Gemaakt

Fluo-oranje Miette tadaaa!

Tadaa!
Het eerste kledingstuk dat ik voor mezelf breide en ook effectief ga dragen is een feit!
Als iemand mij op voorhand had gezegd dat ik een trui in fluo-oranje voor mezelf ging maken, dan had ik hen zot verklaard. Maar ziet, een vestje in het fluoste der fluo-oranjes!

Het plan voor dit truitje deelde ik al met jullie in april. Het was vooral de bedoeling een truitje te maken dat ging passen op een jurkje dat al veel te lang in mijn kast hing.
De wol werd online gekocht en toen ik die uit de doos haalde moet ik zeggen dat ik toch wel even moest slikken. Het was echt wel fluo oranje. Maar als ik de bollen bij het jurkje hield, dan zag het er echt wel goed uit, dus we hielden voet bij stuk.

Er moest eerst nog wat gerekend en geteld worden, maar toen eenmaal alles duidelijk was, kon ik aan het echte breiwerk beginnen. Eenmaal de steken opgezet, vloog ik vooruit en voor ik er erg in had, had ik een truitje met nog 1 mouw te gaan.
Maar dan viel het breien weer een beetje stil en bleef het truitje een tijdje onaangeroerd liggen.

Een maand of zo bleef het truitje liggen, tot ik mezelf vermanend toesprak en dwong verder te doen. En zoals steeds wanneer ik een handwerk terug op neem, begreep ik eigenlijk niet waarom het zo lang had blijven liggen, want het was echt niet zo veel werk meer.
Mouw twee verscheen niet veel later. Daarna volgde nog een relatief moeilijk stuk, doordat er mooi evenredig een aantal steken langs de randen voor de knoopsbanden en halsrand moesten worden opgenomen. Maar dat was dan ook het moeilijkste aan gans dat proces en lukte eigenlijk vrij vlot. En dan was het breien echt af. Eindjes wegwerken en presto!

De volgende horde vooraleer ik het truitje echt af mocht noemen, waren de knopen.
Bijpassende knopen werden vrij snel gevonden. Gelukkig heb ik 2 Veritas winkels in de buurt, dus wat ik niet vind in de ene, vind ik meestal wel bij de andere. Eventjes twijfelde ik nog om contrasterende knoopjes te nemen, groene bijvoorbeeld, want dat zou goed gaan bij dat kleedje. Maar uiteindelijk bleef ik toch bij oranje. Zo kon het truitje ook eventueel bij andere jurkjes worden gedragen.
En dan die dingen op hun plaats naaien. Dit is één van die dingen waarvoor ik nu blij ben dat ik naailes heb gevolgd. Ik weet nu niet alleen hoe ik voor de plaatsing van de knopen het best te werk gaat, maar ik kan ze ook vastnaaien op zo’n manier dat ze bijna zeker nooit meer gaan af vallen!
Toch was het even op de tanden bijten, want het waren maar liefst 8 knopen die vastgenaaid moesten worden, maar met het einde zo dichtbij kon ik mezelf wel blijven motiveren.

En dan wassen, drogen en kijken of het me past. En of het ook past op het jurkje!

    

Oh, yeah! Wat mij betreft is dit toch wel een groot succes!

Dit patroon ga ik zeker nog maken. Het is vrij eenvoudig, breit extreem vlot en ziet er bovenal fantastisch uit! Maar de volgende maak ik waarschijnlijk wel in een neutraler kleur πŸ˜‰
Ik had trouwens veel minder wol nodig dan ik had verwacht: nog geen 2 bollen. Dit opent ook de mogelijkheden om de voorraad aan te spreken!

Groetjes,
Charlotte


De details
Patroon: Miette door Andi Satterlund van Untangling Knots
Wol: Stylecraft Special DK in Jaffa
Hoeveel wol: 1,7 bollen = 170 gram = 500,5 meter
Breinaald: 5,5mm voor het gewone breiwerk; 5mm voor de zomen
Mijn stekenverhouding: 18 steken x 25 rijen = 10 cmΒ² in tricotsteek
Maat: 38″ – lees ook hier
Aanpassingen patroon: geen

12 Comments

Laat een reactie achter op Le petit requin Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: