Ik ben erin gevlogen

Na al het gereken en getel van mijn vorig bericht, kan ik nu wel melden dat ik er serieus in ben gevlogen, in die fluo-oranje Miette.

In het vorig bericht had ik besloten om maat 38 te gaan breien met naalden 5,5mm. Na het opzetten van 51 steken, begon meteen al een leuk stukje met kantwerk voor rond de halslijn.

Daarna ging het patroon verder met een gewone raglan constructie met meerderingen voor de mouwen. Om het nog iets interessant te houden, blijft het kantwerk aanwezig aan de beide zijkanten van het breiwerk.

Het breien ging heel vlot, zo vlot dat ik na pas 3 dagen breien al de steken voor de mouwen op wachtdraden had gezet en volop in het lichaam van de trui zat!

De rest van het lichaam breide ook vrij vlot. Er zitten niet echt moeilijke of nieuwe technieken bij het breien van deze trui dusver. Alle steken had ik al eens eerder gebreid, vandaar dus dat het vrij vlot loopt.

Nieuw voor mij was wel de vorming van de buste. Op zich ook niet moeilijk. Het is gewoon een mindering onderaan de borst, zodat een soort cupvorm wordt gemaakt. Alleen vind ik het bij mij nogal vrij zichtbaar. Misschien wordt dat wel wat minder na wassen en bij het dragen.

        

Voor de rest verliep het breien echt heel vlot. Zo vlot dat ik eigenlijk weer vergat foto’s te nemen totdat ik al één van de mouwen had gebreid!

En dan heeft de trui eigenlijk een beetje in de frigo gelegen. Het werd te warm om te breien of ik had er geen zin in. Dus daar zit ik nu. Ik moet nog de tweede mouw doen, de knopenbanden en de afwerking van de hals. Niet zo veel meer eigenlijk. Dus eenmaal ik er weer aan begin zal het wel in een haai en een draai af zijn. En dan zien we mekaar terug!

Groetjes,
Charlotte

Gelezen in mei

Mei werd Sarah J Maas maand!

Ik verwachtte namelijk boek drie in de ‘A Court of Thorns and Roses‘ serie en terwijl ik ongeduldig wachtte tot die in mijn brievenbus zou vallen, besloot ik om boek één nog eens te lezen, kwestie van mij weer in die wereld te dompelen.

Sarah J. Maas – A Court of Thorns and Roses ★★★★


Dit boek las ik vorig jaar nog maar pas en was toen danig onder de indruk. Eén van de beste Belle en het Beest’ hervertellingen die ik ooit las. En mijn mening is niet veranderd bij het herlezen. De recensie die ik er toen over schreef kan je hier nog eens opnieuw lezen.

Toen ik boek 1 uit had, had ik nog steeds het derde deel niet ontvangen. Ik moet leren niet meer te pre-orderen op bookdepository, want dat duurt toch nog altijd veel te lang eer het dan bij mij is. Er gaat dan meer dan een week over dag van publicatie en ontvangst. En als je ergens op zit te wachten is dat toch wel te lang!

Logischerwijs zou je dan denken dat ik dan maar boek 2 opnieuw ging lezen, maar helaas had ik die uitgeleend en had ik die dus niet tot mijn beschikkking. Maar ik had hier wel nog een andere Sarah J. Maas rondslingeren, namelijk deel 1 van de ‘Throne of Glass‘ serie

Sarah J. Maas – Throne of Glass ★★

In de donkere, vuile zoutmijnen van Endovier vinden we Celaena Sardothien, de beste sluipmoordenares van Adarlan. Of dat was ze toch, tot ze werd gepakt en in de zoutmijnen werd gevangengezet. Ze zit er al een jaar en dan krijgt ze een keuze voorgeschoteld: of ze blijft zitten waar ze zit, tot ze dood valt; of ze neemt deel aan een toernooi waarvan de winnaar de nieuwe kampioen van de koning wordt. Celaena kiest het laatste, maar wat eerst een eitje leek voor de beste sluipmoordenares, wordt plots hachelijk wanneer één voor één de deelnemers gruwelijk vermoord worden.

Ik was nog maar een paar tientallen pagina’s ver in dit boek en ik overwoog echt om het aan de kant te leggen.
Poehpoeh, je merkt echt dat de auteur nog extreem jong was toen ze dit schreef, pas zestien toen ze de eerste lijnen van dit boek op papier zette. Dit zie je vooral aan het puberale en onvolwassen hoofdpersonage. Waar ik een soort Xena warrior princess als hoofdpersonage had verwacht, kreeg ik eerder een oppervlakkig, extreem irritant, ijdel, arrogant en onsympathiek poppemieke dat alleen maar bezig is met het feit dat ze niet meer mooi is na een jaar dwangarbeid. Ja, hallo!

Maar bon, jullie weten allemaal dat ik moeite heb met boeken aan de kant leggen, dus heb ik toch doorgezet. Na een 100-tal pagina’s komt de plot eindelijk op gang, in die mate zelf dat ik het onsympathieke hoofdpersonage goed kon verdragen. Het verhaal krijgt diepgang, is constant spannend en drijft je om verder te lezen. De wereld die wordt opgebouwd krijg je slechts oppervlakkig te zien, maar je voelt dat er nog veel aan zit te komen qua ontstaansgeschiedenis.

