Gelezen in augustus 2025
Augustus bleek opnieuw een wat magere leesmaand, met zelfs nog minder uitgelezen boeken dan in juli. Toch kwam ik qua bladzijden iets hoger uit.
Ik werkte eindelijk die stevige sci-fi af waar ik in juli over vertelde, en vulde de rest van de maand aan met wat luchtigere keuzes, zoals een fantasy romance van een geliefde auteur en een YA-sprookjeshervertelling die al véél te lang ongelezen in mijn kast stond.
Uiteindelijk las ik in augustus 5 boeken, goed voor 2066 bladzijden. Het gemiddelde augustus-boek komt zo op 413 blz/boek.
Alle boeken die ik in augustus begon, las ik ook daadwerkelijk uit, met beoordelingen die schommelden tussen 2 en 4 sterren. Het gemiddelde boek van augustus komt daardoor op 3,4 sterretjes.
Qua doelgroep varieerde ik tussen 2 Young Adult-boeken en 3 volwassen boeken.
In leeswijze was er minder variatie: 1 audioboek en 4 boekenkast-boeken. Voor sommige van die boekenkast-boeken had ik ook toegang tot het e-boek, zodat ik verder kon lezen op reis of buitenshuis.
De genres waaruit ik koos, waren beperkt tot 3 hoofdgenres: sci-fi (1), mysterie (1) en fantasy (3).
Hieronder vind je de lijst van de boeken die ik in augustus las, met mijn beoordeling in sterretjes.
Klik op de link om naar de flaptekst en mijn recensie te springen! Zoals steeds: let op, zowel flaptekst als recensie kunnen spoilers bevatten, zeker bij vervolgdelen in een serie. Soms verberg ik spoilers ook achter een uitklapbare of zwart gemaakte tekst.
- Liu, Cixin – The Three-Body Problem (Remembrance of Earth’s Past #1) ★★★
- Kingfisher, T. – Paladin’s Grace (The Saint of Steel #1) ★★★★
- Lim, Elizabeth – Six Crimson Cranes (Six Crimson Cranes #1) ★★★★
- Kubica, Mary – When the Lights go Out 🎧 ★★
- Lim, Elizabeth – The Dragon’s Promise (Six Crimson Cranes #2) ★★★★
Liu, Cixin – The Three-Body Problem (Remembrance of Earth’s Past #1) ★★★
Genre: Sci-Fi

Four decades later, Beijing police ask nanotech engineer Wang Miao to infiltrate a secretive cabal of scientists after a spate of inexplicable suicides. Wang’s investigation will lead him to a mysterious online game and immerse him in a virtual world ruled by the intractable and unpredictable interaction of its three suns.
This is the Three-Body Problem and it is the key to everything: the key to the scientists’ deaths, the key to a conspiracy that spans light-years and the key to the extinction-level threat humanity now faces.
The Three Body Problem leest meer als een idee dan als een verhaal. De concepten zijn slim, fantasierijk en soms ronduit sinister. Liu’s visie is uniek, en ik hou wel van de richting waarin de reeks lijkt te gaan. Maar dit eerste deel voelde vaak vooral aan als een lange inleiding, een uitgebreide set-up voor wat nog moet komen, in plaats van een boek dat echt op zichzelf kan staan.
Waar het voor mij misliep, was de uitwerking. De schrijfstijl voelde levenloos en houterig, koud en stroef aan, waardoor de personages nooit echt tot leven kwamen. Ze gedroegen zich niet als echte mensen met emoties of logica, maar eerder als voertuigen voor de ideeën die Liu wilde uitwerken. Daardoor bleef het emotioneel oppervlakkig en sleepte het tempo zich voort. Zelfs bij de vele gedetailleerde uitleg vroeg ik me geregeld af hoe personages al die informatie eigenlijk konden weten met hun trage, beperkte communicatiemiddelen.
Het is ook een boek dat erg zwaar leunt op wetenschap. Hoewel ik de diepgang en de verbeelding erachter kon waarderen, had ik er niet altijd de juiste mindset voor en voelde ik me soms precies een dommerik. Bovendien denk ik dat ik meer uit de historische achtergrond had gehaald als ik vooraf wat beter op de hoogte was geweest van de Culturele Revolutie.
Al bij al is dit een intrigerend, ideeën-gedreven boek met momenten van genialiteit, maar het heeft me nooit helemaal van mijn sokken geblazen zoals ik had gehoopt. Ik lees de reeks zeker verder, maar beschouw dit deel vooral als een opstapje. Een veelbelovende, maar onevenwichtige start.
Kingfisher, T. – Paladin’s Grace (The Saint of Steel #1) ★★★★
Genre: Fantasy-Romantiek

