Mee bezig #15: Kpop Demon Hunters editie
De creativiteit staat hier momenteel volledig in het teken van Kpop Demon Hunters.
Bij mijn nichtjes en neefjes is de mania voor deze Netflix film al een tijdje stevig toegeslagen, en ja hoor, door hun toedoen belandde ik op een zomerse zaterdagavond ook in de zetel voor de film.
Ik moet toegeven dat ik de hype helemaal snap. De film was mega plezant en de liedjes zo catchy dat die nu nog regelmatig door mijn hoofd spoken. Echt belachelijk hoe goed die ganse film in elkaar zit.
Die hyperfixatie van mijn nichtjes… oké, oké, (betrapt!) mijn hyperfixatie 😅 … zorgt er dus voor dat ik keiveel goesting heb om die personages op de één of andere manier zelf te maken. Mijn hoofd zoemt van de ideeën: poppen, sleutelhangers, tassen, knuffels… en Instagram en Pinterest blijven me overspoelen met mensen die ook al tal van prachtige fancreaties maakten.
Uiteraard heb ik mijn nichtjes al verschillende keren ideetjes laten zien, gewoon om hun reacties te peilen. Het resultaat? Ik wil natuurlijk weer véél te veel tegelijkertijd doen en maken. En zoals steeds moet ik mezelf sturen om op één iets tegelijk te focussen, wil ik dat er meer van komt dan alleen maar ideeën verzamelen.
Eerste focusproject
Het eerste idee waar ik al concreet aan begonnen ben, is een trui geïnspireerd op de meidengroep Huntrix. Bij het samen bekijken van ideetjes en merchandise voor de film, passeerde deze paarse hoodie met Huntrix-logo. Toen ik zei dat ik denk wel een trui met zo’n logo op kan breien, werd dit met een volmondig “jaaaa!” onthaald. Mijn brein schoot hierbij meteen in actie en genereerde verschillende opties en variaties.
Mijn oorspronkelijke plan was vrij simpel: een basic raglantrui breien en daarna het logo er met duplicate stitch op borduren. Gelijkaardig met wat ik destijds deed met de dino-truien. Maar dit keer met een ander basismodel van trui, om het interessant te houden.
In afwachting tot ik het perfecte patroon vond, begon ik alvast in Excel te prutsen om het logo in pixelvorm te zetten. Ik probeerde verschillende versies; van het symbool op zich, het symbool met de hoofdletter H, tot de volledige groepsnaam in het herkenbare lettertype. Hoe plezant ik dat prutsen en genereren ook vond, ik had ook al snel door dat dit eigenlijk tot niks leidde. Het had geen zin een pixel patroon te genereren voor het logo, als ik nog niet wist hoe mijn canvas (a.k.a. de trui) eruit zou zien (hoeveel steken breed en hoog bijvoorbeeld).
Dus ik verlegde mijn focus naar het zoeken van een breipatroon voor de perfecte basistrui. Uiteindelijk vond ik de Youth Fern Cropped Sweater van Amanda Morse
Het waren vooral de leuke ajourdetails aan de meerderingen voor de schouders die mijn aandacht trokken. Dat was eens iets anders dan de gewone rechte lijnen in de standaard raglan, wat het breien toch iets spannender zou maken. Ik nam het patroon door en dook ook in de opmerkingen van andere makers op Ravelry.
Voor de kleur was al van in het begin duidelijk dat de basiskleur paars zou worden. Niet alleen was dit de kleur van de hoodie die de inspiratie ontstak, maar het is ook het kleur die ik associeer met Rumi, wat toch het favoriete personage is van het nichtje voor wie ik deze trui aan het uitwerken ben. Omdat mijn wolvoorraad zo gigantisch blijft, wil ik wel heel graag proberen de trui te maken zonder nieuwe wol te kopen en zo viel mijn keuze uiteindelijk op een meer donker mauve kleur (meer bepaald “Grape” in Stylecraft Special DK)
Van berekeningen naar brainstorm
Tijdens het doornemen van de notities die andere mensen maakten bij dit patroon, las ik dat de halslijn smaller uitvalt dan op de foto’s. Daarom besloot ik het patroon aan te passen. Met meer steken bij de start en minder raglanmeerderingen onderweg hoopte ik tot de juiste maat te komen. Excel werd dus weer bovengehaald om deze aanpassingen te verwerken, zodat ik tijdens het breien niet te veel meer moest nadenken. Eenmaal alles berekend met mijn steekverhouding, was ik klaar om op te zetten!
