Een onverwacht herfstweekje op Ibiza

Het is ondertussen alweer een week of twee achter de rug, maar begin november ging ik nog even op reis.
In oktober vroeg een vriendin plots of ik de week van 8 tot 15 november vrij kon nemen. Het was nog niet helemaal zeker, maar als ze verplicht nog verlof moest opnemen, wilde ze graag naar warmere oorden ontsnappen. De shortlist werd al snel Tenerife of Ibiza: nog warm in die periode, mooie wandelingen, en relatief budgetvriendelijk.

Uiteindelijk werd het Ibiza, een bestemming die ik vooral linkte aan fuifbeesten en clubs, en dus helemaal niet op mijn bucketlist stond. Maar mijn reisgenoot verzekerde me dat het er ook heerlijk wandelen is, en de gegoogelde foto’s gaven haar snel gelijk.

Op 8 november vertrokken we dus. Het was even spannend of we überhaupt zouden kunnen vertrekken, want net dan was er al dat gedoe met drones. In Spanje bleek er dan weer staking bij het grondpersoneel, waardoor het ook koffiedik kijken was of onze bagage wel zou aankomen. Maar uiteindelijk verliep alles verrassend vlot, inclusief de overstap in Barcelona.

Het moeilijkste bleek nog het vinden van de shuttlebus voor onze huurauto eens we op Ibiza landden. Maar eenmaal die hindernis overwonnen, stonden we vlot in ons hotel, waar we verwelkomd werden met een lekker glas wijn. Een veelbelovende start, lol!

Onze eerste volledige dag reserveerden we meteen voor een dagwandeling.

Na een heerlijk ontbijtje (de hotelpoes was nog niet zo goed wakker als wij) gingen we op zoek naar een winkel die op zondag open was om picknick in te slaan. Rond 11u startten we onze geplande tocht van ongeveer 16 kilometer, met de nodige ups-and-downs, maar alleen zo krijg je natuurlijk die prachtige uitzichten.

We klommen over rotsige paadjes (soms een beetje te ruig naar onze goesting, waardoor we ook veiligere alternatieven zochten), daalden af richting idyllische strandjes, en bleven regelmatig stilstaan om ademloos naar de horizon te staren, begeleid door het ruisen van de zee.

Dju, uurwerk net iets te vroeg gestopt, lol

De dag erna gingen we op verkenning in Ibiza-stad.
Het was er helaas vrij verlaten. Veel winkels en cafés bleken gesloten voor het seizoen, maar het bleef mooi wandelen langs de oude muren en over de stad uitkijken, zelfs al waren sommige stukken onbereikbaar door werken. De charme was er, maar ze zat een beetje verstopt. Gelukkig vonden we wel een mooi plekje om te lunchen, maar de lunch zelf bleef nogal lang op zich wachten en de vongole in mijn spaghetti waren voor een deel gaan volare.

Op onze derde dag reden we met de auto van uitzichtpunt naar uitzichtpunt en belandden we later in Sant Antoni, waar we genoten van paella aan de haven.

Daarna maakten we nog een rustige wandeling langs de kust, met licht dat perfect over het water viel.

Na een paar meer ontspannen dagen besloten we dat het tijd was om de kuiten opnieuw in te smeren voor een stevigere wandeling. Opnieuw zo’n 16 kilometer, maar deze keer een echte kuitenbijter. Wel trokken we door een totaal ander Ibiza met meer bos, meer schaduw, meer groen. Het voelde zachter en rustiger dan de ruige kustlijn.

De dag erna hielden we het opnieuw op uitzichtpunten, afgewisseld met korte wandelingetjes. ’s Middags lunchten we tussen de citroenbomen in San Juan.

In de vooravond wandelden we naar een plek die ons was aangeraden als dé spot om de zonsondergang te bewonderen, de fameuze “poort naar de hemel”.
Maar helaas: de zon dook niet de zee in, maar achter de bergen. Nog steeds prachtig, maar geen dramatische oranje gloed.

Tot nu toe hadden we schitterend weer gehad, maar voor vrijdag — onze laatste volledige dag op Ibiza — was regen en bewolking voorspeld. Daarom planden we een bezoek aan een grot.
Altijd leuk en fascinerend om te zien, al waren er voor ons gevoel iets te veel artificiële toevoegingen. Begrijpelijk vanuit behoud, maar iets minder indrukwekkend.

Uiteindelijk viel het slechte weer heel goed mee. Na de middag klaarde het volledig op en steeg de temperatuur opnieuw.
We trokken nog naar een paar strandjes, met korte wandelingetjes tussendoor.

En dan moesten de koffers alweer ingepakt worden. Tegen de middag moesten we uitchecken, maar we genoten nog van de laatste zonnestralen in de prachtige tuin van ons verblijf. Een laatste vitamine D-moment vooraleer we terug de vrieskou van België instapten.

Ibiza bleek een echte verrassing en absoluut prachtig om te wandelen. Rustiger dan verwacht en soms wat té leeg in november, waardoor eten vinden al eens een zoektocht werd, maar al bij al een eiland dat me heel erg wist te overtuigen.

We hadden fantastisch weer en kregen uitzicht na uitzicht voorgeschoteld dat me helemaal stil kreeg. Een heerlijke reis en de perfecte oplader voor de komende donkere winterdagen!

Groetjes,
Charlotte