Gelezen in juli 2026
Juli was een vrij goeie leesmaand. Niet alleen las ik een mooi aantal boeken uit, ook de meeste daarvan wisten me behoorlijk te bekoren. En mijn steeds grotere bereidheid om boeken die duidelijk niets voor mij zijn sneller aan de kant te leggen, zorgde er deze maand bovendien voor dat ik twee boeken al na bijzonder weinig pagina’s kon afschrijven.
Uiteindelijk las ik in juli 7 boeken uit, goed voor 2300 bladzijden. Het gemiddelde juli-boek komt zo op 329 bladzijden per boek.
Daarnaast waren er ook 2 DNF’s. Samen las ik daarin amper 80 bladzijden vooraleer ik besloot dat het gewoon niets voor mij was. Soms heb je gelukkig niet meer nodig dan dat om te weten dat verder lezen weinig zin heeft.
De boeken die ik wel uitlas, waren over het algemeen behoorlijk succesvol. Mijn beoordelingen varieerden van 3 tot 5 sterren, met maar liefst vijf boeken die van mij vier sterren kregen. Daardoor komt het gemiddelde juli-boek uit op een mooie 4,0 sterretjes.
Qua doelgroep was er niet bijzonder veel variatie. Eén van de zeven uitgelezen boeken was gericht op een Young Adult-publiek, en verrassend genoeg was dat deze keer níét één van de boeken die ik opgaf.
In leeswijze wisselde ik dan weer wat meer af. Ik las één e-boek en twee audioboeken, combineerde bij één boek luisteren met fysiek lezen en haalde daarnaast 5 boeken uit mijn eigen boekenkast.
Qua genres hield ik het deze maand opvallend beperkt: ik wisselde slechts tussen 2 genres, namelijk mysterie (2) en fantasy (7).
Hieronder vind je de lijst van de boeken die ik in juli las, samen met mijn beoordeling in sterretjes.
Klik op de link om naar de flaptekst en mijn recensie te springen! Zoals steeds: wees bedachtzaam dat zowel flaptekst als recensie eventueel spoilers kunnen bevatten, vooral wanneer het om vervolgdelen in een serie gaat. Soms verberg ik spoilers achter een uitklapbaar element of zwart gemaakte tekst.
- Brennan, Sarah Rees – Long Live Evil (Time of Iron #1) (DNF)
- Blake, Olivie – Gifted & Talented (DNF)
- Barker, R.J. – The Bone Ship’s Wake (The Tide Child #3) ★★★★★
- Barker, R.J. – The Hag’s Call (The Tide Child #0,5) ★★★★
- Chen, Gina – Violet Made of Thorns ★★★
- Horowitz, Anthony – A Line to Kill (Hawthorne & Horowitz #3) 🎧 ★★★★
- Horowitz, Anthony – The Twist of a Knife (Hawthorne & Horowitz #4) 🎧 ★★★★
- Tao, Shen – The Poet Empress ★★★★
- Kingfisher, T. – Paladin’s Hope (The Saint of Steel #3) ★★★★
Brennan, Sarah Rees – Long Live Evil (Time of Iron #1) (DNF)
Genre: Fantasy
She wakes in a castle on the edge of a hellish chasm, in a kingdom on the brink of war. Home to dangerous monsters, scheming courtiers and her favourite fictional character: the Once and Forever Emperor. He’s impossibly alluring, as only fiction can be. And in this fantasy world, she discovers she’s not the heroine, but the villainess in the Emperor’s tale.
So be it. The wicked are better dressed, with better one-liners, even if they’re doomed to bad ends. She assembles the wildly disparate villains of the story under her evil leadership, plotting to change their fate. But as the body count rises and the Emperor’s fury increases, it seems Rae and her allies may not survive to see the final page.
This adult epic fantasy debut from Sarah Rees Brennan puts the reader in the villain’s shoes, for an adventure that is both ‘brilliant’ (Holly Black) and ‘supremely satisfying’ (Leigh Bardugo). Expect a rogue’s gallery of villains including an axe wielding maid, a shining knight with dark moods, a homicidal bodyguard, and a playboy spymaster with a golden heart and a filthy reputation.
Ik vind het oprecht jammer dat Long Live Evil niet voor mij werkte, want het concept klonk als precies het soort chaotische, meeslepende fantasy waar ik normaal helemaal voor te vinden ben. Het idee om in je favoriete boekenreeks terecht te komen en daar mee te kunnen spelen met schurken en fantasyclichés klonk ontzettend leuk. Helaas had ik vanaf het begin moeite met de uitwerking en besloot ik uiteindelijk rond 20% te stoppen met lezen.
Mijn grootste struikelblok was de schrijfstijl. Alles voelde gehaast, chaotisch en verwarrend aan, met maar weinig tijd om personages, situaties of de wereld rustig te leren kennen. Het verhaal sprong voortdurend van het ene naar het andere, terwijl er in sneltempo informatie, namen en grapjes op me werden afgevuurd. Ik kreeg nauwelijks de kans om mijn weg te vinden in het verhaal, laat staan om erin meegezogen te worden. Toen het hoofdpersonage eenmaal in de fantasywereld terechtkwam, voelde ik me dan ook eerder verward dan ondergedompeld. Ik had moeite om te begrijpen in welk verhaal ze precies was beland én wie al die personages waren.
Ook de toon en de humor konden me helaas niet bekoren. Wat volgens mij heerlijk dramatisch, absurd en over-the-top moest aanvoelen, kwam voor mij eerder rommelig en frustrerend over. Daardoor vond ik het moeilijk om me aan de personages te hechten of echt betrokken te raken bij wat er gebeurde.
En net dat maakt deze DNF zo jammer. Het concept is geweldig en heeft enorm veel potentieel, en ik had dit boek echt graag leuk gevonden. Helaas zorgden de schrijfstijl en de uitwerking ervoor dat ik er uiteindelijk helemaal niet van kon genieten.
Blake, Olivie – Gifted & Talented (DNF)
Genre: Fantasy
Where there’s a will, there’s a war.
Thayer Wren, the brilliant CEO of Wrenfare Magitech and so-called father of modern technology, is dead. Any one of his three telepathically and electrokinetically gifted children would be a plausible inheritor to the Wrenfare throne.
Or at least, so they like to think.
Meredith, textbook accomplished eldest daughter and the head of her own groundbreaking biotech company, has recently cured mental illness. You’re welcome! If only her father’s fortune wasn’t her last hope for keeping her journalist ex-boyfriend from exposing what she really is: a total fraud.
Arthur, second-youngest congressman in history, fights the good fight every day of his life. And yet, his wife might be leaving him, and he’s losing his re-election campaign. But his dead father’s approval in the form of a seat on the Wrenfare throne might just turn his sinking ship around.
Eilidh, once the world’s most famous ballerina, has spent the last five years as a run-of-the-mill marketing executive at her father’s company after a life-altering injury put an end to her prodigious career. She might be lacking in accolades compared to her siblings, but if her father left her everything, it would finally validate her worth—by confirming she’d been his favorite all along.
On the pipeline of gifted kid to clinically depressed adult, nobody wins—but which Wren will come out on top?
Helaas denk ik dat ik moet aanvaarden dat de schrijfstijl van Olivie Blake gewoon niet voor mij is. Ik had eerder bij The Atlas Six een heel gelijkaardige reactie en al vanaf de eerste pagina’s van Gifted & Talented herkende ik datzelfde gevoel van afstand.
Ik ben uiteindelijk maar tot pagina 14 geraakt, dus over het verhaal zelf kan ik eigenlijk geen oordeel vellen. De schrijfstijl vormde voor mij echter meteen een struikelblok. De zinnen voelden onnodig ingewikkeld en soms bijna als een soort stream of consciousness, met heel wat zijsporen, tussenzinnetjes en lange, kronkelende zinnen die voor mij weinig vaart of betrokkenheid creëerden. Zelfs de eerste hoofdstukken voelden al als een opgave om door te komen en ik merkte al snel dat ik gewoon niet genoot van het lezen.
Ik ben er zeker van dat deze schrijfstijl voor heel wat lezers fantastisch werkt, maar helaas is dat bij mij duidelijk niet het geval. Ondanks het feit dat het verhaal me op zich wel interesseerde, wilde ik mezelf niet door een boek blijven slepen waar ik na amper 14 pagina’s al zo weinig plezier aan beleefde. Dus in plaats van te hopen dat het uiteindelijk nog zou klikken, heb ik besloten om het boek aan de kant te leggen.
Barker, R.J. – The Bone Ship’s Wake (The Tide Child #3) ★★★★★
Genre: Fantasy
Leading the black fleet from the deck of Tide Child Joron takes every opportunity to strike at his enemies, but he knows his time is limited. His fleet is shrinking and the Keyshan’s Rot is running through his body. He runs from a prophecy that says he and the avian sorcerer, the Windseer, will end the entire world.
But the sea dragons have begun to return, and if you can have one miracle, who is to say that there cannot be another?
Wat een einde voor een geweldige trilogie.
Na drie boeken was ik ondertussen enorm geïnvesteerd geraakt in Jorons verhaal. Bijna de volledige trilogie wordt vanuit zijn perspectief verteld en zijn karakterontwikkeling doorheen de reeks vond ik fantastisch. We leren hem geleidelijk aan kennen, van de eenzame en gebroken man die we in het begin ontmoeten tot iemand die uiteindelijk een plaats heeft gevonden tussen mensen die hem respecteren, naar hem opkijken en echt om hem geven. Het found-family-aspect van de trilogie werkte voor mij dan ook heel goed, net omdat we het allemaal door Jorons ogen ervaren.
Ook de Guillaime was een personage waar ik onmogelijk niet om kon geven. Mysterieus, vreemd, maar tegelijkertijd ontzettend aandoenlijk. Hun rol bleef voor mij een van de meest intrigerende aspecten van het verhaal.
Wat ik vooral geweldig vond aan deze finale, is hoeveel ervan eigenlijk al doorheen de trilogie werd voorbereid. De grote onthullingen voelen niet als willekeurige twists die zomaar uit de lucht komen vallen. We komen eindelijk te weten wat de vreemde titels van Windseer en Caller precies betekenen en, achteraf bekeken, zitten er doorheen de boeken overal kleine hints en puzzelstukjes die naar deze onthullingen wijzen. Toen ik bij het laatste hoofdstuk kwam, was mijn eerste reactie eigenlijk: Wacht. Heb ik nu echt begrepen wat hier net gebeurd is? Ik heb de passage opnieuw moeten lezen om te beseffen dat ik het inderdaad goed had. Eenmaal dat volledig was doorgedrongen, was dit voor mij echt een heel sterk WAUW-moment.
Tegelijkertijd heb ik wel enkele bedenkingen bij hoe snel alles wordt afgerond. In vergelijking met de lengte van de rest van het boek worden de grote onthullingen en de uiteindelijke conclusie bijzonder snel afgehandeld, zo goed als volledig in één hoofdstuk. Na zo’n zorgvuldige opbouw voelde dat toch wat plots. Ik denk dat dit einde bij een herlezing nog veel meer impact zou hebben, wanneer je weet waar je op moet letten en alle hints doorheen de trilogie kunt herkennen. Maar als je dit voor het eerst leest, kan je onmogelijk elk klein betekenisvolle detail uit drie boeken herkennen of onthouden. Daarom had ik precies toch graag wat meer ruimte gekregen om alles te laten bezinken.
Dat geldt vooral voor de mythologie en geschiedenis achter deze wereld. Ik vond de ideeën, wezens en folklore die hier naar voren komen ontzettend interessant. Een deel van mij wilde dan ook heel graag dat Barker alles tot in detail zou uitleggen en ons een dieper inzicht zou geven in de ingewikkelde details van hoe en wanneer alles is ontstaan. In plaats daarvan moeten we een groot deel zelf reconstrueren aan de hand van kleine fragmenten die doorheen de trilogie verspreid zitten.
En toch waardeer ik die keuze steeds meer naarmate er meer tijd en afstand tussen mij en de trilogie zitten. Het deed me een beetje denken aan hoe we echte mythologieën reconstrueren: hier een verhaal, daar een geschreven fragment, en eeuwen later proberen mensen uit al die stukjes te achterhalen hoe alles precies in elkaar zit. Dat Barker erin slaagt om datzelfde gevoel in een volledig verzonnen wereld te creëren, vind ik bijzonder knap.