Stephen, a broken paladin, spends his time knitting socks and working as a bodyguard, living only for the chance to be useful. But that all changes when he saves Grace and witnesses an assassination attempt gone wrong. Now, Stephen and Grace must navigate a web of treachery and poisoners, while a cryptic killer stalks one step behind.
OMG, dit was zo ongelooflijk schattig! Allé ja, ondanks de gruwelijke onthoofdingen, rottende lijken en enge sekten. Alleen T. Kingfisher kan schrijven over gewelddadige doden en sinistere intriges, en het tóch warm, gezellig en fuzzy doen aanvoelen.
In de kern is dit het verhaal van twee onvolmaakte mensen die liefde vinden te midden van de chaos. Ik vind het geweldig hoe Kingfisher de balans vindt tussen echte spanning en luchtige onnozelheid. Onze hoofdpersonages zijn een beetje raar, gebroken en eindeloos innemend. Ik heb zitten glimlachen en zuchten bij al hun onhandigheid en verlangen, elk van hen overtuigd dat de ander nooit hetzelfde zou voelen.
“Still. If we limited loving to just the sane, undamaged people, the next generation would have about three people in it and presumably humanity would die out shortly afterward.”
Wat me het meeste raakte, was hoe echt ze aanvoelden. De roman vangt prachtig hoe “gewone” mensen zo ongelofelijk mooi kunnen zijn in de ogen van wie hen liefheeft:
“She glared at him, then broke into a grin. It was a broad grin, showing a crooked front tooth, and it made her very briefly beautiful.”
En dan is er Stephen, onze standvastige, betrouwbare, sociaal onhandige paladijn EN een breier. Mijn brei-hart smolt meteen. Zijn stille hobby is tegelijk hilarisch en ontroerend, puur goud. De wereld heeft meer helden nodig die sokken breien om te ontspannen, me dunkt. Mijn favoriete passage is zonder twijfel deze:
“He wished that he could break out his knitting, but for some reason, people didn’t take you seriously as a warrior when you were knitting. He’d never figured out why. Making socks required four or five double-ended bone needles, and while they weren’t very large, you could probably jam one into someone’s eye if you really wanted to. Not that he would. He’d have to pull the needle out of the sock to do it, and then he’d be left with the grimly fiddly work of rethreading the stitches. Also, washing blood out of wool was possible, but a pain.”
En toch weerhield iets me ervan om dit vijf sterren te geven. Voor al zijn warmte, humor en uniekheid, bleef ik achter met een hongerig gevoel. Alsof ik iets miste, maar ik kan niet beschrijven wat.
Toch is Paladin’s Grace ontzettend charmant, oprecht hartverwarmend en doorspekt met Kingfishers typische mix van zoetheid en duister. Een cosy fantasy romance met nét genoeg beet om je alert te houden.
Lim, Elizabeth – Six Crimson Cranes (Six Crimson Cranes #1) ★★★★
Genre: YA Fantasy

Shiori’anma, the only princess of Kiata, has a secret. Forbidden magic runs through her veins. Normally she conceals it well, but on the morning of her betrothal ceremony, Shiori loses control. At first, her mistake seems like a stroke of luck, forestalling the wedding she never wanted. But it also catches the attention of Raikama, her stepmother.
A sorceress in her own right, Raikama banishes the young princess, turning her brothers into cranes. She warns Shiori that she must speak of it to no one for with every word that escapes her lips, one of her brothers will die.
Penniless, voiceless, and alone, Shiori searches for her brothers, and uncovers a dark conspiracy to seize the throne. Only Shiori can set the kingdom to rights, but to do so she must place her trust in a paper bird, a mercurial dragon, and the very boy she fought so hard not to marry. And she must embrace the magic she’s been taught all her life to forswear–no matter what the cost.
In 2021, toen ik nog mijn FairyLoot YA-abonnement had, ontving ik Six Crimson Cranes. Toen wist ik eigenlijk al dat ik dit boek geweldig zou vinden. Een sprookjesachtige hervertelling met verbeeldingsvolle twists, een frisse setting die ik nog niet vaak was tegengekomen, en die magische mix van herkenbaar en nieuw. En toch werd het mijn oudste ongelezen bookbox-boek. Ik kan op dit moment absoluut niet begrijpen waarom ik zo lang gewacht heb om dit boek vast te pakken!
Dit was exact wat ik had gehoopt: leuk, episch, rijk en compleet meeslepend. Vanaf de eerste hoofdstukken zat ik er helemaal in en liet het me niet meer los.
En dat einde! Ik vond het geweldig hoe de twist speelde met verwachtingen, om die dan volledig onderuit te halen. Wat begon als een gezellig, lief sprookje groeide uit tot iets veel dieper, vol hart en persoonlijkheid.
Natuurlijk, het blijft YA, dus sommige dingen werden net iets te makkelijk opgelost of niet helemaal uitgewerkt zoals ik het had gewild. Maar dat hield me niet tegen om ervan te genieten. Ik ben toch wel een beetje boos op mezelf dat ik dit zo lang ongelezen in mijn boekenkast heb laten staan.
Six Crimson Cranes is weelderig, leuk en doordrenkt met de soort magie die me eraan herinnert waarom ik zo van sprookjes hou.
🎧 Kubica, Mary – When the Lights go Out ★★
Genre: Mysterie

