Dezer dagen #38
Iep! Ik ben terug. 😅
Het is ondertussen geleden van juni dat er hier nog eens een Dezer Dagen verscheen, en zelfs mijn laatste blogbericht dateert alweer van juli. Geen dramatische reden of grote verklaring: de zomer was gewoon druk, het was vaak veel te warm om nog achter een computer te kruipen, en na een drukke werkdag stond mijn hoofd meestal niet bepaald te springen om nog meer schermtijd. In de weekends kregen alle andere dingen die ik wilde of moest doen meestal voorrang.
Maar ondertussen begon ik het bloggen toch weer een beetje te missen. Dus bij deze: de draad opnieuw oppikken, met gewoon een paar foto’s en kleine herinneringen van de voorbije maanden.
Mijn tuin heeft, zoals ik vermoed vele tuinen, deze zomer een beetje afgezien. Ik laat hem bewust graag een beetje wild zijn, maar tegen de combinatie van extreme hitte en wekenlange droogte was zelfs mijn groene chaos niet opgewassen. Heel wat planten haalden hun bloei niet eens, omdat de knoppen al verwelkten voor ze open konden komen.
De beestjes daarentegen hadden duidelijk wel een goed jaar. Mijn appelboom heeft nog nooit zoveel appels gedragen, maar een groot deel daarvan werd opgegeten door allerlei kleine kriebelbeestjes of verbrandde gewoon aan de boom voor ze rijp waren.
En toen ontdekte ik ook nog een onverwachte tuinbewoner.
In één van mijn borders stond plots een plant die ik daar zelf nooit had geplant. Eerst dacht ik even dat het een roos was die na jaren wonderbaarlijk opnieuw de kop opstak. Maar de plant werd wel héél groot en er was nog altijd geen bloemknop te bespeuren. Een snelle check met ObsIdentify bevestigde uiteindelijk mijn vermoeden: een notelaar.
Heel leuk, zo’n grote boom, en ik ben absoluut fan van bomen, maar mijn kleine tuintje en vooral die smalle border naast het tuinpad waren nu niet meteen de ideale locatie voor een boom die ooit gigantisch groot wordt.
Ik heb dus met toch wel een klein beetje pijn in het hart mijn babynotelaar moeten verwijderen. Eerst probeerde ik hem nog met wortel en al uit te graven om hem eventueel aan iemand cadeau te doen, maar het boompje bleek al verrassend stevig geworteld. Uiteindelijk moest de schop eraan te pas komen. Sorry, kleine notelaar. 😅
Ondertussen heb ik ook nog wat verder geëxperimenteerd met mijn Cricut. Niet elk experiment was even succesvol – sommige projecten zijn vakkundig mislukt en verdwenen zonder fotografisch bewijs – maar ik begin de software en de verschillende mogelijkheden steeds beter onder de knie te krijgen.
Voor de verjaardag van mijn oudste metekind maakte ik alvast mijn tweede gepersonaliseerde snoeppot, en die vind ik zelf toch wel bijzonder goed geslaagd!
Begin juli trok ik voor het eerst in mijn leven naar Rock Werchter. Mijn beste vriendin is grote fan van The Cure, dus toen zij daar speelden, moesten we toch proberen erbij te zijn. We gingen uiteindelijk maar voor één dag, maar dat bleek meer dan genoeg voor een fantastische festivaldag, met onder andere Bad Nerves, Cory Wong, Rise Against, A Perfect Circle, Moby en, natuurlijk, The Cure.
Op het werk moesten we voor de tweede keer dit jaar afscheid nemen van een collega, die een carrièreswitch maakte. Voor een memorabel afscheid, bedacht een andere collega’s een compleet spel met kaarten en dobbelstenen, zodat hij ons en ons werk toch op een plezante manier zou blijven herinneren.
Ik zorgde voor de verpakking van dit spel en dobbelstenen en haakte een dobbelzakje in kleuren en met details die betekenisvol waren voor ons werk. Het was meteen ook mijn eerste echte poging om te borduren op haakwerk. Een beetje gepruts, maar uiteindelijk kwam het toch behoorlijk herkenbaar uit de naald!
Om mijn zomervakantie officieel in te zetten, ging ik op bezoek bij een vriendin die aan zee logeerde. Voelt altijd als vakantie als je naar zee gaat en het is prachtig weer, zeker als daar ook een ijsje aan te pas komt.
En een paar dagen later vertrok ik met vrienden richting Jura voor een combinatie van kamperen, wandelen en genieten. Het begin van de reis viel qua temperatuur gelukkig nog mee, dus daar profiteerden we optimaal van om verschillende wandelingen te maken.
De droogte van de voorbije maanden was er wel heel duidelijk zichtbaar in de natuur, vooral bij de watervallen, die er een pak minder spectaculair bij lagen dan je op basis van de foto’s zou verwachten.
Op de terugweg maakten we nog een tussenstop in Châlons-en-Champagne en sloten we de reis af met een avondje in een sterrenrestaurant, waar het menu precies volledig op mijn smaakprofiel was opgesteld. Een behoorlijk fijne manier om terug naar huis te keren.
Voor de rest bestond mijn zomer vooral uit veel te veel TE warme dagen en werken.
Door vertrekkende collega’s die niet vervangen worden, is het de laatste maanden nogal penibel bij ons. Veel werk, volle agenda’s en bij momenten toch behoorlijk wat stress. Niet meteen het meest fotogenieke onderdeel van mijn zomer, dus daar laat ik het maar bij. 😉
En toen was het alweer eind augustus en tijd voor mijn verjaardag. Dit jaar deed ik trouwens iets wat ik nog nooit eerder had gedaan: ik ging helemaal alleen op reis.
Maar daarover later meer. Dat verdient een eigen bericht.
Voor nu: hallo terug! Hopelijk hebben jullie een fijne zomer gehad en zijn jullie ondertussen ook weer een beetje in het gewone ritme beland. Op naar de herfst, en hopelijk ook naar een nieuwe blogflow. 😊
Groetjes,
Charlotte
