Page & Wick #10: januari 2026

Het lijkt wel alsof Page & Wick de laatste tijd nogal veel malchance heeft.

Ik had de dozen van september en november overgeslagen, maar voor die van januari had ik geen skips meer. Normaal had ik een reset moeten krijgen voor het nieuwe jaar, maar dat was op dat moment niet het geval op hun website en toen had ik niet echt goesting om daar achteraan te lopen, lol. Dus ja, januari werd niet geskipt, hoewel ik langer hoe meer mijn twijfels heb of het Page & Wick-abonnement wel bij mij past. Hun keuzes zijn meestal romantasy en ik heb absoluut niets tegen dat genre, maar het zijn niet vaak verhalen waar ik specifiek naar uitkijk of een dure speciale editie van zou willen. Tenzij je natuurlijk afkomt met auteurs zoals Sarah J. Maas, lol.

Soit, terug naar waarom Page & Wick zoveel malchance heeft.

Dit is een unboxing van hun januari-boek. In het slechtste geval zou ik dat begin februari verwacht hebben. Uiteindelijk werd het boek pas halfweg mei geleverd. De verzendpartner waarmee Page & Wick samenwerkte, bleek zijn werk niet bepaald goed te doen. Boeken werden slecht verpakt verstuurd, met beschadigingen als gevolg, er werden onverwijderbare stickers op boeken gekleefd, pakketten kwamen op verkeerde adressen terecht, enzovoort.

Page & Wick besloot daarom alle verzendingen tijdelijk stop te zetten totdat ze een nieuwe verzendpartner hadden gevonden en alles opnieuw op orde was gebracht.

Ik vind het oprecht bewonderenswaardig dat ze ervoor gekozen hebben om de verzending volledig stil te leggen om te voorkomen dat hun klanten de dupe zouden worden. Helaas is dit niet het eerste probleem dat ze hebben moeten oplossen. Ondertussen heb ik al meerdere boeken van hen ontvangen met drukfouten, productieproblemen of andere vergissingen. En ja, uiteraard speelt dit mee in mijn overweging of ik dit abonnement wel wil behouden.

Maar goed, terug naar deze unboxing.

Het thema van januari was Once Upon a Winters Curse, wat uiteraard meteen doet denken aan een winters sprookje. Zoals verwacht zou dit boek opnieuw een romantasy worden, vol schaduwmagie, een vervloekt koninkrijk en de klassieke enemies-to-lovers trope. Op zich allemaal elementen die mij in verhalen wel kunnen smaken.

Dit boek werd A Curse of Shadows and Ice van Catharina Maura.

Ik had nog nooit van deze auteur of dit boek gehoord, maar van zodra ik las dat het een Beauty and the Beast retelling was, steeg mijn enthousiasme toch meteen een flink stuk, lol.

Op zich klinkt de korte inhoud inderdaad als iets dat mooi binnen zo’n hervertelling zou passen. Niet bijzonder origineel of verrassend misschien, maar alleen al die associatie maakt dat ik automatisch meer interesse krijg.

De standaardcover vond ik eerlijk gezegd niet bepaald geïnspireerd, dus ik ben blij dat Page & Wick er iets helemaal anders van heeft gemaakt.

De illustratie van @kasia.jasmina voelt echt aan als iets uit een sprookjesboek. Vooral de dualiteit tussen de lichte kant links en de duistere kant rechts vind ik heel origineel. De tekening zit boordevol details en ik ben fan van de tekenstijl.

Ook de manier waarop de illustraties op zowel de voor- als achterkant worden ingekaderd met zilverfolie vind ik heel geslaagd. Het versterkt dat sprookjesboek gevoel nog extra.

Deze cover is zonder twijfel een enorme stap vooruit ten opzichte van de standaardcover.
Tegelijkertijd is het vreemd genoeg geen cover die mij echt vastgrijpt. Ik vermoed dat ik er in een boekhandel misschien gewoon voorbij zou lopen. Begrijp me niet verkeerd: ik vind hem mooi. Maar hij trekt mijn blik niet meteen naar zich toe. Ik kan niet goed uitleggen waarom.

De hardcover zelf straalt dan weer volledig die winterse sfeer uit. De achtergrond bestaat uit schakeringen van blauw, paars, zwart en wit, met tekst en sneeuwvlokken in zilverfolie.

Gezien we in het verleden van Page & Wick al eens een boek kregen met een typfout op de cover, heb ik deze tekst verschillende keren opnieuw gelezen om te controleren of alles deze keer wel correct was, lol.

Ik zie geen fouten, dus phew!

Voor de rest vind ik de hardcover prima. Niet echt iets waarvan ik achterover val, maar zeker mooi genoeg.

Datzelfde gevoel van “niet wauw, maar wel mooi genoeg” zet zich eigenlijk verder bij de sprayed edges.

Boven- en onderaan krijgen we enkel een effen kleur, terwijl de voorkant versierd werd met een illustratie van sneeuwvlokken en rozen.

