De ballerina heeft armen

Nu ik het ontwerp van de benen had uitgedokterd, was het ontwerpen van de armen een kwestie van proportionering.

Uiteindelijk lukte het vrij vlot, alleen bij de illusie van de elleboog heb ik een paar keer moeten uithalen, maar dat lukte uiteindelijk aardig.
Ik was blijkbaar wel in een goeie ontwerp-bui, want toen ik aan de polsen was aanbeland had ik eigenlijk geen idee hoe ik de handjes ging haken. Ik probeerde gewoon iets en het was zowaar van de eerste keer goed!

ballerina 08

Niet extreem gedetailleerd, maar toch gedetailleerder dan de stompjes die je doorgaans bij de kleinere gehaakte poppen ziet. Dus ik ben extreem content hiermee, vooral omdat de ballerina er toch weer eleganter mee wordt!

Om de armen vast te naaien, gebruikte ik een techniek die ook bij stoffen beren wordt gebruikt om ze beweegbaar te houden.
De ballerina is nu al poseerbaar.

ballerina 12

Voor de foto even snel à l’improviste een standaard gemaakt om de pop tegenaan te zetten, maar er is nog wat werk aan 😉
En ook, sorry voor de kwaliteit van de foto’s. Ik vind hier in huis momenteel geen enkel plaatsje met een treffelijke lichtinval, waardoor al mijn foto’s er extreem blauwig uit zien. Ik probeer dat wat te verhelpen in een foto bewerkingsprogramma, maar soms denk ik dat ik het gewoon erger maak.

Maar bon, jullie zien toch min of meer wat ik heb gemaakt tot nu toe. Ik ben alvast al extreem content met het resultaat. Nog een paar onderdelen te gaan!

Vind jij de ballerina ook al geslaagd? Of zie je dingen die je niet mooi vindt?

Groetjes,
Charlotte

Owlcrate #7

Mijn op twee na laatste Owlcrate is deze van maart.

Thema maart 2017: Writer’s block

Owlcrate maa 16 01

Bij het openen van de doos word ik, zoals steeds, begroet door de thema-kaart. De details in de illustraties zijn echt leuk. Zo zijn de boeken rechts op de bureau, de boeken die in de drie voorgaande Owlcrate’s zaten. Het thema ‘schrijversblok‘ wordt weergegeven door het blad op in de typmachine links, waar een gewone zin wordt begonnen, gevolgd door een reeks willekeurige aanslagen, om te eindigen met een aanmaning van de schrijver aan zichzelf om zich te concentreren. Ook de sms die zichtbaar is op de telefoon is leesbaar en blijft in het thema: Kim vraagt of er al begonnen is aan het nieuwe boek.
De achterkant van de kaart detailleer dan alles wat in de doos zit. Zoals steeds lees ik dit niet en duik meteen de doos in.

Owlcrate maa 16 02

Net onder de papieren krulletjes, vind ik een kartonnetje met drie spelden of pins. De tekst op alle drie is heel toepasselijk voor een boekenliefhebber. Ik begin een nieuw avontuur telkens ik een boek open & Laat ons in fictieve werelden leven & Ik lees om te leven – Ik leef om te lezen.

Owlcrate maa 16 03

Dan sluiten mijn vingers rond een klein, maar lijvig boekje. ‘642 kleine dingen om over te schrijven‘ staat op de omslag.
Binnen staan kleine ideeën, aanmoedigingen, aanzettingen om inspiratie te geven om te schrijven. Instructies zijn bijvoorbeeld ‘schrijf de plot van Hamlet neer in een tweet (140 karakters)’ of ‘beschrijf de ideale temperatuur in jouw ideale douche doorheen de tijd’ of ‘schrijf de eerste zin van je doodsbrief’ of ‘je komt thuis en je partner zegt, “we moeten eens praten.” het eerste dat door je hoofd spookt is’.
En zo verder voor, waarschijnlijk, 642 aanzettingen. Leuk misschien voor mensen die graag schrijven op basis van zo’n aanmoedigingen. Mij zegt het niet meteen iets.

Owlcrate maa 16 05

Onder het boekje vind ik een pakje met sokken. Gecensureerde sokken, of toch, eentje is gecensureerd terwijl op de andere titels van verschillende boeken staat.

Owlcrate maa 16 04

Vervolgens vind ik een toffe veren pen, in plastic weliswaar. Ik kon het niet laten om hem even te proberen om één van de meer bekende toverspreuken uit Harry Potter mee neer te schrijven.

Owlcrate maa 16 06

Na al deze hebbedingetjes is het tijd voor het hoofdevenement. Het boek dat zou moeten aansluiten bij het thema is The Serpent King van Jeff Zentner.

Dill worstelt al zijn hele leven met adders – thuis, als de enige zoon van een dominee die hem dwingt om te leren omgaan met giftige ratelslangen; en op school, waar hij het hoofd moet bieden aan pestkoppen die het op hem gemunt hebben wegens zijn vader’s extreme geloof.
Het enige tegengif tegen al dit venijn is zijn vriendschap met mede-verstotenen Travis en Lydia. Maar nu ze hun laatste schooljaar inzetten voelt Dill zijn gedoemde toekomst strakker om zich heen wikkelen.
Het einde van de middelbare school zal een nieuw begin betekenen voor Lydia, wiens modeblog haar ticket zal zijn weg uit hun boerendorp. En Travis is overal gelukkig dankzij zijn obsessie voor de boekenreeks Bloodfall en een fangirl die zijn harde realiteit in een levensechte fantasie kan veranderen. Dill’s enige ontsnapping is zijn muziek en zijn geheime gevoelens voor Lydia, die hij geen van beide met iemand durft te delen. Afstuderen voelt meer als een einde voor Dill dan een begin. Maar voor hij daar mee moet omgaan, moet hij eerst omgaan met een ander einde, eentje dat hem zal raken tot in zijn kern.