Schijnbaar wordt de serie beter in de volgende boeken. Dit eerste boek voelde mij echt aan als een debuut van een tiener, met de typische uitvergrootte puberdrama’s. Sarah J. Maas is ondertussen enorm gegroeid en je merkt dat dit boek een soort leerschool voor haar was om haar stem te vinden. Je herkent er al haar hand in, ook al is het nog zo imperfect. Ik geef toe dat moest dit nu echt het eerste boek geweest zijn dat ik van haar las, dan ging ik het waarschijnlijk geen kans meer hebben gegeven. Maar omdat ik weet tot welke meesterwerkjes deze auteur in staat is en ik wel nieuwsgierig ben om het verhaal te lezen dat haar talent heeft doen groeien, ga ik hoogstwaarschijnlijk wel het vervolg lezen.

Maar los van wat ik nu weet over deze auteur, was Throne of Glass helemaal niet wat ik ervan had verwacht op basis van de achterflap, maar wist het me toch, na de eerste 100 bladzijden te zijn doorgeworsteld, te boeien. Ja, het voelde nog een beetje als een eerst kladversie, met slechts oppervlakkige opbouw van de wereld en een handvol semi-uitgewerkte personages, maar toch wist de auteur een spannend en intrigerend verhaal op te bouwen. Je voelt gewoon dat er nog meer zit aan te komen en dat het in de volgende boeken alleen beter kan worden. Een wankele start, maar ik ben bereid het een kans te geven.

Sarah J. Maas – A Court of Mist and Fury ★★★★★

Tegen de tijd dat ik Throne of glass uit had, was het boek waarop ik zat te wachten eindelijk aangekomen. Maar omdat ik na het herlezen van A Court of Thorns and Roses zin had om ook boek twee nog eens opnieuw te lezen, ook al had ik het vorig jaar nog maar gelezen, ging ik het gaan ophalen bij de ontlener.

A Court of Mist en Fury blaasde mij vorig jaar volledig van mijn sokken. Nu wist ik al meer wat ik kon verwachten, maar het was toch weer een feest om het te lezen.
De details, de emoties, de kleuren en geuren. Schitterend!
Ik sta dus nog steeds volledig achter mijn recensie van vorig jaar.


Voor het einde van de maand begon ik uiteraard ook al te lezen in boek 3 (A Court of Wings and Ruin), maar ik kreeg hem niet meer uit. Dan weten jullie meteen al wat het eerste boek van de maand juni is 😉

Groetjes,
Charlotte

Dezer dagen #3

Onlangs schreef Ilse van kreanimo dat ze zichzelf een prutsblogger vond, omdat ze een hype niet had zien aankomen. En dit terwijl ze bijna dagelijks een interessant blogartikel plaatst. Wat maakt dit mij dan? Een echte flutblogger van mijn voeten, denk ik dan 😉

Maar bon, niet vergeten dat ik dit voor mijn plezier doe. Soms heb ik goesting en soms niet en als die goesting er niet is, dan moet Charami maar even wijken. Geen moetens en zullens hier, vooral niet als het zo’n schoon weer is en het zonde is om nog meer tijd achter de computer te kruipen en ik vele liever in de tuin vertoef.

Neemt niet weg dat mijn hoofd wel vaak aan het bloggen is.
Altijd maar weer bedenk ik dingen die ik wil opschrijven om te onthouden voor later. De meeste ideeën en de vlotste pen heb ik wanneer ik op de trein zit, geen toegang heb dus tot een computer en betrouwbaar internet. Gelukkig heb ik nu geleerd om altijd pen en papier bij te hebben voor die momenten. Dan kan ik wat in mijn schriftje kriebelen en dan schrijf ik heel wat vlotter als ik wel weer eens in de vrije tijd achter het klavier kruip.

En dat schriftje komt goed van pas voor de rubriek ‘dezer dagen’. Dezer dagen is een rubriek die ik begin van dit jaar tot leven riep om kleine, willekeurige stukjes in te delen. Het doel was toen eigenlijk om dit maandelijks te doen, maar kijkt, het is ondertussen alweer 3 maanden geleden sinds ik nog eens zo’n bericht plaatste. C’est la vie 😉


De tuin:

Mijn mirakelroosje


Over mijn tuin gesproken, die staat nu volop in bloei. Ik heb goesting om jullie eens een virtuele rondleiding te geven. Eigenlijk ook meer voor mezelf, om bij te houden. Vorig jaar had ik ook al geëxperimenteerd in de tuin en dan dacht ik wel alles te onthouden, maar *ahum* niet dus. Dus ja, foto’s nemen en neerschrijven is dus nodig voor die zeef in mijn hoofd.


De naailes:

Mijn eigenste naaimachine!