Ik vind het wat vreemd dat die rozen hier plots zo’n prominente rol krijgen. Tot nu toe werd dat motief nergens echt nadrukkelijk naar voren geschoven. Ja, er staan rozen op de omslagillustratie, maar ze lijken daar niet belangrijker dan alle andere elementen.

Daardoor voelt de keuze voor de rozen op de sprayed edges een beetje onverwacht aan. Maar goed, het kleurenpalet past wel mooi binnen het geheel.

Bij Page & Wick krijgen we doorgaans dezelfde illustratie op beide schutbladen en deze illustratie van @drawing.llamas straalt echt wel Belle en het Beest uit. Vooral het uiterlijk van het vrouwelijke personage en haar jurk doen meteen aan Belle denken.

Op zich zie ik absoluut dat dit een mooie illustratie is en dat de artiest veel talent heeft.

Toch was ik er niet echt van onder de indruk.
De kwaliteit van de schutbladen leek namelijk ondermaats. De tekening oogde wazig, alsof een kleine afbeelding veel te groot was opgeblazen. Eerst dacht ik dat dit misschien een bewuste artistieke keuze was om de scène een wat dromerige uitstraling te geven?

Tot ik enkele dagen later een mail van Page & Wick ontving met, jawel, alweer een verontschuldiging. Mannekes, lief.
Het voelt ondertussen alsof ze bij bijna elk boek dat ik van hen ontvangen heb een excuses-mail hebben moeten uitsturen.

Dit is wat ze schreven:

Due to a production error, an incorrect file was used for the endpapers. While the difference is subtle, we want to ensure the beautiful artwork is shared exactly as it was originally intended.

To do this, we will be sending a high-quality art print to all affected customers. This will be dispatched to you separately once ready, and no action is needed on your part.

Dus ja, het wazige uiterlijk was duidelijk helemaal geen bewuste keuze.
En uiteraard is het vriendelijk dat ze een extra art print willen opsturen, maar eerlijk gezegd hoeft dat voor mij niet echt. Ik had liever een gedeeltelijke terugbetaling gekregen.

Ik heb steeds meer het gevoel dat er bij Page & Wick toch serieuze problemen zijn met communicatie en kwaliteitscontrole. Hoe is het mogelijk dat dit blijft gebeuren?
Het maakt mij niet bepaald enthousiast over het bedrijf en het geeft mij ook weinig vertrouwen om mijn abonnement te behouden.

Ik kan best sympathie opbrengen voor een kleine onderneming, maar na drie jaar actief te zijn, kan je hen toch moeilijk nog een nieuwe firma noemen. Op een bepaald moment verwacht je toch dat de grootste struikelblokken ondertussen achter hen liggen en bepaalde fouten niet meer blijven terugkomen. Eerlijk gezegd begint het stilaan een beetje gênant te worden.

Dus ja, mijn eerste Page & Wick-doos na twee skips heeft mij niet echt overtuigd dat ik dit abonnement wil houden.

Hun ideeën zitten vaak goed en de concepten zijn meestal interessant. Maar het ontbreekt voor mij te vaak aan die echte wauw-factor. En het feit dat er bijna consequent fouten opduiken in hun edities helpt natuurlijk ook niet, zeker niet voor een abonnement met een toch vrij stevig prijskaartje.
Mijn geduld om hen nog extra speelruimte te geven is ondertussen eigenlijk wel opgebruikt.

Dit abonnement biedt drie skips op zes boeken per jaar. De boeken van maart, mei en juli heb ik ondertussen al overgeslagen omdat geen enkel boek mij voldoende aansprak om er een dure speciale editie van te willen.
Volgens mijn account heb ik momenteel nog één skip over, terwijl ik dacht dat die allemaal opgebruikt waren. Dus voorlopig laat ik het abonnement nog even lopen om te zien wat de komende keuzes worden.
Maar ik vermoed dat, zodra ik niet langer kan skippen en de boekkeuzes mij niet overtuigen, ik waarschijnlijk een kruis zal trekken over dit abonnement.

Vorige week kondigde Page & Wick bovendien aan dat ze vanaf oktober een nieuw kwartaalabonnement rond Epic Fantasy lanceren. En amper enkele dagen later volgde alweer een aankondiging voor een wachtlijst van een nieuw tweemaandelijks Spicy Romance-abonnement.
Ze voelen zich duidelijk klaar om uit te breiden. Maar mijn ervaring met hen heeft mij voorlopig nog niet overtuigd van de maturiteit en consistentie die nodig zijn om vertrouwen te wekken voor zo’n uitbreiding.

Hoewel mijn oren bij de woorden “Epic Fantasy” spontaan beginnen te flapperen, ga ik dat abonnement toch met een gerust hart aan mij voorbij laten gaan.
Misschien verandert mijn mening ooit nog, maar voorlopig moeten ze voor mij eerst bewijzen dat ze hun huidige productieproces volledig onder controle hebben.

Groetjes,
Charlotte