Dus ja, ik eindigde dit boek met ongeveer duizend vragen. Maar ik eindigde het ook met de gedachte: Wacht, heeft Barker dit nu echt voor elkaar gekregen? Wanneer ik terugdenk aan alles wat er gebeurd is en al die kleine, verspreide puzzelstukjes opnieuw ontdek die uiteindelijk op hun plaats vielen, kan ik alleen maar bewonderen hoe ongelooflijk knap het verhaal verspreid over deze drie boeken in elkaar zit.
Een werkelijk fantastische, ambitieuze, zwaar onderschatte en prachtig opgebouwde trilogie.
Barker, R.J. – The Hag’s Call (The Tide Child #0,5) ★★★★
Genre: Fantasy
Een leuk extraatje dat wat bijkomende sfeer gaf, maar niet echt essentieel is.
Chen, Gina – Violet Made of Thorns ★★★
Genre: YA Fantasy
Violet is a prophet and a liar, influencing the royal court with her cleverly phrased—and not always true—divinations. Honesty is for suckers, like the oh-so-not charming Prince Cyrus, who plans to strip Violet of her official role once he’s crowned at the end of the summer—unless Violet does something about it.
But when the king asks her to falsely prophesy Cyrus’s love story for an upcoming ball, Violet awakens a dreaded curse, one that will end in either damnation or salvation for the kingdom—all depending on the prince’s choice of future bride. Violet faces her own choice: Seize an opportunity to gain control of her own destiny, no matter the cost, or give in to the ill-fated attraction that’s growing between her and Cyrus.
Violet’s wits may protect her in the cutthroat court, but they can’t change her fate. And as the boundary between hatred and love grows ever thinner with the prince, Violet must untangle a wicked web of deceit in order to save herself and the kingdom—or doom them all.
Ik begon in Violet Made of Thorns zonder bepaalde verwachtingen, wat waarschijnlijk in het voordeel van het boek heeft gespeeld. De auteur verweeft heel wat bekende sprookjesmotieven tot een meeslepend verhaal dat bovendien heel vlot leest. Hoewel de wereldbouw nogal vaag bleef, hielden de duistere sprookjessfeer en het zich geleidelijk ontvouwende verhaal me voldoende geboeid om te blijven doorlezen.
Mijn grootste struikelblok was Violet zelf. Ze is duidelijk bewust geschreven als een personage met heel wat gebreken, maar haar verbittering, egoïsme en vaak behoorlijk venijnige innerlijke monoloog maakten het moeilijk om me echt met haar te verbinden. Ook de romance wist me nooit helemaal te overtuigen. In plaats van een geloofwaardige emotionele connectie voelde die vaak eerder als lust dan als liefde, waardoor de relatie voor mij nogal onderontwikkeld bleef.
Dat gebrek aan uitwerking strekt zich ook uit tot de wereld zelf. Het boek introduceert heel wat interessante ideeën en mysteries, maar laat veel ervan verder onverkend. Ik ging ervan uit dat dit een standalone was, om pas achteraf te ontdekken dat het oorspronkelijk de bedoeling was dat er een vervolg zou komen, dat ondertussen geannuleerd is. Achteraf verklaart dat misschien waarom verschillende belangrijke vragen rond Violets afkomst en de bredere achtergrondinformatie nooit echt bevredigend worden beantwoord, al had ik toch gewild dat sommige van die elementen binnen dit boek zelf wat beter waren uitgewerkt.
Toch vond ik dit een plezant boek. De emotionele impact bereikte voor mij nooit helemaal het niveau waarop ik had gehoopt, maar de sprookjesachtige charme, het vlotte tempo en het einde, dat heerlijk trouw aan het genre aanvoelde, maakten er een entertainende leeservaring van.
🎧 Horowitz, Anthony – A Line to Kill (Hawthorne & Horowitz #3) ★★★★
Genre: Mysterie
When Ex-Detective Inspector Daniel Hawthorne and his sidekick, author Anthony Horowitz, are invited to an exclusive literary festival on Alderney, an idyllic island off the south coast of England, they don’t expect to find themselves in the middle of murder investigation—or to be trapped with a cold-blooded killer in a remote place with a murky, haunted past.
