Na mijn uitgebreide reflectie op de leesdoelen van 2025, is het nu tijd om nog dieper in de harde cijfers te duiken. Niet om conclusies af te dwingen, maar eerder om te kijken of mijn gevoel over leesjaar 2025 ook ondersteund of net tegengesproken wordt door de data.

In tegenstelling tot andere jaren gooi ik dit keer niet alles op één grote hoop. Dit bericht zal zich vooral focussen op de kerncijfertjes, of wat ik – toen ik nog een leeslog bijhield – de leeslog trackers noemde. Ik ga dus vooral reflecteren over hoe ik las in 2025: wat voor boeken ik oppikte, in welke formats en welke genres en doelgroepen de bovenhand namen. Of ik nog een bericht ga schrijven over alle andere cijfertjes valt nog te bezien.

Zoals altijd, dit is puur voor de nerdy fun, zonder oordeel of prestatiedruk. Gewoon een inkijkje in hoe mijn leesjaar 2025 er in cijfers uitzag.

Sterretjes

Als eerste de meest voor de hand liggende en misschien ook de meest besproken tracker, namelijk mijn beoordeling van de gelezen boeken.

Wanneer ik de verdeling van de sterretjes bekijk, krijg ik een vertrouwd beeld te zien. Zoals in de meeste jaren volgt ook deze grafiek netjes een soort normale curve: weinig boeken aan de uitersten (1 ster of 5 sterren) en een duidelijke concentratie in het midden. Het grootste aandeel van mijn gelezen boeken in 2025 kreeg 3 sterretjes (33%), op de voet gevolgd door 4 sterretjes (31%).

Ik vind het altijd leuk om diezelfde verdeling ook eens visueel te zien, met de boekcovers erbij. Sterren geven blijft uiteindelijk toch iets van het moment. Hoe hard ik ook probeer om er een zekere systematiek achter te steken – via CAWPILE, of mijn vertaalde BALSPEL-systeem – er blijven altijd boeken waar ik achteraf bij denk: dit zou ik nu precies meer (of minder) sterren geven. Maar in grote lijnen kan ik me wel vinden in deze verdeling. Ze voelt eerlijk en representatief voor hoe mijn leesjaar verliep.

Omdat ik zelf het gevoel had dat 2025 een minder sterk leesjaar was dan andere jaren, wilde ik de cijfers van 2025 ook eens naast die van de voorbije jaren leggen. En daar komt eigenlijk uit dat het gevoel niet echt bevestigd wordt door de data.

Wanneer je de sterverdeling van 2020 tot en met 2025 vergelijkt, zie je vooral veel stabiliteit. Drie sterren domineren elk jaar, vier sterren schommelen wat maar blijven sterk vertegenwoordigd, en vijfsterrenboeken blijven consequent zeldzaam. 2025 valt daarin niet extreem uit de toon.

De geleidelijke toename van DNFs doorheen de jaren, met 2025 als voorlopig hoogste punt (7%), valt wel op. Dat hoeft niet per se iets negatiefs te betekenen over de kwaliteit van de boeken, maar zegt meer over mij als lezer. In plaats van me koppig door een boek te sleuren ‘omdat het nu eenmaal hoort’, durf ik tegenwoordig met een geruster hart een boek weg te leggen als het mij niet aanspreekt en accepteer ik dat het misschien gewoon niet voor mij is.

Type boek

Naast wat ik lees, houd ik ook al jaren bij in welk formaat ik mijn boeken lees. Voor 2025 onderscheidde ik opnieuw drie categorieën: fysieke boeken, e-boeken en audioboeken.

Wanneer ik naar de verdeling van dit jaar kijk, springt vooral één trend in het oog: het aandeel audioboeken is verder blijven dalen. In 2023 zakte dat percentage voor het eerst onder de 40%, naar 30%. In 2024 bleef het nog min of meer stabiel rond 33%, maar in 2025 ging het verder omlaag tot 29%. Daarmee lees ik voor het eerst in jaren minder dan een derde van mijn boeken via audio.

