Kamperen aan de Moezel: mooi maar nat

Naast mijn Kpop-uitstapje naar Amsterdam had ik deze zomer nog twee reisjes gepland. Het eerste daarvan was een kampeertrip naar de Moezel. Een prachtige streek, vol groen, wijngaarden en kastelen langs het meanderende water. Alleen… wij zagen deze vakantie net iets te veel water naar mijn goesting.

De start zag er nochtans veelbelovend uit. Tent opzetten in droog weer, een eerste avond onder een warme zomerzon, en de volgende dag nog eens een stralend blauwe lucht. Perfect kampeerweer. We trokken meteen op uitstap naar de hangbrug van Geierlay. Spectaculair om te zien. Een straf staaltje techniek. Mooi, indrukwekkend, maar eerlijk: toch ook een beetje griezelig om erover te lopen.

Helaas draaide het weer daarna volledig om. Het water viel met bakken uit de lucht, en al snel moest één van de tenten de strijd staken: ze lekte. Dat betekende voor een deel van ons gezelschap een onverwachte upgrade naar een rustiek hotelletje. Kamperen in de regen kan charmant zijn, maar natte slaapzakken zijn dat niet.

Het weer speelde niet altijd mee, maar leverde soms verrassend mooie plaatjes op. Zo baadde Burcht Eltz in dreigende wolken die het kasteel een bijna gotische vibe gaven — Dracula had zich er perfect thuis gevoeld.
De rondleiding binnen was heel uitgebreid en interessant. Absoluut een aanrader. Alleen… toen we buitenkwamen, wachtte alweer een wolkbreuk.

Een dag later klaarde het weer even op, dus trokken we naar Cochem. Een gezellig stadje, pittoresk en knus om doorheen te wandelen, maar wel heel toeristisch, en dus druk. Vanaf verschillende punten hadden we een mooi uitzicht op het kasteel, maar het uitzicht vanaf het kerkhof vond ik persoonlijk het meest memorabel — helemaal passend bij ons ‘Dracula-sfeertje’.
Leuke stad om mee te pikken, al ben je er ook wel vrij snel door en rond.

Toen er nog iemand ons gezelschap vervoegde, kwam er weer een extra tent bij en konden we uit het hotel. Alleen… die eerste avond werd de waterdichtheid van ons materiaal meteen opnieuw op de proef gesteld. Gelukkig bleef alles droog, maar “gezellig” is een groot woord als je door de regen al om 21u in je slaapzak kruipt.

Volgens het weerbericht zou het de volgende dag gelukkig grotendeels droog blijven. Perfect voor onze geplande wandeling rondom de Nürburgring. Toch wel mooi wandelen in het groen, en het continue gebrom van de motoren die die dag de baan op mochten gaven het toch een aparte ervaring.

Natuurlijk, net een kilometer voor het einde kregen we opnieuw een stortbui over ons heen. Daarna gingen de sluizen weer eventjes dicht, om dan werkelijk alles open te gooien tijdens de autorit terug naar de camping, waarbij het onophoudelijk goot. Gelukkig stonden de tenten er nog — al bleef het de rest van de avond af en aan regenen.

Mjah, ik had er eerlijk gezegd op dat punt wel genoeg van. Overdag viel het nog mee als we uitstapjes maakten, maar ’s avonds rond een kletsnatte tent zitten in de kou of uit miserie extra vroeg naar bed gaan… dat begon echt op mijn humeur te werken. Dus toen iemand anders aankondigde een dag vroeger dan voorzien naar huis te vertrekken, moest ik geen twee keer nadenken om mij hierbij aan te sluiten.

Zo werd de Moezelreis er eentje die ik vooral zal herinneren als een strijd tegen de regen. Maar gelukkig ook met mooie momenten: de Geierlaybrug die indruk maakte, de gotische pracht van Burcht Eltz, het knusse Cochem en — misschien nog het belangrijkste — het gezelschap. De streek zelf is absoluut de moeite waard — alleen hadden wij deze keer gewoon pech met het weer.

Groetjes,
Charlotte