Dankzij al mijn voorbereidend werk, verliep het breien vrij vlot en bijna breinloos. Ideaal dus voor mijn hoofd om intussen alweer nieuwe ideeën te spuien.
“Dat raglandetail is eigenlijk wel leuk.”
“Die wol lijkt écht op Rumi’s vlecht.”
“Met een beetje verbeelding kan je in de gaatjes wel iets van een vlecht zien.”
“Hoe tof zou het zijn als die raglan niet kantwerk maar een soort kabeltje was? Dat zou helemaal op een vlecht lijken!”
In plaats van verder te breien, ging ik opnieuw over naar opzoekmodus. Na een paar uurtjes kwam ik uit bij de Cherry Cuddler van DROPS design. Exact wat ik in gedachten had! Vooraan bleef een mooi canvas over voor het logo, maar zelfs zonder logo zou de trui door de kleur en de kabels al naar Rumi kunnen verwijzen.
Maar mijn hoofd had nog niet gedaan met gonzen. Oké, ja, de voorkant moest in simpele tricotsteek blijven voor het logo, maar de achterkant niet. Wat als ik in het midden op de rug ook een motief verwerk dat lijkt alsof Rumi’s vlecht letterlijk over de rug van de drager valt. Hoe cool zou dat zijn?
Ik dacht hierbij meteen aan het centrale motief dat ik lang geleden breide voor mijn Snow Tracks trui, maar dat motief zou net iets te breed zijn qua aantal steken om te verwerken in de kindertrui. Dus ik zocht een gelijkaardig motief maar smaller. Op zich denk ik dat ik op basis van het motief uit mijn roze trui wel een smaller motief zou hebben kunnen gedestilleerd, maar het geluk lachte me toe, want in één van de projecten voor de Cherry Cuddler trui op Ravelry zag ik dat iemand het motief cascading leaves had gebruikt dat PRECIES is wat ik wou. Het lijkt wel alsof dit zo moest zijn!
Nog een laatste horde
Terwijl ik een nieuw Excel tabblad maakte om dit nieuwe trui-idee uit te dokteren, bleef mijn hoofd ook nog verder nadenken over de halslijn.
De pas van raglantruien zijn simpel in constructie, in essentie een donutvorm, waar dan de vier onderdelen (de twee mouwen en het voor- en achterpand) van de trui uit worden gevormd. Hierdoor is die halslijn ook identiek aan de voor- en achterkant, terwijl normaal een halslijn vooraan wat moet worden uitgediept, zodat deze niet te strak komt te zitten. Op zich, als je de halslijn breed genoeg maakt zal het nooit te strak zitten, maar je kan wel met dat botsende gevoel aan je keel zitten.
Ik heb al een paar patronen gebreid waarin dit wordt opgelost met behulp van verkorte rijen aan de rug. In eerste instantie denk ik hierbij aan de Bulle die ik al meermaals breide. Alleen begint dit jurkje als een heen-en-weer patroon, zodat de achterkant afgesloten wordt met een knoopje. Maar verder opzoekwerk toonde dat dit ook wel kan in een patroon dat volledig in het rond wordt gebreid. Dus nu ben ik eigenlijk aan het overwegen dit in dit project te proberen, maar hiervoor moet ik terug naar de tekentafel en mijn patroonberekeningen opnieuw starten. En dit is het stadium waar ik momenteel zit.
En wat met de Youth Fern Sweater waar ik al aan begonnen ben? Die zit nu op een wachtdraad en wacht op mijn verdict: Ofwel brei ik die gewoon verder en gebruik ik voor mijn nieuwe idee een andere wol en kleur, maar ik vind eerlijk gezegd de kleur te perfect voor de trui met de vlecht om dit echt te overwegen. Ofwel haal ik het breiwerk helemaal of deels uit en begin opnieuw met de Cherry Cuddler-variant wat momenteel mijn voorkeur heeft.
Wordt vervolgd…
En voilà, dat is dus mijn denkproces van de afgelopen paar weken. De andere Kpop Demon Hunters-ideeën (poppen, sleutelhangers, tassen) komen er ongetwijfeld ook nog aan. Maar voorlopig zit ik volledig verzonken in het proces van het maken van de ultieme Huntrix/Rumi trui!
Groetjes,
Charlotte