Daartegenover staat een duidelijke stijging van het aantal fysiek gelezen boeken. In 2025 werd bijna de helft van alle boeken op papier gelezen (49%), een forse toename ten opzichte van de voorgaande jaren en het hoogste aandeel in deze hele reeks. Het e-boek blijft een soort stabiele middenmoter: minder dominant dan audio in mijn vroegere jaren, maar duidelijk een vast onderdeel van mijn leesgedrag.

Nu moet ik hier wel een kleine kanttekening bij maken. De cijfers voor 2025 zijn namelijk niet helemaal zwart-wit. Ik lees steeds vaker hybride: een boek dat ik fysiek begin, maar waarvan ik tussendoor ook een paar hoofdstukken beluister als ik aan het knutselen ben, het huis opruim of iets anders doe waarbij lezen niet praktisch is. In mijn Excel heb ik daarom vooral genoteerd hoe ik een boek begon te lezen, en niet noodzakelijk elk formaat dat ik onderweg gebruikte. Dat maakt deze tracker iets minder precies dan pakweg vijf jaar geleden, toen ik meestal trouw bij één formaat per boek bleef.

Dat gezegd zijnde, voelt de daling in audioboeken wel degelijk als een echte verschuiving, en niet louter als een registratiekwestie. In de beginjaren dat ik audioboeken ontdekte, waren ze goed voor meer dan 40% van mijn leesvolume. Tegenwoordig grijp ik veel minder automatisch naar audio. Enerzijds omdat ik bewuster boeken uit mijn eigen boekenkast wil lezen, maar anderzijds ook omdat mijn luistermomenten veranderd zijn. Als ik iets wil horen, zet ik steeds vaker muziek of een YouTube-video op in plaats van een audioboek.

Daarnaast speelt ook mijn dagelijkse routine een rol. Ik ga nog steeds naar de fitness, maar wandel een stuk minder dan vroeger, terwijl net die wandelmomenten jarenlang mijn belangrijkste audioboekmomenten waren.

Wat hier voor mij ook onlosmakelijk mee samenhangt, is het dalende aantal uitgelezen boeken in totaal. Audioboeken maken het voor een stuk eenvoudiger om meer te lezen, gezien ze de momenten vullen waarin fysiek lezen niet mogelijk is en zorgen ervoor dat lezen letterlijk meeloopt met mijn dagelijkse bezigheden. Nu ik minder vaak naar audioboeken lijk te grijpen, verdwijnen die “extra” leesmomenten grotendeels, en dat lijkt zich vrij rechtstreeks te vertalen in minder boeken per jaar.

Of die twee evoluties volledig causaal verbonden zijn, durf ik niet met zekerheid te zeggen. Er zal wel iets in zitten, maar daarnaast zie ik ook dat ik bewuster en geconcentreerder inzet op fysieke boeken en vaak ook voor langere of complexere verhalen, die ik moeilijker consumeren vind in audioboekvorm. Dat resulteert misschien in minder gelezen titels, maar daarom niet noodzakelijk in minder gelezen pagina’s.

Doelgroep

Traditiegetrouw neem ik ook de verdeling van de gelezen doelgroepen mee in dit overzicht: jeugdboeken, Young Adult en volwassenenboeken. Maar hier is de trend duidelijk en allesbehalve verrassend.

In 2025 was het overgrote merendeel van mijn gelezen boeken gericht op een volwassen publiek. Concreet ging het om 85% volwassenenboeken, terwijl de resterende 15% onder de noemer Young Adult vielen. Jeugdboeken kwamen dit jaar zelfs helemaal niet aan bod.

Als ik deze cijfers naast die van de afgelopen jaren leg, zie je een duidelijke en consistente verschuiving. Het aandeel YA-boeken daalt al enkele jaren op rij, terwijl volwassenenboeken steeds meer de norm worden binnen mijn leeslijst. Dat is geen plotse breuk, maar eerder een geleidelijke evolutie die mooi aansluit bij hoe mijn smaak, interesses en leesprioriteiten zich de afgelopen jaren hebben ontwikkeld.