De korte inhoud van dit boek is nogal vaag en ik heb dan ook geen idee wat ik moet verwachten of hoe dit in het thema ‘schrijversblok’ valt. Op Goodreads krijgt dit boek wel heel veel sterretjes, dus ben ik wel een beetje nieuwsgierig. Het is wel duidelijk dat dit boek over geloof zal gaan, dus ik hoop dat er niet te veel God-op-zijn-Amerikaans bij gaat komen kijken, want dat is niet echt iets voor mij.
Zoals steeds kwam het boek ook met een geschreven boodschap van de auteur. Daarnaast zat er nog een postkaart met wat ik aanneem een citaat uit het boek.

En dat was dan weer de Owlcrate van maart.

Owlcrate maa 16 07

Niks waar ik echt extreem enthousiast over ben, zelfs het boek niet. Ik heb het gevoel dat de nieuwigheid van die Owlcrates er een beetje van af is. :-/
Na deze heb ik nog twee dozen en dan heb ik mijn abonnement stop gezet. Het wordt toch een beetje veel geld eigenlijk…

Groetjes,
Charlotte

Ook zin om eens een Owlcrate te proberen?
Je kan je inschrijven via hun website of je kan ook eens mijn affiliate link proberen:

https://owlcrate.com/refer/Charl-CUAKQSYY

Nog meer ballerina’s

Ik maakte al een aantal keer kraamcadeautjes op basis van de ontvangen geboortekaartjes. Het begon allemaal met het knuffeldoekje met vogeltje. Jaren later volgde een tweede knuffeldoek, deze keer met uiltje. Daarna volgde eens geen knuffeldoek, maar een heuse ridderpop, volledig gebaseerd op de ridder op het geboortekaartje. Het laatste kraamcadeautje werd opnieuw een knuffeldoek, wegens gebrek aan inspiratie. Het geboortekaartje was niet eentje met een gemakkelijk na te maken figuurtje, maar het thema was wel visjes. Vandaar het knuffeldoekje met vis.

En nu, nu probeer ik een heuse ballerina-pop te ontwerpen voor de collega bij wie ik de servetten ballerina’s ging maken. Niet omdat die op het geboortekaartje staan, want dat had ik nog niet gezien op het moment dat het idee zich in mijn hoofd vast zoog. Wel omdat ik weet dat die collega dat keitof gaat vinden.

Nu kan je je afvragen waarom ik niet gewoon een bestaand patroon gebruik. Ewel, lieve vrienden, omdat geen enkel patroon dat ik al ben tegengekomen precies is zoals ik het in mijn hoofd heb. Kieskeurig zijn en al. Dan kan ik maar proberen het zelf te ontwerpen, niet? Zoals Roger zegt, wat je zelf doet, doe je meestal beter *ahum*
Bovendien is een eigen pop ontwerpen eigenlijk iets dat ik al zo lang wil doen. Ik heb al zo veel ideeën en blaadjes met nota’s, maar ik ben nog nooit verder geraakt dan dat. Luiheid, pure luiheid. Maar nu vond ik het welletjes. Hoog tijd om de koe bij de hoorns te vatten en de handen uit de mouwen te steken 😉

Ballerina dus.
Het eerste dat ik perfect wou krijgen waren de benen, met elegante gestrekte voeten en zichtbaar gevormde kuiten en billen.

ballerina 01

Het vergde wat trial and error, meer dan wat op deze foto is te zien, maar uiteindelijk slaagde ik er in mijn ogen heel goed in om een realistisch been te haken. Ik ben vooral heel blij met de vorm van de voet en de illusie van de knie!
Daarna was been twee snel gehaakt.

Hoe ik de benen aan elkaar vast ging maken had ik op voorhand al beslist. Ik wilde namelijk bengelende benen, zoals in die ouderwetse lappenpoppen. Die bengelende benen zouden er niet alleen voor zorgen dat de pop gemakkelijk kon zitten, maar ook – wat vooral belangrijk is voor een ballerina – dat ze haar been naar achter kan gooien of zelfs spagaat kan doen.
Helaas nam ik geen foto’s meer tijdens dit proces, ik was te druk bezig met tellen en notities nemen, maar hier een close-up van de benen. En wees gerust, de ballerina is fatsoenelijk, ze heeft haar onderbroekje aan!

ballerina 02

Vervolgens haakte ik het lichaam verder.
In tegenstelling tot de ouderwetse lappenpoppen, wou ik voor mijn ballerina wel vormen. Heupen en een taille en zo. Hier was het regelmatig uithalen en opnieuw haken. Te veel gemeerderd, te weinig gemeerderd, te snel geminderd, te veel geminderd, etc.
Uiteindelijk was ik tevreden over de rondingen van mijn pop en haakte ik de borstkas en de sleutelbenen. Vervolgens gaf ik mijn ballerina een hals. Ik wil haar namelijk een beweegbaar hoofd geven en dit is een techniek dat ik heb opgepikt van de byhookbyhand-blog.

ballerina 03    ballerina 04

En dat is ze nu, mijn ballerina.
Ze mankeert nog haar armen, haar hoofd en uiteraard een passend tenue. Ook hier heb ik voor alles wel ideeën. Nu die ideeën er nog uit krijgen!

Wat vinden jullie van mijn pop tot nog toe? Hebben jullie ooit als eens iets uit het hoofd gemaakt, zonder patroon?

Vele groetjes,
Charlotte