Arriving on Alderney, Hawthorne and Horowitz soon meet the festival’s other guests—an eccentric gathering that includes a bestselling children’s author, a French poet, a TV chef turned cookbook author, a blind psychic, and a war historian—along with a group of ornery locals embroiled in an escalating feud over a disruptive power line.
When a local grandee is found dead under mysterious circumstances, Hawthorne and Horowitz become embroiled in the case. The island is locked down, no one is allowed on or off, and it soon becomes horribly clear that a murderer lurks in their midst. But who?
Both a brilliant satire on the world of books and writers and an immensely enjoyable locked-room mystery, A Line to Kill is a triumph—a riddle of a story full of brilliant misdirection, beautifully set-out clues, and diabolically clever denouements.
Ik ga verder met het herlezen van de Hawthorne & Horowitz-serie.
Zoals bij al deze herlezingen, merkte ik dat ik veel meer aandacht besteedde aan de details rond Hawthorne dan aan het eigenlijke mysterie. Er zijn zoveel kleine dingen die een beetje vreemd aanvoelen aan hem en aan wat hij Anthony vertelt, en het steeds vreemdere mysterie rond Reeth maakt me alleen maar nieuwsgieriger naar wat er zich werkelijk onder de oppervlakte afspeelt.
Hawthorne zelf blijft een absolute smeerlap, vooral door de manier waarop hij Anthony constant in het ongewisse laat en weinig respect lijkt te hebben voor normale menselijke interacties. Ik vind het geweldig hoe Horowitz hun dynamiek beschrijft: vol zelfspot, vaak onhandig en oprecht grappig. Hawthornes gevoel voor rechtvaardigheid is bewonderenswaardig, maar de manier waarop hij mensen tegen zich in het harnas jaagt en de regels buigt om het gewenste resultaat te bereiken, maakt hem heerlijk frustrerend als personage.
Zoals altijd is dit een zeer boeiend en vermakelijk mysterie. En dat einde, dat opnieuw zoveel vragen over Hawthorne en Reeth opriep, zorgde ervoor dat ik meteen door wilde gaan met het volgende boek.
🎧 Horowitz, Anthony – The Twist of a Knife (Hawthorne & Horowitz #4) ★★★★
Genre: Mysterie
“I’m sorry but the answer’s no.” Reluctant author, Anthony Horowitz, has had enough. He tells ex-detective Daniel Hawthorne that after three books he’s splitting and their deal is over. The truth is that Anthony has other things on his mind.
His new play, a thriller called Mindgame, is about to open at the Vaudeville Theatre in London’s West End. Not surprisingly, Hawthorne declines a ticket to the opening night. The play is panned by the critics. In particular, Sunday Times critic Margaret Throsby gives it a savage review, focusing particularly on the writing. The next day, Throsby is stabbed in the heart with an ornamental dagger which turns out to belong to Anthony, and has his fingerprints all over it.
Anthony is arrested by an old enemy… Detective Inspector Cara Grunshaw. She still carries a grudge from her failure to solve the case described in the second Hawthorne adventure, The Sentence is Death, and blames Anthony. Now she’s out for revenge. Thrown into prison and fearing for both his personal future and his writing career, Anthony is the prime suspect in Throsby’s murder and when a second theatre critic is found to have died in mysterious circumstances, the net closes in. Ever more desperate, he realizes that only one man can help him. But will Hawthorne take the call?
Na het derde boek uitgelezen te hebben, was ik nog niet klaar met herlezen, dus op naar boek vier!
Het uitgangspunt van The Twist of the Knife is heerlijk absurd: op de een of andere manier lijkt iedereen er volkomen van overtuigd dat Anthony Horowitz iemand zou vermoorden vanwege een slechte recensie. Het is precies het soort absurde opzet dat zo goed werkt voor deze serie, vooral omdat Horowitz zo graag zichzelf tot mikpunt van de grap maakt.