Jessie Sloane is on the path to rebuilding her life after years of caring for her ailing mother. She rents a new apartment and applies for college. But when the college informs her that her social security number has raised a red flag, Jessie discovers a shocking detail that causes her to doubt everything she’s ever known.
Finding herself suddenly at the center of a bizarre mystery, Jessie tumbles down a rabbit hole, which is only exacerbated by grief and a relentless lack of sleep. As days pass and the insomnia worsens, it plays with Jessie’s mind. Her judgment is blurred, her thoughts are hampered by fatigue. Jessie begins to see things until she can no longer tell the difference between what’s real and what she’s only imagined.
Meanwhile, twenty years earlier and two hundred and fifty miles away, another woman’s split-second decision may hold the key to Jessie’s secret past. Has Jessie’s whole life been a lie or have her delusions gotten the best of her?
Voor de Aeldia yearlong readalong in augustus moest ik een boek lezen met het woord “light” in de titel. Geen van de opties die ik daarvoor had klaarliggen, trok me erg aan, tot ik When the Lights Go Out tegenkwam in mijn audioboek-app. Van Mary Kubica had ik al eens eerder een boek gelezen, wat niet bepaald een succes was, maar ik wou haar toch nog een kans geven. Dit klonk tenslotte best intrigerend.
Maar helaas werd dit weer een tegenvaller.
Ik moet toegeven dat het vlot las. Het verhaal trok me mee en ik wou absoluut weten hoe het verder zou gaan. Kubica kan spanning opbouwen en haar lezers meeslepen. Tot op een bepaald punt was ik best geïnvesteerd, ook al ergerde ik me soms aan de schrijfstijl (repetitief, inconsistent) en aan het gedrag van de personages.
Maar dan kwam de grote onthulling. En wat was dat voor een kinderachtig, geforceerd en compleet cliché plottwist? Het maakte het hele boek gewoon belachelijk. Alle opgebouwde spanning viel in één klap in het water.
Dus ja, het las snel en de suspense zat goed, maar de ontknoping verpestte alles. Met twee boeken gelezen, durf ik wel besluiten dat Mary Kubica gewoon niets voor mij is.
Lim, Elizabeth – The Dragon’s Promise (Six Crimson Cranes #2) ★★★★
Genre: YA Fantasy

Princess Shiori made a deathbed promise to return the dragon’s pearl to its rightful owner, but keeping that promise is more dangerous than she ever imagined.
She must journey to the kingdom of dragons, navigate political intrigue among humans and dragons alike, fend off thieves who covet the pearl for themselves and will go to any lengths to get it, all while cultivating the appearance of a perfect princess to dissuade those who would see her burned at the stake for the magic that runs in her blood.
The pearl itself is no ordinary cargo; it thrums with malevolent power, jumping to Shiori’s aid one minute, and betraying her the next—threatening to shatter her family and sever the thread of fate that binds her to her true love, Takkan. It will take every ounce of strength Shiori can muster to defend the life and the love she’s fought so hard to win.
Ik begon aan The Dragon’s Promise met hoge verwachtingen na hoe hard ik Six Crimson Cranes had genoten, en in het begin voelde dit boek ook echt als een terugkeer naar datzelfde hart en diezelfde magie. Het stuk in de drakenwereld vond ik geweldig, en eerlijk gezegd had ik gehoopt dat we daar langer zouden blijven. Die wereld was zó rijk en intrigerend, dat het een beetje bruusk aanvoelde toen we die alweer snel achterlieten.
De schrijfstijl blijft wel prachtig en meeslepend. De wereld die Lim gecreëerd heeft, is weelderig en uitgebreid, en ik ben ervan overtuigd dat er nog veel meer verhalen in verscholen zitten. Maar in dit boek leek het alsof er gewoon te veel in gepropt werd. Er waren veel zijplots, het ritme werd chaotisch, en het deed me een beetje denken aan Unravel the Dusk, met dat gevoel van “te veel in te weinig tijd”.
Mijn grootste ergernis zat bij Shiori zelf. In Six Crimson Cranes apprecieerde ik haar terughoudendheid, ook al werd dat afgedwongen door de vloek, omdat het haar verplichtte om na te denken voor ze iets deed. Hier leek het alsof ze alle snelle, domme beslissingen die ze in het eerste boek niet had kunnen nemen, ineens wou inhalen. Dat begon soms wel te storen.
En dan Seryu… Ik keek zó uit naar meer drakencontent, maar uiteindelijk kwam hij nauwelijks aan bod. En wanneer hij wel verscheen, voelde hij helemaal niet meer als dezelfde figuur die ik zo tof vond in het eerste boek. Hij was vlakker, minder sympathiek en dus teleurstellend.
Alles bij elkaar had ik het gevoel dat dit eigenlijk een trilogie had moeten zijn. Er zat genoeg verhaal in om uit te spreiden, maar doordat alles in een tweeluik moest passen, voelde dit vervolg soms rommelig en overvol.
Toch heb ik er nog altijd van genoten. Het einde was bevredigend, en als Lim ooit terugkeert naar deze wereld, dan ben ik zeker van de partij. Alleen… dit tweede deel kon me net iets minder bekoren dan het eerste.