Het schooljaar in de naailes loopt bijna ten einde. Nog twee lessen, als ik het goed heb.
Ook hier is er nog veel dat ik wil zeggen en tonen, een verslagje over hoe het me de laatste maanden verging. En, oh ja, ik kocht uiteindelijk dan toch een naaimachine!
Dat verslagje komt er wel één dezer dagen 😉

Momenteel twijfel-twijfel-twijfel ik nog of ik mij opnieuw ga inschrijven voor lessen volgend jaar.
Er zijn verschillende modules die plaatsvinden op de avond die ik kan, dus keuze genoeg. Ergens heb ik mezelf wel al overtuigd om toch nog les te volgen, ware het om er toch nog op een vast tijdstip mee bezig te zijn, want ik ken dat anders. Maar ja, ge zijt een twijfelaar of niet!


The Cursed Child: Nog zo’n blogbericht die al zo lang in de planning zit, het vervolg op mijn recensie van het script van Harry Potter and the Cursed Child, namelijk de recensie van het eigenlijke toneelstuk. Dat ging ik ondertussen al meer dan 3 maanden geleden zien. Foei, Charlotte.
Maar in mijn verdediging, alle elementen voor de recensie staan al op (virtueel) papier, alleen is het nu meer in de vorm van een lijstje dan een samenhangende tekst. Dus ik moet er gewoon eens mijn gedacht van maken.


De allergie: Herinneren jullie nog dat ik begin van dit jaar vertelde over die verschietachtige allergische reactie?
Wel in maart deed ik dan een plakkertjestest bij de dermatoloog om uit te zoeken op wat ik precies heb gereageerd. De plakkertjes hingen er nog geen 3 uur aan en ik voelde weer dat mijn oogleden opzwollen, dus ik wist direct al dat die test ook uitsluitsel ging geven.
Blijkt dus dat ik allergisch ben aan lanoline ook gekend als wolvet. Is er nog iemand die hier de ironie van in ziet? 😉
Neen, serieus, tegenwoordig heeft wolvet nog weinig te zien met wol, toch niet die die je in de winkel kunt kopen (lap, daar gaat mijn droom van schapenboerin te worden!). Het wordt vooral gebruikt in crèmekes om het goed in de huid te laten dringen. De boosdoener was bij mij de ouderwetse blauwe Nivea.


Iron Maiden: Het eerste concert voor 2017 werd er eentje van een serieus kaliber! Iron Maiden in het Sportpaleis. Hell yeah! Super hard van genoten!


De bullet journal:

Mijn laatste bericht hiervoor was een recensie voor de workshop van Miss Pixie. Ondertussen is een nieuwe maand begonnen en ben ik zelf aan de slag met mijn bullet journal.
Het is nog wat zoeken naar wat ik allemaal wil doen en wat ik allemaal effectief ook ga doen in het systeem, maar ik vind het alvast al heel fijn. Ik kon het ook niet laten om mijn eerste maand te starten met een mooi versierd voorblad in het thema ‘sterretjes’. Leuk detail vind ik dat ik het sterrenbeeld tweelingen erin verwerkt heb (links onderaan de foto). Het idee van het thema/de versieringen is trouwens schaamteloos gestolen van AmandaRachLee op Youtube.


De reis:

Ergens halfweg april hakten we eindelijk de knoop door over onze bestemming voor deze zomer. Tot dan had bijna gans Europa de revue gepasseerd als optie, maar dan viel ons oog op de Azoren en we waren direct verkocht.
Ziet dat af! Paradijselijk gewoon.

En zoals elk jaar, eens ik een bestemming heb voor mijn zomervakantie, zie ik die overal en nergens opduiken.
Het eerste heb-ik-dat-nu-goed-gehoord moment was toen ik naar de seizoensfinale van Taboo keek (opgenomen van de BBC begin dit jaar en zo lang onbekeken op mijn digicorder staan wachten). In de finale scène (spoilers dus, als je het niet wil weten) zitten ze op hun schip waarbij we aannemen dat hun bestemming Amerika zal zijn. En dan zegt hoofdpersonage James dat ze eerst een tussenstop gaan maken, namelijk naar Ponta Delgada in the Azores. Ik moest toen wel even luidop lachen, ja.
Ewel James, see you there, man! 😉


Het handwerken: Zowel het breien als haken ligt, dankzij het heerlijke weer en te veel goeie boeken, eventjes stil.
Ik werkte halfweg mei wel één haakproject af waar ik toch al een serieus aantal maanden mee bezig was. Het afgewerkte stuk plan ik nu cadeau te doen aan ons Emmaatje voor haar vijfde verjaardag. Haar feestje is maandag, dus foto’s en uitleg blijven nog even uit, kwestie van het echt volledig geheim te houden.
Lekker vaag zo 😉 . Ik kan/wil alleen zeggen dat ik enorm blij ben met hoe het uitdraaide en ik niet kan wachten om dat gezichtje weer te zien.


En dat is het zo’n beetje. De lengte van dit bericht en vooral het aantal zaken die ik dan toch besliste niet te plaatsen, zijn toch een indicatie dat ik wat consequenter moet zijn in het plaatsen van deze rubriek. Maar kijkt, het is nu zo en dan krijgen jullie toch de belangrijkste highlights mee 😉

En hoe is het nog met jullie?

Vele groetjes,
Charlotte