Wat me tijdens het bijhouden van deze cijfers wel opviel, is dat ik me bij heel wat gelezen boeken expliciet afvroeg of ze echt als volwassenenboek geschreven waren. Bij sommige titels had ik sterk het gevoel dat ze inhoudelijk evengoed als YA zouden kunnen worden geclassificeerd, maar misschien om marketingredenen als “adult” in de markt zijn gezet.

Dat bracht me automatisch bij een bredere vraag: wat maakt een boek eigenlijk YA of volwassen?
Is dat de leeftijd van het hoofdpersonage? De thema’s die aan bod komen? De complexiteit van de plot? De aanwezigheid (of explicietheid) van geweld of seks? Hoe meer ik erover nadenk, hoe vager die grens lijkt te worden. Het onderscheid voelt soms arbitrair, en misschien speel ik daar zelf onbewust ook een rol in, met bepaalde verwachtingen of vooroordelen tegenover specifieke labels, thema’s of schrijfstijlen.

Daar komt nog bij dat er de laatste jaren ook een aparte categorie is ontstaan (New Adult) die via social media een beetje een eigen leven is gaan leiden. In mijn hoofd staat dat label vaak gelijk aan “romantische verhalen met explicietere scènes”, maar ook daar weet ik dat dit een versimpeling is. Hoe dan ook voelt het aan alsof de traditionele doelgroep-indelingen steeds minder scherp omlijnd zijn.

Wat ik bij mezelf wel heel duidelijk merk, is dat het label Young Adult invloed heeft op hoe ik lees. Bij YA-boeken heb ik minder geduld: ik ben sneller geneigd om af te haken, minder bereid om “door de opstartfase heen te lezen” en durf sneller beslissen dat iets niets voor mij is. Bij een boek dat als volwassenenboek wordt gepresenteerd, ben ik daarentegen vaker bereid om door te zetten, zelfs wanneer het begin me niet meteen overtuigt.

Dat besef voelt ergens ongemakkelijk, want het wijst duidelijk op een vooroordeel. Misschien hadden sommige YA-boeken mij net zo goed kunnen verrassen, als ik ze dezelfde ruimte en aandacht had gegeven. Het is dus zeker iets om mee te nemen naar volgende leesjaren: niet alleen kritisch zijn in wat ik kies, maar ook in hoe ik lees en beoordeel, los van het etiket dat erop kleeft.

Cijfermatig vertelt deze tracker dus een vrij eenvoudig verhaal, maar inhoudelijk roept hij net interessante vragen op, over labels, verwachtingen en de invloed daarvan op mijn leeservaring.

Genres

Uiteraard hield ik ook bij in welk (hoofd)genre de gelezen boeken werden ingedeeld, al merk ik dat dit de laatste jaren steeds vaker voor twijfel zorgt. Veel boeken laten zich nu eenmaal niet meer netjes in één vakje stoppen, en zeker bij genres als fantasy vervagen de grenzen almaar meer. Toch blijft het interessant om ook hier het grotere plaatje te bekijken.

Dat fantasy opnieuw met voorsprong mijn meest gelezen genre is, zal niemand verbazen. In 2025 viel maar liefst 53% van alles wat ik las onder die noemer. Daaronder valt een brede waaier van zogenoemde fantasy, van epic fantasy tot cozy fantasy en romantasy.

Traditioneel bestaat mijn top drie gelezen genres uit Fantasy, Romantiek en Mysterie/Thriller, en ook in 2025 bleef die rangorde op papier overeind. Toch vertellen de cijfers dit jaar iets meer dan enkel een top drie.

Zo zie je dat mysterie en thriller in 2025 uitkomen op 17%, wat opnieuw lager is dan in eerdere jaren. Die daling kan vrij rechtstreeks gelinkt worden aan een andere duidelijke trend uit mijn statistieken: dit zijn namelijk net de genres die ik traditioneel het vaakst via audioboek lees. Aangezien mijn aandeel audioboeken de afgelopen jaren gestaag daalde, is het logisch dat dit zich ook weerspiegelt in deze genreverdeling. Minder luisteren betekent hier dus vrij letterlijk minder thrillers en mysteries.

