who Became the Sun.
The Portuguese flag has been planted across Morocco, its empire ruling with an iron fist. But eventually, all empires must fall.
Aicha, the daughter of a Moroccan freedom-fighter, was born for battle. She has witnessed the death of her people, their starvation and torture at the hands of the occupiers, and it has awakened an anger within her. An anger that burns hot and bright, and speaks to Aicha’s soul.
Only Aicha’s secret lover Rachid, a rebellion leader, knows how to soothe her. But as the fight for Morocco’s freedom reaches it violent climax, the creature that simmers beneath Aicha’s skin begs to be unleashed. It hungers for the screams of those who have caused her pain, and it will not be ignored.
Ik wilde Aicha echt graag goed vinden. Het uitgangspunt sprak me aan en over het algemeen vind ik het idee dat de auteur met dit verhaal wilde uitwerken interessant. Helaas kon de uitwerking niet helemaal voldoen aan het concept.
Het verhaal voelde erg repetitief en oppervlakkig aan, met veel vertellen in plaats van tonen. Ondanks de vele brutale en aangrijpende gebeurtenissen voelde ik de emotionele impact ervan nauwelijks en raakte ik nooit echt gehecht aan de personages. De countdown had voor spanning en urgentie moeten zorgen, maar voelde eerder voorspelbaar aan. Tegelijk sleepte het verhaal voor een groot deel voort, om dan tegen het einde plots erg gehaast te worden.
Ook het fantasy-element, de relaties en de personages bleven voor mij onderontwikkeld. Hoewel ik de oorspronkelijke mythe niet kende, vond ik veel van het verhaal toch voorspelbaar door de invalshoek die de auteur gekozen had. Ook met de geadverteerde female rage had ik moeite: voor mij kwam Aicha’s woede te vaak over als impulsiviteit en roekeloze beslissingen, eerder dan als iets krachtigs of bewonderenswaardigs.
Nochtans zit er echt een interessant idee in de kern van dit boek. Ik zie het verhaal dat de auteur wilde schrijven, en net daardoor is het extra jammer dat de uitwerking voor mij niet werkte. Dit verhaal had meer ademruimte nodig. Misschien had het beter gewerkt als een kortere novelle, waarin het gebrek aan uitgebreide emotionele ontwikkeling minder zou opvallen. Of het had net langer en uitgebreider moeten zijn, met meer tijd om de personages en hun relaties op te bouwen, zodat de gebeurtenissen uiteindelijk ook de emotionele impact konden hebben die duidelijk bedoeld was.
Ik heb vroeg in het boek getwijfeld om te DNF’en, maar heb uiteindelijk (hoopvol) besloten verder te lezen. Achteraf gezien had ik dat waarschijnlijk beter niet gedaan. Een interessant idee, maar uiteindelijk een onderontwikkeld en nogal vergeetbaar verhaal.
2 Comments
Irene
Jammer van Romantic Hero. De samenvatting leest wel als iets wat ik leuk zou vinden.
En ja, Ali Hazelwood! Heb je ze allemaal al gelezen? Ik wil er ook eentje opnieuw lezen, maar ga eens zoeken welke het mag worden 🙂
Charlotte
Ja, ik vond het ook wel zonde :'(
Neen, ik heb nog niet alles van Ali Hazelwood gelezen. Ik heb nu haar 3 eerste STEM boeken gelezen, en de 3 STEM novelles. En dan ook nog haar “omega-verse” duologie en een paar novelles (Two can Play via Spotify audio en dan eentje uit een Amazon “kerstmis” collectie). Ik weet niet, maar ik heb het idee dat haar andere boeken helemaal anders zijn (zoals die omega-verse, lol), dus ik ben zo een beetje in Shrödinger modus: ik wil ze lezen, maar ik wil ook niet weten of ik het goed of slecht ga vinden Ik zag op Amazon een novelle-collectie met monster romance (smut?) met verschillende auteurs en o.a. zij, dus misschien dat ik deze eens probeer. Oktober lijkt mij de perfecte maand daarvoor en ik heb nog veel Audible credits staan.
Heb jij een favoriet van haar?