College-stijl vestje
Toen ik begin februari dit vestje opzette, dacht ik eerlijk gezegd dat het een relatief snel project zou worden. Een klassiek model, niet al te ingewikkeld en vooral heel leuk om te zien. Vier maanden later pas was het uiteindelijk helemaal af.
Het was geen gigantisch project qua breiwerk, maar wel een project dat af en toe even terug de vergeetkast in verdween.
Ik zag het patroon voor het eerst in Ik hou van breien van Anna Wilkinson. Die retro-uitstraling sprak me meteen aan. De contrasterende kleuren, de ribboorden en vooral die typische Amerikaanse varsity-look… die moest ik ooit eens opzetten!
Dat “ooit” werd dus februari.
Al vrij snel merkte ik dat het patroon me meer hoofdbrekens bezorgde dan verwacht. Het boek is een Nederlandse vertaling van een Engelstalig patroon en ik weet nog altijd niet of mijn frustraties veroorzaakt werden door het oorspronkelijke patroon of door de vertaling. Regelmatig botste ik op instructies waarbij ik gewoon niet begreep wat er precies bedoeld werd.
Met als gevolg dat ik stukken moest uithalen, herbeginnen, en instructies tot in het oneindige opnieuw lezen.
En ja, op sommige momenten zat er niks anders op dan improviseren. Soms omdat ik dacht dat ik eindelijk begreep wat de bedoeling was, soms omdat ik er gewoon geen energie meer in wilde steken en mijn eigen oplossing logischer leek.
Gelukkig waren er ook dingen waardoor ik verder wilde breien.
Ik ben echt fan van de draaisteek die in de rode stukken wordt gebruikt. Het is vrij gemakkelijk te breien en het eindresultaat is een subtiel vals kabeltje dat gans het breiwerk meer structuur en diepte geeft.
Ik was ook reuze benieuwd hoe de diagonale lijn op de voorpanden gebreid zou worden. Hierbij moest ik nog eens mijn kleurwissel techniek opnieuw opfrissen. Een beetje zoeken en prutsen, dat wel, maar zo’n tof resultaat!
Tijdens het maken heb ik nog een paar kleine zaken aangepast.
Zo liet ik het borstzakje uit het oorspronkelijke patroon achterwege. Persoonlijk vind ik het vestje zonder zakje net iets mooier.
Ook twijfelde ik even of ik een rits zou inzetten in plaats van de tien knoopjes uit het patroon. Uiteindelijk bleef ik toch bij de originele versie. Bij Veritas vond ik exact de juiste kleur knoopjes en achteraf bekeken ben ik heel blij met die keuze. Ze passen perfect bij de retro uitstraling.
Het was trouwens ook al een hele tijd geleden dat ik nog eens een patroon breide dat volledig in elkaar genaaid moest worden. Meestal kies ik voor naadloze patronen.
Het in elkaar zetten zelf viel eigenlijk heel goed mee, al vond ik de naden aanvankelijk wat dik uitvallen. Misschien bestaat daar nog een betere techniek voor die ik niet ken?
Maar die te dikke naden werden voornamelijk verholpen tijdens het wassen en blocken.
En daarbij probeerde ik eens iets nieuws. Ik heb namelijk voor het eerst steam blocking gebruikt. Daarbij hou je de stoom van een strijkijzer boven het breiwerk zonder het effectief aan te raken. Ik had eigenlijk niet verwacht dat dat zoveel verschil zou maken.
Na het gewone wassen voelde het vestje al zachter aan, maar door de stoom werd hij nog soepeler. Ook de naden kwamen veel mooier te liggen, waardoor het geheel meteen een veel professionelere uitstraling kreeg.
Die techniek ga ik in de toekomst zeker nog gebruiken.
Groetjes,
Charlotte
| De Details | |
|---|---|
| Patroon: | College-stijl vestje uit Ik hou van breien – Anna Wilkinson |
| Gebreide maat: | 36 |
| Wol: | Stylecraft Special DK in Claret (±420 m) en Parchment (±635 m) |
| Breinaald: | 3 mm |
| Stekenproef: | 24 steken × 33 rijen = 10 cm |