De meta-humor blijft een van mijn favoriete dingen aan deze boeken, en de zelfspot waarmee Horowitz zichzelf in het verhaal verwerkt, blijft hilarisch. Hawthorne wordt ondertussen steeds raadselachtiger en steeds manipulatiever. De manier waarop hij Anthony’s situatie beheerst en effectief een moordbeschuldiging gebruikt om hem te dwingen hun samenwerking verder te zetten, is best wel afschuwelijk. En toch maakt het hun toch al bizarre relatie nog vermakelijker.
Het mysterie zelf is wederom uitstekend, met tal van kleine aanwijzingen en een bevredigende ontknoping. Rory Kinnear doet ook met het luisterboek weer fantastisch werk en brengt al deze personages tot leven.
Weer vier sterren, en ik wil gewoon doorlezen. Nog één boek te herlezen voordat ik eindelijk aan het nieuwe boek kan beginnen. Ik wou alleen dat Horowitz wat sneller schreef!
Tao, Shen – The Poet Empress ★★★★
Genre: Fantasy
As the emperor lays dying, the once-great Azalea Dynasty plunges towards civil war. While its princes plot for power, a more hidden war – to become the next empress – occupies the imperial court.
Wei Yin – peasant girl turned concubine to the cruel Prince Terren – has already endured unimaginable suffering. Ripped from her family, she has no title, no allies, and no escape. But she does have a secret . . .
In the shadows of the palace, surrounded by enemies, she is learning a skill forbidden to women. Because when words are weapons and poetry holds an ancient magic, the fate of a girl – and a nation – can both be rewritten. All she has to do is compose the perfect poem – a tale so powerful, it can kill any man, even the next emperor.
Ik kan echt niet geloven dat The Poet Empress een debuutroman is. De schrijfstijl van Shen Tao is prachtig en vanaf de allereerste pagina’s was het duidelijk dat dit iets heel anders zou worden dan ik had verwacht.
Hier wil ik toch even de marketing van dit boek aanhalen. Het als romantasy bestempelen voelt voor mij als een slechte dienst aan zowel het verhaal als de auteur. Er zitten relaties en romantische elementen in het verhaal, maar wie eraan begint in de verwachting van een episch liefdesverhaal, zou wel eens teleurgesteld kunnen zijn.
The Poet Empress speelt zich af in een historisch aandoende wereld met fantastische elementen en vertelt een verwoestend verhaal over overleven, rouw, gebroken vertrouwen, de prijs van macht en de ingewikkelde, vaak tegenstrijdige aard van de mens. De wereldbouw was misschien eerder beperkt, maar volstond om te doen wat nodig was voor het verhaal. Ik hield vooral van het beeld van de draak als letterlijke zetel van de macht, die verandert naargelang de aard van het tijdperk en van degenen die erover heersen.
Wat het tempo betreft, vond ik het middengedeelte soms wat traag. Tegen het einde kon ik echter beter waarderen hoe zorgvuldig alles was opgebouwd. Zelfs de rustigere momenten en tragere ontwikkelingen bleken uiteindelijk een doel te hebben en bouwden geleidelijk op naar de keuzes en onthullingen die het verhaal bepalen.
Het personagewerk is waar dit boek echt in uitblinkt. Er zijn hier geen eenvoudige karikaturen en ook geen duidelijke scheiding tussen goede en slechte mensen. Alle personages voelden echt aan, gevormd door hun verleden, hun omstandigheden, hun omgeving, hun angsten en hun verlangens. Shen Tao slaagt erin om je mensen te laten begrijpen die op het eerste gezicht bijna onvergeeflijk lijken. Niet door hun daden goed te praten, maar door ons te laten begrijpen hoe ze tot die keuzes zijn gekomen en waarom die keuzes voor hen op dat moment logisch waren. Ze weet op een bijzonder overtuigende manier het idee in evenwicht te houden dat iemand tegelijk slachtoffer en dader kan zijn, en zowel mededogen als veroordeling kan verdienen. Net die complexiteit is een van de grootste sterktes van dit boek.
Ik kan eerlijk gezegd niet geloven hoeveel sympathie dit boek me liet voelen voor een tiran.
