Project Frankenstein: jeansjas + hoodie

Soms vraag ik me af of projecten die maandenlang in mijn hoofd blijven sudderen uiteindelijk zo snel afgewerkt raken omdat ik alles veel te hard overdenk… of net omdat ik er zó lang over heb nagedacht dat alle moeilijke beslissingen eigenlijk al genomen zijn nog voor ik eraan begin.

Deze jeansjas met hoodie is daar misschien wel het perfecte voorbeeld van.

Eén van mijn nichtjes stuurde me maanden geleden een foto van zo’n jeansjas met ingewerkte hoodie, afgewerkt met het logo van een K-popgroep. Of ik zoiets misschien kon maken?

Mijn eerste instinct was dat dit niet zo moeilijk kan zijn, dus antwoord ik: “Dat moet lukken.” Maar wanneer puntje bij paaltje kwam, antwoordde mijn hoofd iets helemaal anders.

Nog voor ik ook maar één steek had losgemaakt of gestikt, was ik al weken aan het nadenken over hoe ik dat precies zou aanpakken.

De eerste uitdaging was het vinden van geschikt materiaal. Een hoodie vond ik vrijwel meteen in de kringwinkel, maar een jeansjas bleek verrassend moeilijker te vinden. Ik begon zelfs even te vrezen dat ik zelf een jas uit een oude jeansbroek zou moeten samenstellen.

Gelukkig kwam uiteindelijk toch het perfecte exemplaar mijn pad gekruist.

En toen…

…bleef alles nog een paar maanden onaangeroerd liggen.

Maar mijn hoofd bleef nadenken en twijfelen over de beste manier om de verschillende onderdelen samen te brengen.

Ik had toen nog steeds geen enkele steek losgemaakt of gestikt, maar ik gebruikte dit project wel als mijn excuus om een tweedehands Cricut Joy Xtra te kopen.

En zoals dat dan gaat, begon ik natuurlijk niet aan de jas, maar verdween ik in plaats uren achter mijn computer om Cricut Design Space te leren kennen, lettertypes uit te proberen en te experimenteren met bandlogo’s.

Pas drie maanden nadat ik de jas en hoodie had gekocht, verzamelde ik eindelijk genoeg moed om de schaar erin te zetten.

En het grappige? Op twee namiddagen was de klus geklaard.
En eerlijk gezegd had het zelfs op één namiddag gekund… als ik onderweg niet opnieuw was beginnen twijfelen over de mouwen.

Ik begon met de kap.

Die tornde ik voorzichtig los van de hoodie, waarna ik de ruwe rand afwerkte met de overlockmachine.

De kap bevestigde ik vervolgens net onder de kraag van de jeansjas, zodat de stiklijn mooi verborgen bleef.

Daarvoor moest wel het oorspronkelijke ophanglusje verdwijnen. Dat verving ik door een rood fluwelen lint dat ik nog in mijn voorraad had liggen. Niet alleen was het stevig genoeg, het paste ook perfect bij het rode logo dat later op de rug zou komen.

Stap één: geslaagd.

Daarna kwamen de mouwen.

En daar zat eigenlijk mijn grootste twijfelmoment: Moest ik de volledige jeansmouw vervangen door de hoodie-mouw, of enkel het onderste deel, zoals bij de inspiratiefoto?

Uiteindelijk koos ik ervoor om zo dicht mogelijk bij het oorspronkelijke ontwerp te blijven en dus alleen de manchetten te vervangen. Maar zelfs daarna bleef ik twijfelen.
Op de inspiratiefoto was de overgang bewust onafgewerkt gelaten zodat de jeansstof lichtjes kon rafelen. Dat maakt de overgang tussen beide stoffen veel zachter. Ik heb heel lang overwogen om dat ook te doen, maar ik ging uiteindelijk voor een nette afwerking, omdat ik niet helemaal zeker was hoe ik dat effect moest bekomen.

Achteraf gezien heb ik daar nog steeds een beetje spijt van, al moet ik toegeven dat de overgang na een stevige strijkbeurt veel mooier oogde dan ik had verwacht.

Dan bleef nog één spannend onderdeel over: het logo.

Het ontwerpen en uitsnijden met de Cricut was vrij eenvoudig eens ik de software een beetje onder de knie had. Waar ik veel meer over twijfelde, was het opstrijken van het iron-on vinyl.

Online lijkt bijna iedereen ervan overtuigd dat je daar absoluut een Cricut Heat Press voor nodig hebt. Een gewone strijkijzer zou onvoldoende nauwkeurig zijn qua temperatuur en ook de druk niet mooi gelijkmatig verdelen.
Hoe meer video’s ik bekeek, hoe meer ik begon te vermoeden dat daar ook een klein beetje slimme marketing achter zat. Want uiteindelijk… hoe vaak heb ik al geen versteviging op stof gestreken met een gewoon strijkijzer?
Dus besloot ik het gewoon te proberen.

En jawel. Geen enkel probleem.
Het BabyMonster-logo kwam perfect op de jeans terecht en zit muurvast.

En tadaa!! Dit werd uiteindelijk het eindresultaat.

Eigenlijk heb ik maanden schrik voor dit project gehad, terwijl het achteraf bekeken heel vlot in elkaar zat. Misschien moet ik daar toch eens een les uit trekken. Niet elk spannend project hoeft ook echt ingewikkeld te zijn.

Het allerleukste moment blijft natuurlijk het cadeau geven. En gelukkig viel de jas helemaal in de smaak en werd hij meteen enthousiast gepast. Meer kan een zelfmaker zich eigenlijk niet wensen.

Groetjes,
Charlotte