Ook romantiek kende opnieuw een daling en kwam in 2025 uit op 13%. Toch voelt het niet alsof ik dit genre echt heb “gemist”. Van de 54 fantasyboeken die ik dit jaar las, hadden er namelijk 20 romantiek als secundair genre. Het lijkt er dus sterk op dat ik mijn romantiek-fix steeds minder haal uit puur romantische verhalen, en steeds vaker uit boeken die genres combineren, in dit geval dus fantasy met een sterk romantisch plot.

Sci-fi blijft doorheen de jaren stabiel aanwezig, met rond de 10 à 11% van mijn gelezen boeken. Dat is op zich weinig verrassend, maar wel grappig in het licht van wat ik elk jaar opnieuw over dit genre zeg: dat ik er eigenlijk meer van zou willen lezen, omdat ik denk dat ik het heel goed ga vinden. Sci-fi blijft zo een genre van intenties en goede voornemens. Aanwezig, maar nooit dominant.

Het leesritme van 2025

Hoewel ik in mijn Excel nog heel wat extra cijfertjes heb staan waar ik iets over zou kunnen zeggen, lijkt dit mij een mooi moment om dit opnieuw behoorlijk uitgebreide bericht af te ronden. Ik sluit daarom af met een laatste overzicht dat alles samenbrengt: het aantal gelezen boeken tegenover het aantal gelezen bladzijden, uitgesplitst per maand.

Wat meteen opvalt, is dat het aantal gelezen boeken en het aantal gelezen bladzijden in grote lijnen mooi parallel lopen. Maanden waarin ik meer boeken las, zijn doorgaans ook de maanden waarin ik meer bladzijden verwerkte. Dat wijst op een vrij consistent leesritme doorheen het jaar, zonder extreme pieken of dalen.

Toch zitten er een paar kleine nuances in die het overzicht net interessant maken. Zo is er in juli en augustus een lichte omkering zichtbaar. In juli las ik meer boeken dan in augustus, maar in augustus lag het totale aantal gelezen bladzijden hoger. Dat suggereert dat ik in de zomermaanden misschien net iets dikkere boeken oppakte, of minder snel door kortere titels ging.

Daarnaast valt ook op dat maanden zoals februari, april, juni en november uitgesproken sterke leesmaanden waren, zowel qua boeken als qua bladzijden.
Wanneer ik deze maandcijfers naast die van de afgelopen jaren leg, blijkt dat dit patroon geen toeval is. Maanden zoals april, juni en november duiken doorheen de jaren opvallend vaak op als sterke leesmaanden, zowel qua aantal boeken als gelezen bladzijden.

De piek in april valt makkelijk te verklaren: al een aantal jaar neem ik trouw deel aan de Magical Readathon, wat bijna automatisch betekent dat ik in die maand meer lees. Dat deze maand doorheen de jaren zo consistent sterk is, voelt dus minder als toeval en meer als een vast ankerpunt in mijn leesjaar.

Ook de zomerschuif die in de cijfers te zien is, krijgt hierdoor extra context. Het tweede deel van de Magical Readathon vond vroeger traditioneel plaats in augustus, wat toen vaak zorgde voor een leesboost in die maand. Sinds 2024 is dit onderdeel echter verschoven naar september, wat ook verklaart waarom augustus de laatste jaren minder uitgesproken is, terwijl september net iets sterker wordt.

2025 past daarmee mooi binnen een leesritme dat al meerdere jaren terugkomt: niet gekenmerkt door extreme uitschieters, maar wel door vaste momenten waarop lezen net iets meer centraal staat.

En voilà, hiermee rond ik dit cijfermatige luik van mijn leesjaar 2025 af. Al deze grafieken en percentages leveren misschien geen spectaculaire nieuwe inzichten op, maar ze bevestigen wel dat mijn leesgedrag bewuster, trager en selectiever wordt.

In die zin sluiten deze cijfers mooi aan bij mijn reflectie over de leesdoelen van 2025. Ze tonen geen perfect leesjaar, maar wel een leesjaar dat steeds beter bij mij past en dat is uiteindelijk veel belangrijker dan eender welke grafiek.

Groetjes,
Charlotte