Door de ogen van iemand die persoonlijk onder hem geleden heeft, ontrafelen we geleidelijk zijn verleden, zonder ooit goed te praten wat hij heeft gedaan. We krijgen het kind te zien dat hij ooit was, een kind dat simpelweg van zijn broer wilde houden en door hem geliefd wilde worden. De menselijkheid onder het monster tonen zonder ons te vragen het monster te vergeven, is een ontzettend moeilijke balans om te bereiken, en Shen Tao doet dat prachtig. Ik vond het werkelijk hartverscheurend.
Het einde was verwoestend, maar dan wel op de best mogelijke manier. De keuzes die werden gemaakt en de beslissing waartoe de hoofdfiguur uiteindelijk kwam, voelden pijnlijk, onvermijdelijk en helemaal juist. Het is zo’n einde waarbij je even naar de pagina blijft staren en je je afvraagt hoe iets tegelijkertijd zo veel pijn kan doen en toch zo perfect kan passen.
Mijn enige echte teleurstelling is dat ik graag wat meer emotionele afsluiting voor Wei had gekregen. Na alles wat ze voor haar familie en haar dorp doet, had ik haar graag op zijn minst herenigd zien worden met haar kleine broer. Ook de conclusie voelde wat abrupt aan, waardoor ik verlangde naar iets meer tijd voor de nasleep.
Een laatste ding dat ik erg waardeerde, was de titel. Ik vind het heel mooi gedaan hoe The Poet Empress zijn ware betekenis pas op het einde volledig onthult.
Een verwoestend, prachtig geschreven en emotioneel complex debuut dat heel dicht bij een vijf-sterren boek komt. Shen Tao heeft me er in elk geval van overtuigd dat ik absoluut wil lezen wat ze hierna schrijft.
Kingfisher, T. – Paladin’s Hope (The Saint of Steel #3) ★★★★
Genre: Fantasy
Galen is a paladin of a dead god, lost to holiness and no longer entirely sane. He has long since given up on any hope of love. But when the two men and a brave gnole constable are drawn into the web of the mysterious killer, it’s Galen’s job to protect Piper from the traps that await them.
He’s just not sure if he can protect Piper from the most dangerous threat of all…
Opnieuw een heerlijk eigenzinnig en charmant deel in T. Kingfishers Saint of Steel-reeks.
Paladin’s Hope was voor mij opnieuw het ultieme comfortboek, wat misschien een beetje raar is als je bedenkt dat dit verhaal moorden, horror, lijken en een dodelijke puzzeldungeon bevat. Op de een of andere manier weet Kingfisher dat gezellig te maken dankzij een geweldige dosis humor, heerlijke personages en een oprecht schattige romance.
Ik heb vooral genoten van het stuk waarin de personages zich door de puzzeldungeon proberen te werken. Het was ontzettend leuk om te zien hoe ze zich door steeds vreemdere en gevaarlijkere vallen moesten zien te manoeuvreren, terwijl er ondertussen nog altijd ruimte is voor de heerlijk absurde humor die deze boeken zo leuk maakt.
Ook de romance was gewoon heel schattig en lief, en ik vond het leuk om die zich te zien ontwikkelen. Maar eerlijk gezegd waren het vooral de gnoles die voor mij de show stalen. Ik ben echt dol op de manier waarop Kingfisher hen schrijft: de manier waarop ze praten, zich gedragen, hun waarden en de compleet andere kijk op de wereld die ze met zich meebrengen. Ik zou ondertussen met plezier een volledig boek over gnoles lezen.
Ik had wel een beetje het gevoel dat ik deze reeks niet helemaal in de juiste volgorde aan het lezen ben. Ik heb de Clocktaur-boeken nog niet gelezen en in dit deel zijn er duidelijk meer verbindingen met de bredere wereld dan in de vorige boeken. Ik kon het verhaal prima volgen, maar ik vermoed dat sommige verwijzingen en stukken wereldbouw meer impact zouden hebben gehad als ik die boeken eerst had gelezen.
En dan is er nog die laatste zin. *huilt*
Ik wil het verhaal achter de Saint of Steel echt, echt weten.
Opnieuw een heerlijk grappig, een tikje gruwelijk en absurd comfort boek. Ik hou gewoon van deze reeks.
